پس از جام جهانی به نظر می رسید چوب خط کادر فنی تیم ملی روی نیمکت یوزها پر شده اما ظاهرا فدراسیون فوتبال چنین اعتقادی ندارد. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تیم ملی فوتبال در جام جهانی با ۳ تساوی حذف شد و برخلاف وعده های پرشمار و قاطع کادر فنی مبنی بر کسب ۴ امتیاز و تعطیلی یک هفته ای ایران، در یکی از آسانترین گروه های جام جهانی نتوانست به دور بعد راه پیدا کند و به انتظارات پاسخ دهد. آن هم در شرایطی که ۸ تیم سوم هم به مرحله بعدی رفتند و تیم هایی صعود کردند که نخستین حضور خود را در جام جهانی تجربه می کردند. هر چند کادر فنی قصد دارد که تساوی برابر بلژیک و مصر را جای دستاورد جا زده و کارنامه خود را موفق جلوه دهد اما همه حتی بازیکنان تیم ملی هم می دانند که این دستاورد اهمیت چندانی ندارد و فاقد اعتبار است. همانطور که علیرضا جهانبخش کاپیتان باسابقه تیم ملی به درستی به آن اشاره کرد و تاکید نمود صعود از گروه در جام جهانی دستاورد محسوب می شد و صرف نباختن هرگز دستاورد نیست. قلعهنویی در جام ملتها هم میماند! با این کارنامه به نظر می رسید چوب خط کادر فنی تیم ملی روی نیمکت یوزها پر شده. بعد از ناکامی در جام ملت های آسیا و جام جهانی، به نظر می رسد این کادر فنی هر آنچه که داشته را نشان داده و دیگر چیز تازه ای ندارد و نباید به آنها فرصتی تازه داد. به ویژه اینکه از منظر فنی تیم ملی مشکلات گل درشتی در جام ملتهای آسیا و جام جهانی داشت که غیرقابل کتمان است. با این وجود رئیس فدراسیون فوتبال باز هم بر همان مدار باطل از تمدید قرارداد کادر فنی ناکام تیم ملی برای جام ملتها خبر می دهد. این یعنی اینکه دور باطل و ناکامی در تیم ملی کماکان ادامه خواهد داشت. تصمیمی که چشم بستن روی عملکرد تیم ملی در ۴ سال اخیر و دهنکجی آشکار به منطق فوتبال است. پرسش روشن از مهدی تاج این است: فدراسیون دقیقاً روی کدام دستاورد مهر تمدید میزند؟ پاداش حذف به کادر فنی تیم ملی عیار هر مربی با نتایجش سنجیده میشود. آمار کاملاً مشخص است؛ امیر قلعهنویی در ۲ مقطع حضورش در تیم ملی، تا به حال در دو جام ملتهای آسیا و یک جام جهانی روی نیمکت تیم ملی نشسته و در هر ۳ تورنمنت بزرگ نتیجه لازم نگرفته است. وقتی ۳ بار در مهمترین رویدادها ناکام بودهایم، این کارنامه خالی بر اساس کدام منطق مستحق پاداش است؟ فاجعه اصلی فراتر از این نتایج است؛ ما آینده را هم باختیم. فوتبال ایران تشنه خون تازه بود اما با محافظهکاری کادر فنی، جوانان مستعد پشت خط ماندند تا بار تیم روی دوش همان نسل گذشته بماند. تمدید قرارداد، پاداش موفقیت است نه ابزاری برای استمرار ناکامی. این امضا چیزی جز حراج سرمایه فوتبال ایران و تکرار یک مسیر بنبست نیست. تیم ملی به جراحی عمیق نیاز دارد، نه تمدید حسرت. نکته فاجعه بارتر اینکه این کادر فنی کماکان بر ایده های غلط خود استوار است و سر سوزنی از آن عقب نشینی نکرده. آنچه از مصاحبه های طلبکارانه دستیاران و البته دفاعیه سرمربی تیم ملی در اینستاگرام هویداست؛ آنجا که بدون عذرخواهی ساده بابت ناکامی می گوید: «اگر به عقب برگردیم باز هم همین مسیر را می روم و همین تصمیمات را اتخاذ می کنم.» این یعنی مسیر غلط در تیم ملی کماکان ادامه دارد و تداوم غلط یعنی یک ناکامی دیگر.
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین