گلگهر برای ورود به فضای فوتبال آسیا، تنها به بازیکنان آماده و توانایی فنی نیاز ندارد و به تجربه هم نیاز دارد. به گزارش “ورزش سه” امید عالیشاه دو فینال آسیا را از نزدیک دیده؛ یکی در ژاپن، دیگری در قطر. یکبار در برابر کاشیما آنتلرز، جایی که پرسپولیس برای نخستین بار به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسیده بود و یک بار برابر اولسان هیوندای. حالا امید عالیشاه، بعد از سالها حضور در بالاترین سطح فوتبال ایران، قرار است فصل آسیایی تازهای را با گلگهر آغاز کند؛ این بار نه برای رسیدن به فینال، بلکه برای ساختن نخستین خاطره آسیایی یک باشگاه. عالیشاه برای فوتبال آسیا چهرهای ناآشنا نیست. او بخشی از همان پرسپولیسی بود که در سال ۲۰۱۸ خود را به فینال رساند و در آخرین ایستگاه برابر کاشیما قرار گرفت. در بازی رفت فینال در ژاپن، عالیشاه در نیمه دوم وارد زمین شد، اما مصدومیت فرصت حضور در بازی برگشت را از او گرفت. دو سال بعد، داستان دوباره تکرار شد؛ این بار با یک فینال متفاوت و در شرایطی متفاوت. پرسپولیس به فینال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۰ رسید و در قطر مقابل اولسان هیوندای قرار گرفت. عالیشاه این بار از ابتدا در ترکیب پرسپولیس بود و تا دقیقه ۹۰ در زمین حضور داشت. مسابقهای که در نهایت با شکست ۲ بر یک سرخها و قهرمانی نماینده کره جنوبی به پایان رسید. گلگهر برای ورود به فضای فوتبال آسیا، تنها به بازیکنان آماده و توانایی فنی نیاز ندارد. تجربه هم بخشی از سرمایه یک تیم در چنین مسابقاتی است. در تیمی که قرار است برای نخستین بار چنین فضایی را تجربه کند، بازیکنی مثل عالیشاه میتواند چیزی فراتر از یک مهره داخل زمین باشد. برای مهدی رحمتی هم این تجربه میتواند یک برگ برنده باشد. سرمربی گلگهر قرار است تیمش را در فضایی متفاوت از لیگ برتر ایران هدایت کند. داشتن بازیکنی که پیشتر این مسیر را تا پایان رفته، میتواند برای رحمتی یک امتیاز ویژه باشد. برای عالیشاه، این شاید از نظر نام و سابقه به اندازه دو فینال گذشته پرزرقوبرق نباشد، اما میتواند از یک زاویه اهمیت بیشتری داشته باشد. این بار او قرار نیست فقط در یک تیم بزرگ، بخشی از یک داستان آماده باشد. قرار است خودش در شکل گرفتن یک داستان تازه نقش داشته باشد.
