اکونومیست: جنگ ویتنام شش سال طول کشید تا به اندازه جنگ ایران (در عرض شش ماه) منفور شود / تنها گروه بزرگ اجتماعی که همچنان از جنگ حمایت می‌کند، جمهوری‌خواهان حامی MAGA هستند اما حتی این گروهِ وفادار به ترامپ نیز نشانه‌هایی از تردید نشان می‌دهد/ هرچه جنگ طولانی‌تر شود، هزینه‌ها افزایش خواهد یافت؛ یکی از این هزینه‌ها، کاهش حمایت از ترامپ و حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای خواهد بود

اکونومیست نوشت: نه چندان دور از یادمان سنگی خاکستری مارتین لوتر کینگ در واشنگتن، یک جام بزرگ طلایی به افتخار دونالد ترامپ نصب شده است. این جام که نامش «جام مشارکت در جنگ ایران» است و توسط طنزپردازان ناشناس ساخته شده، کنایهای است به اینکه در میدان نبرد، ظاهراً دیگر پیروزی مهم نیست، بلکه صرفاً حضور داشتن اهمیت دارد. به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: روی این یادمان نوشته شده است: «در حالی که برخی خود را درگیر ... نتایج قابل اندازهگیری میکنند، رئیسجمهور ترامپ شجاعت نشان داد که در این نبرد مشارکت کند.» مائورا فلین، راهنمای تور محلی، میگوید این شوخی «خیلی بامزه» است، اما واقعیت جنگ طولانی ترامپ در ایران اصلاً خندهدار نیست. او میگوید: «او راهبرد خوبی برای خارج شدن از این وضعیت ندارد. هیچ پایانی در چشمانداز دیده نمیشود.» به نظر میرسد رأیدهندگان آمریکایی نیز با این دیدگاه موافقاند. همزمان با فروپاشی آتشبس، بر اساس نظرسنجی رویترز/ایپسوس، چهار پنجم آمریکاییها معتقدند این جنگ برای «مدتی طولانی» ادامه خواهد یافت. بر اساس نظرسنجی اختصاصی اکونومیست/YouGov، نزدیک به نیمی از مردم آمریکا فکر میکنند این جنگ یک سال یا بیشتر ادامه پیدا خواهد کرد. افراد کمی از چنین چشماندازی استقبال میکنند. حمایت خالص از تصمیم ترامپ برای حمله به ایران اکنون در میان آمریکاییها به منفی ۳۰ درصد رسیده است. جنگ ویتنام شش سال طول کشید تا به اندازه جنگ ایران (در عرض شش ماه) منفور شود. از نگاه لَری ساباتو، استاد دانشگاه ویرجینیا، نکته قابل توجه فقط عمق مخالفت با جنگ نیست، بلکه سرعت شکلگیری این مخالفت است. او میگوید: «جنگ با ایران، از زمانی که نظرسنجیها انجام شدهاند، نامحبوبترین درگیری نظامی در میان آمریکاییها بوده است. این موضوع از همان روز اول جنگ صادق بوده است.» او اضافه میکند: «هرچه جنگ طولانیتر شود، هزینهها نیز افزایش خواهد یافت؛ و یکی از این هزینهها، کاهش حمایت از ترامپ و حزب جمهوریخواه در انتخابات میاندورهای خواهد بود.» حمایت افکار عمومی از جنگهایی که آمریکا به انتخاب خود آغاز میکند، معمولاً در ابتدا بالا است، اما بهتدریج کاهش مییابد. برای مثال، زمانی که آمریکا در سال ۲۰۰۱ به طالبان در افغانستان حمله کرد، نزدیک به ۹۰ درصد آمریکاییها از این اقدام حمایت میکردند. جورج دبلیو بوش، رئیسجمهور وقت، توجیهی روشن برای این جنگ ارائه کرده بود: طالبان به تروریستهایی پناه داده بودند که در حملات ۱۱ سپتامبر همان سال، هواپیماهای حامل غیرنظامیان را به برجهای مرکز تجارت جهانی در نیویورک کوبیده بودند. بر اساس نظرسنجیهای مؤسسه گالوپ، ۱۳ سال طول کشید تا حمایت از حمله به افغانستان به کمتر از ۵۰ درصد برسد؛ زمانی که بیش از ۲ هزار آمریکایی کشته و ۲۰ هزار نفر زخمی شده بودند. اما شمار بسیار کمتری از آمریکاییها در جنگ ترامپ کشته شدهاند: تاکنون ۱۷ نفر. با این حال، این جنگ بهسرعت به جیب مردم آمریکا ضربه زده؛ به شکلی که برای رأیدهندگان بهراحتی قابل درک است. پیش از حمله ترامپ به ایران، تنگه هرمز باز بود؛ اما اکنون چنین نیست. پس از تلاشهای گسترده برای شکستن آنچه واشنگتن «خفهکردن مسیر دریایی توسط ایران» میداند، ترامپ ادعا کرد: «به لطف قدرت شگفتانگیز ارتش ایالات متحده، نفت مثل هر زمان دیگری در جریان است.» اما کسانی که این مسائل را دقیق اندازهگیری میکنند، با این ادعا موافق نیستند. قیمت نفت برنت در هفتههای اخیر بالا و پایین شده، اما افزایش اخیر آن باید جمهوریخواهان را نگران کند؛ زیرا قیمت نفت برنت از اوایل ژوئیه از ۷۲ دلار به ۸۸ دلار در هر بشکه افزایش یافته است. اکنون قیمت بنزین در آمریکا نزدیک به ۴ دلار در هر گالن است، در حالی که پیش از جنگ حدود ۳ دلار بود. طبق دادههای گالوپ، جنگ ویتنام، که شمار عظیمی از نیروهای زمینی آمریکا را درگیر کرد، بهسرعت از نگاه رأیدهندگان به «مهمترین مشکل پیش روی آمریکا» تبدیل شد. اما آمریکاییها فعلاً جنگ ایران را چنین نمیدانند. با این حال، در نظرسنجیها میگویند مهمترین دغدغههایشان شامل «هزینه بالای زندگی» و «رهبری ضعیف» است. بنابراین جنگ ایران میتواند با وجود هزینه نسبتاً محدود از نظر تلفات انسانی آمریکا، به یک مشکل بزرگ انتخاباتی برای جمهوریخواهان تبدیل شود. در میان رأیدهندگان دموکرات، رضایت خالص از جنگ منفی ۸۴ درصد است. در میان مستقلها نیز این رقم بسیار پایین و منفی ۵۲ درصد است. در واقع، تنها گروه بزرگ اجتماعی که همچنان از جنگ حمایت میکند، جمهوریخواهان حامی MAGA هستند؛ با حمایت خالص مثبت ۷۲ درصد. اما حتی این گروهِ وفادار به ترامپ نیز نشانههایی از تردید نشان میدهد. نظرسنجی واشنگتن پست/ایپسوس نشان میدهد برای نخستین بار، تعداد قابل توجهی بیش از نیمی از حامیان ترامپ میگویند فقط «تا حدی» از عملکرد او در ریاستجمهوری حمایت میکنند، نه اینکه «بهشدت» از او حمایت کنند. جمهوریخواهانی که خود را غیر-MAGA میدانند نیز بهشدت از جنگ فاصله گرفتهاند؛ حمایت خالص آنها از جنگ از مثبت ۲۶ درصد در آوریل به منفی ۲۵ درصد در حال حاضر سقوط کرده است. سیاستمداران دموکرات حملات خود را آغاز کردهاند. در جلسه تأیید صلاحیت نامزد ترامپ برای نظارت بر بودجه پنتاگون در ۱۴ ژوئیه، سناتورهای دموکرات دولت را متهم کردند که هزینه واقعی جنگ را کمتر از میزان واقعی نشان میدهد. پنتاگون رقم هزینه جنگ را حدود ۳۰ میلیارد دلار اعلام کرده است؛ رقمی که عمدتاً شامل هزینه مهمات مصرفشده و سوخت است. اما با اضافه کردن هزینه تعمیر پایگاههای آمریکایی و خسارت واردشده به مصرفکنندگان آمریکایی، الیسّا اسلاتکین، سناتور دموکرات از میشیگان، یک برآورد اولیه ارائه داد که هزینه واقعی را بیش از شش برابر این رقم میداند. او همچنین از همکاریهای پنتاگون با شرکتهایی انتقاد کرد که پسران ترامپ در آنها منافع اقتصادی دارند. مایک لاولر، نما