حوزه/ نماز، نزدیکترین فاصله میان خاک و افلاک است؛ میعادگاهی که دلِ مؤمن در آن، خود را به بیکرانگی رحمت الهی میرساند. به گزارش خبرگزاری حوزه، رهبر شهید انقلاب در شرح روایتی از امام صادق(ع)، به تبیین اهمیت نماز و آداب اقامه این فریضه الهی میپردازند. امام صادق علیهالسلام فرمود: «إِذَا صَلَّیْتَ صَلَاةَ فَرِیضَةٍ لِوَقْتِهَا، فَصَلِّهَا صَلَاةَ مُوَدِّعٍ یَخَافُ أَنْ لَا یَعُودَ إِلَیْهَا أَبَدًا.» هرگاه نماز واجبی را در وقتش خواندی، آن را همچون نمازِ کسی بخوان که با آن وداع میکند (آخرین نماز عمر اوست) و میترسد دیگر هرگز موفق به خواندن آن نشود. شرح حدیث: اولاً، مراد از «لِوقتها» خواندن نماز در وقت فضیلت است. ثانیاً، نماز را همچون کسی بخوان که با آن وداع میکند؛ یعنی گویی این آخرین نمازی است که میخواند. فرض کنید اکنون مشغول خواندن نماز ظهر هستیم؛ آیا این احتمال نیست که این آخرین نماز ما باشد؟ این احتمال، احتمال کوچکی نیست. احتمال کمی هم نیست؛ بعضیها نشسته بودند، حرف میزدند، گعده کرده بودند که همانجا عزرائیل آمد و قبض روحشان کرد! بعضیها روی منبر بودند و مشغول سخن گفتن، بعضیها نیز بر سر سفره غذا بودند. در همه این حالات که من و شما شبانهروز در آن به سر میبریم، احتمال حضور جناب عزرائیل وجود دارد؛ بنابراین، این احتمال، احتمال کمی نیست. اگر کسی اقبالش همراهش باشد و این اتفاق در حال نماز برای او رخ دهد، بسیار نیکوست؛ برخلاف کسی که در حال نافرمانی خدا از دنیا برود که این رخدادی نامطلوب است. خداوند همه ما را از آن حفظ فرماید. از آنجا که این احتمال وجود دارد، شایسته است نماز را چنان بخوانیم که گویی با آن وداع میکنیم؛ مانند کسی که میترسد دیگر هرگز فرصت نماز خواندن پیدا نکند.
خبرگزاری حوزه
خبرگزاری حوزهخبرگزاری حوزه