زینالدین زیدان در رختکن فرانسه انقلابی تمامعیار به راه انداخته ولی حالا با دردسرهای ناشی از ترافیک بازیکنان درجهیک روبرو شده است. به گزارش ورزش سه، تغییرات بنیادین زینالدین زیدان در دومین بازی تیم ملی فرانسه ریسک بزرگی بود که جواب داد اما حالا او را با چالشی جدی برای چیدن ترکیب مواجه کرده است. زینالدین زیدان پس از پایان بازی مقابل بلژیک با لحنی صریح درباره تفکرات تاکتیکیاش توضیح داد: «چیزی که در این تیم دوست دارم این است که همه احساس مسئولیت میکنند و این دقیقا همان چیزی است که برای تیمم میخواهم. تکتک بازیکنان باید متعهد باشند و با خود بگویند من باید تاثیری بگذارم. در نهایت انتخاب نهایی با من است اما وظیفه آنها آماده بودن است.» امضای کاری زیدان را باید دقیقا در همین اظهارات جستجو کرد؛ پیامی واضح درباره چشماندازی که برای نیمکت فرانسه دارد. در حالی که یورگن کلوپ ۴۴ بازیکن را برای غربالگری گسترده به اردو فراخوانده، زیزو برای انجام چهار مسابقه تنها ۲۳ بازیکن شامل سه دروازهبان و ۲۰ بازیکن داخل زمین را دعوت کرد. او حتی پس از مصدومیت کیلیان امباپه و خروجش از اردو، هیچ بازیکنی را جایگزین کاپیتان خود نکرد. با اعلام ترکیب فرانسه در دومین مسابقه و ایجاد ۹ تغییر در ۱۱ بازیکن اصلی، دلیل این تصمیمها کاملا مشخص شد. هدف اصلی، تزریق اعتماد به نفس به بازیکنانی بود که شاید تصور میکردند صرفا مهرههای حاشیهای هستند یا برای پر کردن لیست آمدهاند. اعتمادی که بازیکنانی مثل داکنیا، ژاکه و دیوف خودشان گفتهاند که آن را به وضوح احساس کردهاند، پایه اصلی پروژه جدید زیدان به شمار میرود. به میدان فرستادن بازیکنان کمتجربه در خانه بلژیک تصمیمی بود که کمتر سرمربیای جرات انجامش را داشت. با این حال دیدارهای حساس پیش رو به زودی از راه میرسند و با توجه به درخشش بازیکنان تعویضی، زیدان حالا با دردسرهای بزرگی برای تصمیمگیری روبرو است. چندین تصمیم حساس و دشوار در پیش است در اولین مسابقه عصر زیزو در استادوفرانس که تقابلی حساس با ایتالیا بعد از چهار روز استراحت است، چه کسانی به میدان میروند؟ اگرچه او ایده داشتن ترکیب ثابت را رد کرده ، اما نمیتوان کتمان کرد که ارنج اولیه مقابل ترکیه با حضور ستارههای باتجربه در اکثر پستها، شباهت زیادی به تیم اصلی فرانسه داشت. درخشش ژرمی ژاکه در قلب خط دفاعی حالا این پرسش را ایجاد کرده که چه کسی باید زوج دایو اوپامکانو باشد؛ مهرهای که جایگاهش دستنیافتنی به نظر میرسد. آیا ماکسانس لاکروا که مقابل بلژیک نمایش خوبی داشت بازی میکند، یا ژاکه؟ وضعیت لنی یورو که در آخرین لحظات فراخوانده شد و هنوز فرصت بازی نیافته هم نامشخص است. اگرچه پییر کالولو در سمت راست صرفا جانشینی برای ژول کنده محسوب میشود، اما رقابت آدرین تروفر و اندی دیوف برای پست دفاع چپ در بازی مقابل ایتالیا توجخ زیادی را جلب خواهد کرد. در خط میانی، بازی چشمنواز لوکاس داکنیا در پست شماره شش بحثها را داغتر میکند؛ آن هم در حالی که مانو کنه در دیدار مقابل ترکیه در این پست به صورت ثابت بازی کرد. نکته جالب اینکه هر دو بازیکن در سری آ توپ میزنند و شناخت بالایی از اکثر بازیکنان رقیب ایتالیایی دارند. علاوه بر این، ادواردو کاماوینگا پس از مدتها نمایشی کمنظیر ارائه داد و نشان داد میتواند رقیبی جدی برای آدرین رابیو باشد. عثمان دمبله در پست مهاجم نوک جایگاه مطمئنی دارد، اما آتشبازی دزیره دوئه ابهامات زیادی درباره چینش سه مهاجم جلو ایجاد کرده است. غیبت امباپه تا پایان این فیفادی رقابت مستقیم دوئه و بردلی بارکولا را در جناح چپ قطعی کرده است. اما سوال بزرگ این است که با بازگشت امباپه به سمت چپ و حضور اولیسه در راست، آیا دوئه شانسی برای حضور در ترکیب اصلی خواهد داشت؟ انتخابهای پیش روی زینالدین زیدان بسیار دشوار است و قطعا جایگاه برخی ستارههای تثبیتشده را به لرزه درخواهد آورد.
