بازدید:۱۸۰پس از اظهارات نخستوزیر کانادا در مورد ضرورت احیای روابط دیپلماتیک اتاوا با ایران و ونزوئلا، بار دیگر گمانهزنیها در مورد بازگشایی سفارتخانههای کانادا و ایران در پایتختهای دو کشور از سر گرفتهشد. با این حال مقامهای کانادایی بلافاصله تحت فشار لابیهای قدرتمند در اتاوا، از این اظهارنظر عقبنشینی کردند و تهران نیز اعلام کرد که هنوز هیچ درخواستی برای احیای روابط دریافت نکرده است. به گزارش صد آنلاین ، به رغم اظهارنظر مارک کارنی، نخستوزیر کانادا در مورد ضرورت بازگشایی سفارت کانادا در تهران، دولت کانادا به سرعت از این موضعگیری عقبنشینی کرد و این اظهارات را «بیانات کلیگویانه» توصیف کرد. بر اساس اظهارات وزیر خارجه کانادا «هیچ صحبتی در مورد از سرگیری روابط با تهران» انجام نشدهاست و کانادا برنامهای برای این کار ندارد. موضعگیریهای متناقض دولتمردان کانادا در سالهای اخیر مرتبا ادامه داشتهاست. مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، اسفند ماه سال گذشته با آغاز تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، ابتدا از این اقدام نظامی با عنوان «ابزاری برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای» استقبال کرد. او چند روز بعد اظهارات خود را اصلاح کرد و گفت که چنین حمایتی با «تاسف» همراه بودهاست و معتقد است که این تجاوز نظامی «نشانه شکست نظم جهانی» تلقی میشود. او در ادامه اظهارنظرهای مبهم خود گفت که فکر میکند تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران با حقوق بینالملل ناسازگار است، اما اضافه کرد: «من یک کارشناس حقوق بینالملل نیستم.» نخستوزیر کانادا چه گفتهبود؟ مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، در اظهارنظری که به وضوح به معنای نگرانی او در مورد سرنوشت کاناداییهای ساکن خارج از این کشور و ضرورت بازنگری در سیاست خارجی غیرمنطقی این کشور در خصوص کشورهای غیرهمسو بود، تاکید کرد که فقدان حضور دیپلماتیک در کشورهایی مانند ایران و ونزوئلا، باعث قرار گرفتن کانادا در «موضع ضعف» میشود. علاوه بر جمهوری اسلامی ایران، اتاوا روابط دیپلماتیک خود را با جمهوری بولیواری ونزوئلا نیز از سال ۲۰۱۹ قطع کردهاست. مارک کارنی، پنجشنبه هفته گذشته در جریان یک کنفرانس خبری در پایان نشست پارلمان به خبرنگاران گفت: «برقراری ارتباط به معنای تایید سیاستها نیست. داشتن سفارتخانه یا ارائه خدمات کنسولی در یک کشور به این معنی نیست که ما سیاستهای آن کشور را تایید میکنیم.» کارنی با اشاره به زلزلههای مرگبار در ونزوئلا گفت که نداشتن دیپلمات در کاراکاس، ارائه کمک به کاناداییها را برای اتاوا دشوار میکند. او گفت: «یک سری کشورها وجود دارند که ما با آنها همنظر نیستیم و در آنجا نمایندگی نداریم. ایران و ونزوئلا دو نمونه از آنها هستند. کشورهای دیگری نیز وجود دارند.» او در ادامه افزود: «این مسئله پیش از هر چیز ما را در کمک به کاناداییهای حاضر در این کشورها در موضع ضعف قرار میدهد.» وی همچنین اضافه کرد که در برخی پروندههای کنسولی، اتاوا برای کمک به خروج کاناداییها از ایران، به کشورهایی متوسل شده است که «متحدان طبیعی ما نیستند». تکذیب و عقبنشینی بلافاصله بعد از این اظهار نظر، دولت کانادا تحت فشار لابی گروههای اپوزیسیون ساکن کانادا و لابیهای ضدایرانی دیگر که نقش پررنگی در شکل دادن به سیاست اتاوا علیه ایرانیان دارند، به سرعت از اظهار نظر نخستوزیر عقبنشینی کرد. مارک کارنی در مصاحبهای با اصلاح اظهار نظر خود گفت که دولت درباره احیای روابط با ایران صحبتی نکرده است. او گفت: «ما هیچ گفتگویی نداشتهایم. من دارم یک نکته کلی را مطرح میکنم.» وزارت امور خارجه کانادا نیز این هفته در بیانیهای نوشت که این وزارتخانه «در حال حاضر برنامهای برای بازگشایی سفارت در ایران ندارد» و گفتگوها با ایران به امور کنسولی، حقوق بشر و عدم اشاعه تسلیحات هستهای محدود است. مقامهای کانادایی پیش از این هم از سرگیری روابط دیپلماتیک با ایران را کاملاً رد میکردند. آنیتا آناند، وزیر خارجه کانادا حدود دو هفته قبل از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران در اظهارنظری عجیب گفتهبود: «ما روابط دیپلماتیکمان را با ایران احیا نمیکنیم، مگر در دوران تغییر نظام.» این اظهار نظر را روزنامه گلوب اند میل کانادا روز ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد. به نوشته این روزنامه دفتر وزیر امور خارجه حاضر به تکذیب این نقل قول نشدهاست. موضع تهران تهران همواره اعلام کردهاست که مشکلی برای احیای روابط با کانادا ندارد و این اتاوا بود که با تصمیم یکجانبه تصمیم به قطع روابط با تهران گرفت. با این حال تهران تاکید کردهاست که هنوز هیچ درخواست رسمی از سوی دولت کانادا برای از سرگیری روابط با تهران دریافت نکردهاست. اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، در نشست خبری خود با خبرنگاران روز سهشنبه ۹ تیر گفت: «از دسامبر ۲۰۱۲، که کانادا به صورت یکجانبه و بدون دلیل مشخص تصمیم گرفت روابط دیپلماتیک خود با جمهوری اسلامی ایران را به حالت تعلیق درآورد. از آن زمان، ایرانیان مقیم کانادا از جمله کسانی بودند که بهدلیل عدم امکان ارائه خدمات کنسولی، متضرر شدند و این مسئله نشان میداد که دولت کانادا توجه چندانی به مسائل انسانی و حقوق بشری نداشته است.» وی ادامه داد: «بهطور مشخص باید گفت ما هیچ درخواست رسمی در این خصوص دریافت نکردهایم. تعلیق یا قطع روابط، تصمیمی یکجانبه و ناموجه از سوی کانادا بوده است. در این زمینه اگر درخواستی دریافت کنیم، آن را بررسی خواهیم کرد، اما تا کنون چنین درخواستی دریافت نشده است.» رنگ باختن امید اظهارات نخستوزیر کانادا، باعث ایجاد امیدهایی در میان صدها هزار ایرانیتبار ساکن کانادا شد که پس از ۱۴ سال بتوانند بار دیگر به خدمات کنسولی در خاک کانادا دست پیدا کنند. بر اساس برآوردها بیش از ۳۰۰ هزار ایرانیتبار در کانادا زندگی میکنند که به دلیل سیاستهای دولت کانادا از خدمات مستقیم دیپلماتیک محروم شدهان