هافبک تیم جوانان و باشگاه خیبر خرم میگوید با توجه به زمان کمی که در اختیار داشتند، صعود از گروه کار چندان راحتی نبود. به گزارش ورزش سه، تیم فوتبال جوانان ایران در حالی پا به رقابتهای مقدماتی جام ملتهای آسیا گذاشت که نتایج ناامیدکننده اخیر تیمهای پایه، نگرانیهایی درباره سرنوشت این تیم ایجاد کرده بود. با این حال، شاگردان قاسم حدادیفر در نخستین مسابقه با نتیجه رد بر یک فلسطین را شکست دادند. در بازی دوم، در شرایطی که همه چیز رو به اتمام بود، تیم جوانان در دقایق ۹۱ تا ۹۵ در کمال ناباوری دو گل دریافت کرد تا یک برد شیرین و صعود احتمالی، به تلخترین شکل ممکن به شکست و حتی احتمال حذف از گروه تبدیل شود. جوانان ایران اما در سومین مسابقه علیرغم باخت در نیمه اول موفق شدند، در نیمه دوم با یک نمایش حساب شده، سه گل به ویتنامِ میزبان بزنند و به عنوان دومین تیم گروه، جواز صعود به مرحله نهایی جام ملتهای آسیا را به دست بیاورند. عملکردی که اگر چه دستاورد قابل ملاحظهای محسوب نمیشود، اما میتواند سرآغازی باشد برای ساختن نسلی که در صورت توجه بیشتر میتواند یک پشتوانه قابل اتکا برای فوتبال ایران طی یک دهه آینده محسوب شود. در همین خصوص با آرین معالی، هافبک میانی باشگاه خیبر و تیم جوانان ایران، گفتگویی انجام داددیم و نظرات او را در خصوص این مسابقات و اهداف تیم جوانان ایران جویا شدیم: * پیش از آغاز اردو، با توجه به نتایجی که تیم در بازیهای اخیر کسب کرده بود، چه فضایی میان بازیکنان حاکم بود؟ با توجه به اینکه نتایج اخیر در تیمهای پایه چندان مطلوب نبود، این نگرانی تا حدی طبیعی به نظر میرسید و همه نسبت به موفقیت تیم شک داشتند، اما وقتی دور هم جمع شدیم، تلاش کردیم به دور از هرگونه پرداختن به حواشی، صرفا تمرکزمان را روی مسابقات پیش رو بگذاریم. یکی از مشکلات ما این بود که اردوی نهایی دیر آغاز شد و زمان زیادی برای آمادهسازی نداشتیم و مدت کوتاهی در کنار هم بودیم و باید در همین زمان محدود خودمان را باید آماده میکردیم. * به نظر شما کادر فنی با توجه به زمان کوتاهی که در اختیار داشت، توانست تأثیر مثبتی روی تیم بگذارد. بله. به نظرم اعضای کادر فنی، بهویژه آقای حدادیفر، تفکرات و تمرینات خوبی برای تیم در نظر گرفته بودند. مسلماً اگر زمان بیشتری در اختیار داشتیم، این دوره آمادهسازی با برنامهریزی و حوصله بیشتری انجام میشد و میتوانست به کسب نتایج بهتر و ارائه عملکرد مطلوبتر تیم کمک کند. ما نیاز داشتیم زمان بیشتری در اختیار داشته باشیم تا بتوانیم تفکرات کادر فنی را بهتر در زمین اجرا کنیم. ضمن اینکه که پست سرمربی با پست من یکی است و من به طور اختصاصی از تجربیات آقای حدادی فر استفاده زیادی کردم. * شرایط اردوی ترکیه و امکاناتی که در اختیار تیم بود چطور بود؟ باید از فدراسیون تشکر کنم. واقعاً علیرغم شرایط سختی که وجود داشت، برای برگزاری اردوها زحمت زیادی کشیدند و شرایطی فراهم شد که بتوانیم اردوی باکیفیتی داشته باشیم. امکانات نیز مناسب بود و همه تلاش کردند شرایط آمادهسازی در سطح یک تیم ملی باشد. * در این مدت، کادر فنی جدید روی چه مسائلی تمرکز داشت؟ تمرکز اصلی روی فوتبال تکضرب و پاسهای کوتاه و زمینی در قالب کار تیمی بود. تلاش کردیم تا حد امکان آموختههای خودمان از کادر فنی را در مسابقات اجرا کنیم، از بازیسازی و پاسکاری روی زمین گرفته تا ارائه فوتبال باکیفیت. مهم این بود که بتوانیم آنچه را در تمرینات آموختهایم، در زمین اجرا کنیم و کیفیت تیم را ارتقا دهیم. * ایران در بازی نخست فلسطین را دو بر یک شکست داد. شروع مسابقات برای تیم چطور بود؟ برد در بازی اول خیلی برای ما مهم بود. توانستیم مسابقات را با پیروزی شروع کنیم و همین موضوع از نظر روحی به تیم کمک کرد. میدانستیم مسابقات سختی داریم و باید از همان ابتدا با تمرکز بالا بازی کنیم. * در بازی دوم مقابل کره شمالی اتفاق عجیبی افتاد. ایران تا دقایق پایانی جلو بود، اما در دقایق ۹۱ تا ۹۵ دو گل خورد و رو بر یک شکست خورد. این شکست چه تأثیری روی تیم داشت؟ واقعاً شکست تلخی بود. وقتی تا دقایق پایانی جلو هستید و در وقتهای اضافه دو گل دریافت میکنید، طبیعتاً از نظر روحی فشار زیادی به تیم وارد میشود. خود من هم بعد از آن مسابقه احساس کردم شرایط صعود خیلی سخت شده است. این گونه اتفاقات در تیم های پایه بعضی اوقات رخ میدهد، اما مهم این بود که روحیهمان را از دست ندادیم. باید خیلی سریع آن بازی را فراموش میکردیم و برای مسابقه بعد آماده میشدیم. از اشتباه داور این دیدار هم در عدم پذیرش گل سالم عرفان خدادادیان هم نمیتوان گذشت که در دقیقه ۷۹ به ثمر رسید، اشتباهی که منجر به عذرخواهی AFC شد. اگر بازی در آن دقیقه دو بر صفر میشد، کار کره شمالی دیگر تمام بود. * با توجه به نحوه شکست، چطور توانستید در فاصله کوتاه خودتان را برای بازی با ویتنام آماده کنید و نحوه واکنش کادر فنی به این باخت چه بود؟ همه میدانستیم که دیگر فرصتی برای فکر کردن به بازی کره شمالی نداریم. باید آن مسابقه را کنار میگذاشتیم و به بازی بعد فکر میکردیم. چیزی که خیلی به ما کمک کرد، همدلی میان بازیکنان بود. همه کنار هم بودیم و سعی کردیم به یکدیگر روحیه بدهیم. ضمن اینکه آقای حدادیفر و همکارانشان بر خلاف تصورمان سعی کردند به جای اعتراض و تنبیه، شرایط روحی بچهها را درک کنند و تیم را برای دیدار مقابل ویتنام آماده کنند. این رویکرد سرمربی به نوعی همه بچه ها را تحت تاثیر قرارداد و هم قسم شدیم تا بازی بعدی هر طور که شده ویتنام را ببریم. * در نهایت مقابل ویتنامِ میزبان قرار گرفتید، تیمی که توانستید آن را شکست دهید. این بازی چطور پیش رفت؟ بازی با ویتنام برای ما خیلی مهم بود. بعد از شکست مقابل کره شمالی میدانستیم که باید با تمرکز بیشتری وارد زمین شویم. ویتنام هم به دلیل میزبانی و شرایط مسابقه تیمی بود که با انگیزه زیادی بازی میکرد. ما هم میدانستیم برای
