رقابت فضایی دیگر تنها به ساخت موشکهای بزرگ یا پرتاب ماهوارههای بیشتر محدود نیست. اکنون دسترسی به مواد اولیه پیشرفته نیز به یکی از مهمترین عوامل برتری فناوری تبدیل شده است. تازهترین نمونه، ماهواره راداری Ludi Tance-۴ ۰۱ چین است. به گزارش خبرآنلاین، بیشتر ماهوارههای راداری دهانه ترکیبی (SAR) در مدار پایین زمین، حدود ۶۰۰ کیلومتر بالاتر از سطح سیاره، فعالیت میکنند. به این دلیل که هرچه فاصله ماهواره از زمین بیشتر شود، ارسال و دریافت سیگنالهای راداری دشوارتر خواهد شد. اما Ludi Tance-۴ ۰۱ در ارتفاع حدود ۳۵٬۸۰۰ کیلومتری و در مدار زمینآهنگ قرار گرفته است. مداری که باعث میشود ماهواره همیشه بر فراز یک منطقه ثابت باقی بماند. این ویژگی امکان پایش مداوم یک ناحیه وسیع را فراهم میکند قابلیتی که در ماهوارههای معمولی وجود ندارد. نقش گالیم نیترید حل مشکل فاصله زیاد، به فناوری الکترونیکی پیشرفته نیاز دارد. پژوهش منتشرشده در Journal of Microwaves نشان میدهد این ماهواره از تقویتکنندههای حالت جامد مبتنی بر گالیم نیترید استفاده میکند. هر تقویتکننده حدود ۸۰۰ وات توان تولید میکند و مجموع توان خروجی سامانه به حدود ۱۸ کیلووات میرسد. مقداری که امکان تولید تصاویر راداری از چنین ارتفاعی را فراهم میکند. همچنین بازده افزوده توان این سامانه بیش از ۵۰ درصد گزارش شده است. گالیم فلزی نیست که معمولاً بهطور مستقل استخراج شود. این عنصر عمدتاً محصول جانبی تولید آلومینیوم است. از آنجا که چین بزرگترین تولیدکننده آلومینیوم جهان به شمار میرود، سهم غالب تولید اولیه گالیم را نیز در اختیار دارد. همین موضوع باعث شده محدودیتهای صادراتی اعمالشده از سال ۲۰۲۳، نگرانیهایی درباره دسترسی سایر کشورها به این ماده راهبردی ایجاد کند. آیا این ماهواره فقط یک ابزار جاسوسی است؟ نه لزوماً. مقامهای چینی اعلام کردهاند این سامانه برای کاربردهایی مانند هواشناسی، مدیریت بحران، پایش بلایای طبیعی و کشاورزی نیز طراحی شده است. با این حال، کارشناسان امنیتی معتقدند توانایی تصویربرداری مداوم از یک منطقه، ارزش نظامی قابل توجهی نیز دارد. تاکنون هیچ مدرک مستقلی منتشر نشده که نشان دهد این ماهواره صرفاً مأموریت نظامی یا صرفاً مأموریت غیرنظامی دارد بنابراین محتملترین ارزیابی، کاربرد دوگانه آن است. اهمیت این دستاورد فقط به یک ماهواره محدود نمیشود. این خبر نشان میدهد در رقابت فضایی آینده، زنجیره تأمین مواد پیشرفته میتواند به اندازه طراحی ماهواره یا قدرت موشکها تعیینکننده باشد. البته هنوز مشخص نیست کشورهای دیگر چه زمانی فناوری مشابهی را توسعه خواهند داد بنابراین ادعای برتری دائمی چین در این حوزه، در حال حاضر بیش از آنکه یک واقعیت اثباتشده باشد، یک پیشبینی است.
