فدراسیون فوتبال با انتشار یک متن، از منتقدان تیم ملی تقاضای رعایت آرامش را کرده و مدعی شده نباید تمام عملکرد ملیپوشان را زیر سوال برد. به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی ایران در اولین مسابقه دوستانه خود نمایش خوبی مقابل ازبکستان ارائه نداد و با سه گل مغلوب شد. این نتیجه و البته استمرار روند عدم موفقیت برابر این حریف آسیایی مرکزی، انتقادات نسبت به سبک بازی تیم ملی را افزایش داده است. در فاصله حدود سه ماه مانده به جام ملتهای آسیا، نگرانی نسبت به نمایش تیم ملی ایران در این تورنمنت بیشتر شد و هواداران فوتبال در ایران امیدوارند این روند طی ماههای آینده تغییر پیدا کند. تیم ملی ایران در دومین دیدار دوستانه خود باز هم به مصاف یک حریف تکراری دیگر رفت و مقابل تیم ملی روسیه بازی خواهد کرد. اما حالا سایت فدراسیون فوتبال ایران با انتشار یک متن، به تلطیف فضای عمومی پرداخته است؛ در این مطلب اینگونه عنوان شده که انتقادات نباید به بیثباتی منجر شود و در بازیهای دوستانه، فرصتی برای هماهنگی بیشتر و شناخت دقیق نقاط ضعف فراهم میشود .همچنین در این مطلب اینگونه آمده که تیم ملی برای موفقیت به آرامش نیاز دارد و این درخواست به منلزه دعوت منتقدان به سکوت نیست. از پست جدید صفحه فدراسیون فوتبال اینگونه برداشت میشود که گروه حاکم بر فدراسیون نیز صدای انتقادات را شنیده و البته خواهان برقراری آرامش در فضای فوتبال ایران شدهاند. در این متن آمده است: فوتبال ملی با یک مسابقه ساخته نمیشود و با یک نتیجه هم نباید تمام داشتههایش را زیر سؤال برد. تیم ملی در مسیر آمادهسازی برای رقابتهای مهم پیش رو، به چیزی فراتر از نتیجه یک بازی تدارکاتی نیاز دارد؛ به زمان، هماهنگی، ثبات و فضایی که در آن بتوان ضعفها را دید و برای برطرف کردنشان فرصت داشت. بازی با ازبکستان، فارغ از نتیجه، بخشی از همین مسیر بود. حضور بازیکنان جوان، اضافه شدن نفرات جدید و محدودیت زمان برای کار تاکتیکی، واقعیتهایی هستند که باید در ارزیابی عملکرد تیم دیده شوند. تیمی که قرار است در یک تورنمنت مهم به میدان برود، باید پیش از رسیدن به آن نقطه، فرصت آزمون و خطا داشته باشد؛ نقاط ضعفش را پیدا کند و ترکیب و سبک بازیاش را به هماهنگی بیشتری برساند. البته «حمایت» نباید به معنای چشم بستن بر ایرادها باشد. تیم ملی بیش از هر چیز به نقد فنی و صریح نیاز دارد؛ اما نقدی که به اصلاح منجر شود، نه به بیثباتی. هر بار که نتیجهای مطابق انتظار رقم نمیخورد، نمیتوان همهچیز را از نقطه صفر آغاز کرد. ساختن یک تیم ملی فرآیندی تدریجی است و استمرار، بخشی از کیفیت همین فرآیند محسوب میشود. اکنون مهمتر از آنچه در یک بازی دوستانه از دست رفته، چیزهایی است که میتوان در ادامه به دست آورد. فرصت برای هماهنگی بیشتر، شناخت دقیقتر بازیکنان جوان، افزایش انسجام و اصلاح ضعفهایی که در همین مسابقات تدارکاتی آشکار میشوند. تیم ملی برای رسیدن به روزهای بزرگ، به آرامش نیاز دارد؛ آرامشی که معنایش سکوت در برابر ایرادها نیست، بلکه فراهم کردن فرصت کافی برای اصلاح آنهاست. مسیر موفقیت، با هر بازی عوض نمیشود؛ با هر بازی کاملتر میشود.
