رضاییان باز هم تاریخ‌ساز شد؛ دو رکورد برای یک جایگاه دست‌نیافتنی!

آنچه رامین رضاییان در مصاف با مصر ارائه داد، باعث شد به بهترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران در جامهای جهانی تبدیل شود. به گزارش فوتبال 360، سومین نمایش تیم ملی در جام جهانی 2026 در حالی با تساوی 1-1 به اتمام رسید که دقایق پایانی و اتفاقات دراماتیکی که در آن رخ داد، نفس را در سینه هر هواداری ثبت کرد. البته که تحمل این دقایق برای ایرانیها دشوارتر از هر بیننده دیگری بود که مشتاقانه تمام مسابقات جام جهانی را دنبال میکند. این دیدار البته یک وجه اشتراک با 2 دیدار قبلی تیم ملی فوتبال ایران داشت و آن هم درخشش رامین رضاییان بود. او که شخصیت خود را طی یک دهه گذشته با تلاش خستگیناپذیر تعریف کرده است، یک مرتبه دیگر اراده پولادیاش را به رخ کشید و ثابت کرد نمایشی که در مصاف با نیوزیلند داشته و موفقیتهایی که به دست آورده، به هیچوجه با شانس ارتباطی ندارد. هر چند که شانس هم دو مرتبه به شکل عجیبی به رضاییان رو کرده ولی او در همین شرایط شوکه نشده و بهترین استفاده را از فرصتهای طلاییاش داشته تا حالا به رکوردهایی رسیده باشد که به سادگی قابل دسترسی توسط هر بازیکنی نیست؛ رکوردهایی که شاخصترین بازیکنان فوتبال ملی ایران هم در ثبت آن ناکام بوده‎اند ولی حالا با شایستگی به رضاییان رسیده است. تیم ملی فوتبال مصر خیلی زود موفق شد روی اشتباه علیرضا بیرانوند به گل برتری دست پیدا کند اما چند دقیقه بعد خطرناکترین و آمادهترین بازیکن تیم ملی موفق شد حساب کار را به تساوی بکشاند. پیش از این گل مهدی طارمی با کسب یک پنالتی هوشمندانه تا آستانه زدن سومین گل خود در جام جهانی پیش رفته بود اما انگار دست سرنوشت قرار بود این رکورد را پیش از هر بازیکن دیگری به نام رامین رضاییان بزند. رامین 5 دقیقه پس از اینکه پنالتی مهدی طارمی توسط سنگربان تیم ملی فوتبال مصر مهار شد، بار دیگر خودش را به محوطه جریمه حریف رسانده بود تا از ریباند شوت میلاد محمدی نهایت بهره را ببرد و سومین گل خود را با پیراهن تیم ملی در جام جهانی ثبت کند. رامین رضاییان پیش از این در جام جهانی 2022 قطر، موفق به ثبت اولین گل خود مقابل ولز شده بود و سپس در دیدار برابر نیوزیلند با ارسال یک پاس گل تماشایی و زدن یک گل، ستاره تیم ملی بود. درنهایت او با گلزنی مقابل مصر و ادامه روند فوقالعادهای که دارد، نامش را به عنوان موثرترین بازیکن تیم ملی در تاریخ جامهای جهانی مطرح کرد و حالا این شانس را دارد تا اگر سرنوشت همچنان با او یار باشد، در مصاف مرحله یکشانزدهم نهایی مقابل سوئیس، این آمار فوقالعادهاش را که بازیکنان به مراتب بزرگ‎تری موفق به ثبت آن نشده بودند را در آمریکا و البته در آستانه 40 سالگی، بهبود ببخشد. رضاییان پیش از اینکه در مصاف با مصر با یک ضربه مهارنشدنی از زاویه بسته، توپ را به قعر دروازه حریف بفرستد، موفق شده بود در مقابل نیوزیلند با ثبت یک گل و ارسال یک پاس گل دقیق و مهندسی شده، عنوان بهترین بازیکن زمین را از آن خود کند تا حالا برای دومین مرتبه این جایزه فردی ارزشمند را با خود به خانه ببرد. علیرضا بیرانوند با نمایشی که مقابل بلژیک داشت، دیگر بازیکنی است که موفق به کسب جایزه بهترین بازیکن زمین شده است و روزبه چشمی هم به واسطه آن گل فراموشنشدنی مقابل ولز، در جام جهانی قبلی، به این افتخار دست یافته تا حالا رامین رضاییان در این زمینه هم بازیکنی خاص در تاریخ فوتبال ایران باشد. رامین رضاییان در دوران کارلوس کیروش بود که نامش را به عنوان دفاع راست ثابت تیم ملی فوتبال ایران مطرح کرد. او سپس با جدایی این سرمربی پرتغالی به یکباره جایگاه خود را در دوران سرمربیگری دراگان اسکوچیچ از دست داد و در حالی که تیم ملی توانسته بود با این مرد کروات سریعترین صعود به جام جهانی را تجربه کند و با نمایشهای صادق محرمی، اصلا جای خالی رضاییان احساس نشد، به یکباره بازگشت کیروش باعث شد شرایط هم برای رامین رضاییان عوض شود و در جام جهانی 2022 قطر، فقط مقابل انگلیس در ترکیب اصلی نبود و در دو بازی بعدی باز هم دفاع راست ثابت تیم ملی شد. او سپس مقابل ولز گلزنی کرد و مسابقهای خاص برای او رقم خورد. ماجرا برای رامین رضاییان در دوران سرمربیگری امیر قلعهنویی در تیم ملی هم به شکل عجیبی پیش رفت. او پس از جام ملتهای آسیا 2023 که با شکست تیم ملی در نیمهنهایی مقابل قطر به پایان رسید، در راستای جوانگرایی تیم، دیگر جایی در ماتریس مورد نظر کادر فنی نداشت اما باز هم در فاصله چند ماه مانده تا جام جهانی به فهرست ملیپوشان اضافه شد و با نمایشهایی که در بازیهای تدارکاتی داشت، اجازه نداد دانیال اسماعیلیفر، صالح حردانی و حتی آریا یوسفی جلوتر از او در ترکیب اصلی و در پست دفاع راست یا حتی وینگر راست تیم ملی قرار بگیرند. رامین رضاییان در حالی بهترین روزهای دوران حرفهای خود را در جام جهانی آمریکا تجربه میکند که فصل پر فرازونشیبی را پشت سر گذاشت. او در استقلال به یک نیمکتنشین مطلق تبدیل شده بود و انگار دیگر حتی شانسی برای بازی کردن در تیمهای مدعی نداشت، چه برسد به اینکه در جامجهانی حاضر باشد و ستاره تیم ملی لقب بگیرد. در همین شرایط اما رضاییان ناامید نشد، دست از تلاش برنداشت و با اصرار برای جدایی از استقلال و پیوستن به فولاد خوزستان، اوضاع را در طول چند ماه به سود خود عوض کرد. رضاییان حالا به جایگاهی رفیع در فوتبال ایران دست پیدا کرد و الگویی شایسته برای آنهایی است که برای رسیدن به اهداف خود هیچوقت دست از تلاش برنمیدارند؛ هر چقدر هم که آن هدفها دور از دسترس و حتی در ظاهر دستنیافتنی باشند.