هر روز اخبار فراوانی در رسانهها منتشر میشود که دنبالکردن آنها ـ حتی برای آنانی که اهل مطالعه اخبار هستند ـ کار دشواری است. بسته خبری ـ تحلیلی «الف» با رصد اخبار، رویدادهای مهم و همچنین تحلیلهای صورتگرفته، مخاطبان خود را از مهمترین وقایع روز آگاه میکند. محاصره برای همه یا هیچکس فرهیختگان نوشت: روز دوشنبه رئیسجمهور آمریکا اعلام کرد آمریکا از شامگاه سهشنبه برای دومین بار اقدام به محاصره کامل دریایی ایران خواهد کرد. دونالد ترامپ در ادعای عجیبی اعلام کرد دولت آمریکا برای تأمین هزینه امنیت تنگه هرمز، عوارض ۲۰ درصدی از کشتیهای عبوری میگیرد. وی روز سهشنبه در پست جدید خود از تغییر این تصمیم گفت و نوشت: «بر اساس گفتوگوهای بسیار سازنده با رهبران خاورمیانه، تصمیم گرفتهام کارمزد ۲۰ درصدی بازپرداخت به ایالات متحده را با توافقهای تجاری و سرمایهگذاری که کشورهای مختلف خلیجفارس در آمریکا انجام خواهند داد، جایگزین کنم.» به گفته ترامپ، «این سرمایهگذاریها عظیم خواهند بود و درعینحال به طور فوقالعادهای به نفع آنها و آیندهشان است.» فارغ از اینکه دولت ترامپ چگونه میخواهد رهبران عرب حاشیه خلیجفارس را به بهانه تأمین امنیت بدوشد، اما مسئله مهمتر این است که اجرای محاصره دریایی ایران از سوی دولت تروریستی آمریکا هزینههای زیادی به کشورمان تحمیل خواهد کرد که به اعتقاد کارشناسان اقتصادی، نباید اجازه داد این اقدام به یک رویه عادی تبدیل شود. کارشناسان معتقدند ایران با بالابردن هزینه تجارت و تولید انرژی و کالا برای کشورهای مشارکتکننده یا حامی محاصره و جنگ، باید دولت آمریکا را در اجرای این جنگ اقتصادی در تنگنا قرار دهد. **** ضرورت مراقبه سیاسی اطلاعات نوشت: اساساً انتخاب کلمات سیاسی از حساسیت بیشتری برخوردار است. کلمات و جملات باید به گونهای انتخاب شوند که همان اندازه لازم و ضروری و مورد خواست ما را منتقل کنند و نیاز به تفسیر شفاهی ما نداشته باشند. بسیار دیدهایم که در عالم سیاست، سخنی ایراد میشود و بلافاصله به دلیل چند فهمی پیش آمده، توضیح شفاهی گوینده را در پی دارد که این خود نیز چند فهمی را بیشتر میکند. مراقبت از گفتار و مراقبت در انتخاب کلمات نیز در مراقبه سیاسی بسیار مهم است. سکوت نیز در عالم سیاست، گرچه از نوع فعل نیست بلکه ترک گفتار است اما بسیار تاثیرگذار وگاه اکسیری است بیبدیل در عالم سیاست. عطش خود ابرازی و میل به تجلی، گاه ممکن است به پرگویی و پرت گویی بیانجامد در حالی که قدرت سکوتِ به هنگام، گاه بسیار بیش از سخن گفتن است.... سکوت به معنی انفعال نیست بلکه سکوت از نوع فرزانگی آن، مراد این نوشتار است... قائد شهید نیز چنین سکوتی را سکوتِ آگاهانه مینامیدند: «گاهی وظیفه خواص جامعه، گفتن است وگاهی سکوت» گاهی هم وظیفه نخبگان، سکوت آگاهانه است.» روشن است که منظور از سکوت، ناگفتن به هنگام ضرورتِ گفتن نیست بلکه ناگفتن در هنگامِ لزومِ ناگفتن است. سکوت گاهی کمک میکند تا بهترین سخن را در بهترین زمان و مکان بر زبان برانیم و از اعجاز سخن در مسیر نیل به هدفِ خود بهرهگیری کنیم. در عرصه سیاسی، مراقبه سکوت، توانایی واکنش را افزایش میدهد. به یاد دارم روزی از شهید عزیز سپهبد باقری وقتی برای دیدار خواستم و در این دیدار، او را بابت سکوت و سخن به هنگام و به اندازه اش از صمیم قلب ستودم و این حس را بر زبان آوردم. او گفت: من بهرههایی که از سکوت بردهام کم نبوده است. ***** اعتماد ترسناک به قلعهنویی قدس نوشت: شنیدهها از راهروهای فدراسیون فوتبال حکایت از آن دارد که سرمربی تیم ملی هیچ تضمین یا تعهدی برای موفقیت در جام ملتهای آینده ارائه نکرده است. گفته میشود حتی در میان اعضای هیئت رئیسه فدراسیون نیز دیدگاههای متفاوتی درباره ادامه حضور او وجود دارد و برخی اعضا با تمدید این همکاری موافق نیستند. با این حال، نفوذ و اختیارات مهدی تاج به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال، نقش تعیینکنندهای در حفظ قلعهنویی داشته و به نظر میرسد نظر رئیس فدراسیون بیش از هر عامل دیگری در این تصمیم اثرگذار بوده است. انتخاب سرمربی تیم ملی تصمیمی نیست که صرفاً براساس اراده رئیس فدراسیون گرفته شود، اما تجربه سالهای اخیر نشان داده وزن رأی و نظر مهدی تاج در چنین تصمیماتی بسیار بالاست و بعید به نظر میرسد مخالفتهای احتمالی اعضای هیئت رئیسه بتواند مسیر دیگری را رقم بزند. در کنار این مسائل، پرسش مهمتری نیز مطرح میشود؛ بر اساس چه شاخصی قرار است قلعهنویی برای سومین بار فرصت حضور در جام ملتهای آسیا را بدست آورد؟ او نه وعدهای برای قهرمانی داده، نه برنامه مشخصی برای تغییر نسل فوتبال ایران ارائه کرده و نه نشانهای از حرکت جدی به سمت جوانگرایی دیده میشود. در شرایطی که بسیاری از تیمهای آسیایی با برنامهریزی بلندمدت به دنبال ساختن نسل جدید خود هستند، تیم ملی ایران همچنان با همان ساختار گذشته به مسیر خود ادامه میدهد و چشمانداز روشنی از آینده دیده نمیشود. ۳ اشتباه اساسی ریاض نجاح محمد علی پژوهشگر امور منطقهای عراق در وبگاه خبری المسیره به ۳ اشتباه اساسی ریاض در خصوص تحولات منطقه پرداخته و نوشته است: ۱. اشتباه تاکتیکی: عربستان با حمله به فرودگاه صنعا، به یمن اجازه داد تا در پاسخ به هرگونه تقابل منطقهای مرتبط با ایران، تحت عنوان «دفاع از خود»، مستقیماً وارد میدان شود. ۲. اشتباه استراتژیک: عربستان با وابسته کردن اقتصادش به نفت، تأسیسات نفتی و حیاتی خود را در برابر عملیاتهای نظامی آسیبپذیر و بیدفاع رها کرده است. ۳. اشتباه سیاسی: اصرار ریاض بر تداوم حضور در ائتلاف آمریکایی- صهیونیستی در منطقه، در شرایطی که جهان به سمت گذار به سوی یک نظام چندقطبی است، یک خطای سیاسی آشکار محسوب میشود. نجاح محمدعلی در مورد پاسخ یمن به حملات عربستان تأکید کرد که حمله به فرودگاه «ابها» تنها یک پیام اولیه بود و نبرد برای رفع محاصره وارد مرحله جدیدی شده است. وی احتمال داد که