نماینده تهران در مجلس گفت: مگر قرار نبود پرونده جنگ از پرونده هستهای جدا شود؟ این سخن خود دیپلماتها بود که گفته میشد تفاهمنامه باید به معنای پایان جنگ باشد. اگر چنین است، چرا خروج نیروها به ۳۰ روز پس از توافق نهایی موکول شده است؟ به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، علی خضریان نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی گفت: ما تثبیت حضور نیروی مسلح دشمن در منطقه را پذیرفتیم. آقای دکتر، یعنی چه که تثبیت نیروی دشمن را قبول کردیم؟ گفتیم برنامه هستهای ما در این وضعیت «فریز» میشود تا رسیدن به توافق نهایی، و در مقابل شما هم نیرو اضافه نکنید. این یعنی چه؟ وی افزود: در یادداشت تفاهم آمده است که ایالات متحده آمریکا بهصورت موازی، رفع محاصره دریایی و هرگونه مزاحمت یا ممانعت علیه جمهوری اسلامی ایران را آغاز میکند و ظرف ۳۰ روز بهطور کامل به محاصره دریایی پایان خواهد داد. در این مدت، تردد کشتیها متناسب با میزان ترافیک پیش از جنگ که از سوی جمهوری اسلامی ایران برقرار میشود، خواهد بود. ایالات متحده هم متعهد میشود ظرف ۳۰ روز پس از توافق، نیروهای نظامی خود را از حوزه پیرامونی جمهوری اسلامی ایران خارج کند. خضریان گفت: اما وقتی گفته میشود «فریز میشود» و زمانبندی دقیقی برای برخی تعهدات مطرح نمیشود، مخاطبی که متن را نخوانده و صرفاً به توضیحات اعتماد میکند، ممکن است اینطور برداشت کند که ما از این طرف امتیاز دادهایم، اما نیروهای آمریکایی هیچجا نمیروند. در حالی که در متن تصریح شده است: ایالات متحده متعهد میشود ظرف ۳۰ روز پس از توافق، نیروهای خود را خارج کند. یعنی از زمان توافق، این روند آغاز میشود. این نماینده مجلس ادامه داد: مگر قرار نبود پرونده جنگ از پرونده هستهای جدا شود؟ این سخن خود دیپلماتها بود که گفته میشد تفاهمنامه باید به معنای پایان جنگ باشد. اگر چنین است، چرا خروج نیروها به ۳۰ روز پس از توافق نهایی موکول شده است؟ او در ادامه گفت: ما گفتهایم پس از اقدامات عینی و بازگشتناپذیرِ طرف مقابل، به تعهدات خود عمل میکنیم. اگر آنها اقدام کنند، ما هم تعهداتمان را اجرا میکنیم. اما اگر اقدام نکنند چه؟ بعد از ۶۰ روز چه میشود؟ اگر تعهدات رعایت نشود، تکلیف چیست؟
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین