برای بسیاری از مخاطبان، آرامترین قاب تلویزیون نه یک لوکیشن پرزرقوبرق بود و نه فضایی رؤیایی؛ بلکه همان اتاق سادهای بود که در پایان هر قسمت «کلاه قرمزی»، برای بسیاری از مخاطبان، آرامترین قاب تلویزیون نه یک لوکیشن پرزرقوبرق بود و نه فضایی رؤیایی؛ بلکه همان اتاق سادهای بود که در پایان هر قسمت «کلاه قرمزی»، عروسکها در آن کنار هم دراز میکشیدند و آقای مجری برایشان قصه میگفت. برای بسیاری از مخاطبان، آرامترین قاب تلویزیون نه یک لوکیشن پرزرقوبرق بود و نه فضایی رؤیایی؛ بلکه همان اتاق سادهای بود که در پایان هر قسمت «کلاه قرمزی»، عروسکها در آن کنار هم دراز میکشیدند و آقای مجری برایشان قصه میگفت. این صحنه حالا در شبکههای اجتماعی دوباره دستبهدست میشود؛ جایی که کاربران از آن بهعنوان امنترین و نوستالژیکترین لوکیشن کودکی یاد میکنند. اتاقی که در آن اتفاق خاصی نمیافتاد، اما برای یک نسل، معنای آرامش، خواب و خیال را در خود جمع کرده بود. اتاقی که سادهترین شکل ممکن دکور شده بود تا هر کودکی با آن احساس امنیت کند. دکوری که احتمالا هیچوقت از یادها نمیرود. بهترینهای معماری و دکوراسیون داخلی لینک پیشنهادی
چیدانه
چیدانهچیدانه