نهم اسفند ۱۴۰۴ ساعت ۹ صبح بین ایران با آمریکا و اسرائیل جنگی آغاز شد که همچنان دامن کشور را گرفته است. به گزارش تابناک به نقل از خبرآنلاین؛ چگونگی آغاز این جنگ هنوز محل بحث است. با این حال رد پای نفوذ در ارکان حاکمیتی را به سادگی نمی توان نادیده گرفت. چند سال پیش علی یونسی وزیر اسبق اطلاعات درباره نفوذ هشدار داد و گفت که همه مسئولان کشور باید نگران جانشان باشند. سیدعباس عراقچی وزیر امور خارجه هم اخیرا از تعبیر وجود حفره امنیتی استفاده کرده و گفته دشمن از زمان جلساتی که در سطح بالای حاکمیتی برگزار شده خبر داشته است. همین موضوع در کنار راهبردهای نظامی ایران در جنگهای اخیر سبب این مصاحبه شد؛ اینکه چرا برخلاف جنگ های اخیر، ایران در جنگ با عراق راهبرد ایران منطقه ای کردن جنگ را دنبال نکرد و اینکه چرا تمرکز دفاعی ایران صرفا روی موضوع موشک بوده است از جمله سوالاتی است که رفیقدوست با آنها پاسخ می دهد. مشروح این گفتگو را در ادامه بخوانید؛ در یک سال اخیر سه جنگ را پشت سر گذاشتیم. یکی از ابعاد این جنگها، بحث نفوذ است. مقامات نظامی، امنیتی و سیاسی نیز از وجود سطح بالای نفوذ سخن گفتهاند. چند سال پیش هم آقای یونسی هشدار داده بودند که همه مسئولان جمهوری اسلامی باید نگران جان خود باشند. به نظر شما این شبکه نفوذ چه مختصاتی دارد و برآوردتان از این موضوع چیست؟ موضوع نفوذ، مختص کشور ما یا زمان حاضر نیست. یکی از اهرمهای دشمن در برابر کشوری که با آن دشمنی دارد، نفوذ است. بنابراین ما باید همواره هوشیار باشیم و مراقبت بیشتری داشته باشیم. اگر اخبار را دنبال کرده باشید، وزارت اطلاعات در این مدت نزدیک به ۱۰۰ گروه نفوذی را شناسایی و دستگیر کرده است و حتی تعدادی از آنها نیز اعدام شدهاند. بنابراین اصل نفوذ وجود دارد و باید مراقب باشیم تا فریب نخوریم و بتوانیم دشمن را در میان خودمان شناسایی کنیم. * حمله ۹ اسفند که آغاز جنگ ۴۰ روزه بود را هم ناشی از نفوذ میدانید؟ آقای عراقچی از تعبیر «حفره امنیتی» استفاده کردهاند و گفتهاند طرف مقابل از جلساتی که در وزارت اطلاعات، بیت رهبری و شورای دفاع برگزار میشده، اطلاع داشته و بر همان اساس حمله را آغاز کرده است. ببینید، درباره حادثه ۹ اسفند که در آن رهبر بزرگ انقلاب و تعدادی از فرماندهان نظامی ما شهید شدند، بله، به نظر من حتماً عوامل دشمن از برگزاری آن جلسه اطلاع پیدا کرده بودند. از همان زمان نیز شاهد هستیم که دیگر محل برگزاری جلسات مهم مشخص و ثابت نیست. در آن مقطع باید مراقبت بیشتری میکردیم که متأسفانه این اتفاق نیفتاد و سرمایه بسیار بزرگی را از دست دادیم. البته هر خسارتی باید درسی برای آینده باشد؛ همانطور که در حدیث آمده است: مؤمن از یک سوراخ دوبار گزیده نمیشود. اکنون این ملاحظات بهطور کامل رعایت میشود، هرچند آن خسارت، خسارتی نیست که بهراحتی جبران شود. اینکه جلسهای در محضر رهبری برگزار میشود، به نحوی به دست دشمن رسیده بود * یعنی فکر میکنید این نفوذ در بالاترین سطوح شکل گرفته است؟ نه، لزوماً در بالاترین سطوح نفوذ نبوده است. * چون گفتید عوامل دشمن آن اطلاعات را منتقل کرده بودند. منظورم این است که بالاخره اطلاع از اینکه امروز جلسهای در محضر رهبری برگزار میشود، به نحوی به دست دشمن رسیده بود. البته یک نکته برای خود من هم بیپاسخ مانده است و آن را به تصمیم و سیاست رهبر شهید انقلاب واگذار میکنم؛ اینکه چرا محل حضورشان را تغییر ندادند و از آن منطقه خارج نشدند. این سؤال برای خود من هم همچنان حلنشده است. شاید شوق شهادت باعث شد که ایشان آنجا را ترک نکنند. تا جایی که اطلاع دارم، چنین پیشنهادی هم مطرح شده بود. اما بعد از آن حادثه، اکنون تقریباً همه مقامات این ملاحظات را رعایت میکنند و با وجود تلاشهای مکرر دشمن، تاکنون موفقیتی در این زمینه نداشته است. * آنچه شما درباره نفوذ میگویید، بیشتر جنبه جاسوسی دارد. اما برخی معتقدند نفوذ فقط به جاسوسی محدود نمیشود و میتواند در قالب خط دادن به تصمیمگیریها، جهتدهیهای سیاسی یا حتی تأثیرگذاری بر فضای رسانهای نیز بروز پیدا کند. شما به این موضوع چگونه نگاه میکنید؟ نفوذ چه ابعاد دیگری میتواند داشته باشد؟ ببینید، یک نوع نفوذ میان جریانهای سیاسی داخل کشور وجود دارد که در همه دنیا هم مرسوم است. جریانهای سیاسی سعی میکنند در جریان رقیب نفوذ کنند و طرف مقابل هم متقابلاً همین کار را انجام میدهد. برای مثال، همین دو جریان اصلاحطلب و اصولگرا، هر کدام معتقدند که بر حق هستند و باید اداره کشور را در دست بگیرند. طبیعی است که برای رسیدن به این هدف تلاش میکنند و ممکن است از ابزار نفوذ هم استفاده کنند. البته نگاه درست این است که هر کس خود را معیار حق نداند، بلکه ببیند چه کسی واقعاً شایستگی بیشتری برای این مسئولیت دارد و به نفع مردم است. کشورهای دوست ما در ایران نفوذ نمی کنند * نه، منظور از نفوذ مشخصاً نفوذ یک کشور خارجی است. تا آنجا که من احساس میکنم، بیشترین تلاش برای نفوذ از سوی آمریکاست. درباره کشورهای دوست چنین احساسی ندارم. آنها در عرصه سیاسی از ما حمایت میکنند و انتظار ما هم در همین حد است. اما دشمن، طبیعتاً کارش همین است و باید چنین اقداماتی انجام دهد. همانطور که میبینید، گاهی اگر فردی در آمریکا فوت کند، آن را به ایران نسبت میدهند. یعنی دایره این نوع فضاسازیها بسیار گسترده است. در حالی که ممکن است ما هیچ نقشی در آن ماجرا نداشته باشیم، اما چون آن فرد از دشمنان ایران بوده، ادعا میکنند که ایران او را کشته است. این شیوهای است که در دنیا وجود دارد. * ممکن است این نفوذ در جهتدهیها و سیاستگذاریها هم خودش را نشان دهد؟ حتماً. * نمونهای در ذهن دارید؟ نه، مثال مشخصی ندارم. اما وقتی هدف نفوذ باشد، طبیعی است که تلاش میکنند در همه حوزهها، از جمله تصمیمگیریها و سیاستگذاریها، نفوذ کنند. هر جریانی که برخلاف منافع ملت حرکت کند نمونه بارز نفوذ است * بر
