پس از شکست ۲-۰ منچستر یونایتد در خانه اتلتیکو مادرید، لیساندرو مارتینز علیه مدیر فوتبال، جیسون ویلکاکس، و بقیه اعضای هیئت مدیره موضع گرفت. این مدافع گفت: «در حال حاضر بهترین ترکیب را در مقایسه با سایر تیمهای برتر نداریم.» اظهارات او همچنین شامل این موارد بود: «۱۰۰٪ انتظار سرمایهگذاری بیشتری دارم. انتظار بیشتری از مدیر فنیمان [جیسون ویلکاکس] دارم... واقعاً ضعیف بود [شکست مقابل اتلتیکو] – باید خودم را خیلی کنترل کنم اما چیزی بازتابی از آینه وضعیت فعلی باشگاه ماست.» در اینجا به سوالات کلیدی مطرح شده از سوی اظهارات انفجاری مارتینز میپردازیم.
آیا دیدگاه مارتینز به طور کلی بازتابی از ترکیب تیم است؟
پاسخ کوتاه، بله است. به گاردین گفته شده است که تصمیم برای هدف قرار دادن سه هافبک، آندری سانتوس، یوری تیلمانس و کارلوس بالبا، باعث سردرگمی در ترکیب شد که هیچ منطقه دیگری در تابستان تقویت نشد. کاریک فصل گذشته یونایتد را به مقام سوم رساند، پس از اینکه تیم تنها ۱۷ بازی لیگ برتر را پس از ورود او در ژانویه باقی مانده بود و از سایر رقابتها حذف شده بود. نیاز به تقویت نیروها به ویژه در دفاع حیاتی است زیرا خط دفاعی دیوگو دالو، مارتینز، هری مگوایر و لوک شاو از سال ۲۰۲۲ با هم بودهاند. قرارداد مارتینز تابستان آینده به پایان میرسد و تصور میشود که این بازیکن ۲۸ ساله ممکن است قرارداد جدیدی دریافت نکند یا گزینه یک ساله او توسط باشگاه فعال نشود، بنابراین همتیمیها آگاه هستند که انفجار او همچنین به این دلیل بود که او انتظار جدایی دارد.
چقدر ویلکاکس مقصر است؟
به عنوان مدیر فوتبال یونایتد، این بازیکن ۵۵ ساله قدرت تقریباً یکهسالارانه در مورد تصمیمات فوتبالی دارد و تنها سر جیم رتکلیف که سیاست ورزشی را کنترل میکند، بالاتر از او قرار دارد. بنابراین اگر مسئولیت نهایی با هیئت مدیره باشد، میتوان دید که پنجره نقل و انتقالات اخیر مسئولیت ویلکاکس است. این آخرین مورد از مجموعهای از اشتباهات در سوابق او در یونایتد بود. یکی از آنها مربوط به زمانی است که دن اشورث (جانشین ویلکاکس) در نیمه اول سال ۲۰۲۴ در مرخصی باغبانی از نیوکاسل بود، ویلکاکس جانشینان بالقوه اریک تن هاگ را مصاحبه کرد، اما به طرز عجیبی تصمیم گرفت که سرمربی باید بماند. این هلندی قرارداد جدیدی امضا کرد اما در پاییز همان سال اخراج شد. مورد دیگر شامل اختلاف شدید ویلکاکس با مردی بود که او به عنوان جانشین هلندی استخدام کرده بود، روبن آموریم، که باعث شد این پرتغالی اذعان کند که مدیر فوتبال به او گفته است که باید ترکیب ۳-۴-۳ مورد علاقه خود را تغییر دهد. آموریم پس از تساوی ۱-۱ در لیدز در ۴ ژانویه گفت: «من اینجا آمدم تا مدیر منچستر یونایتد باشم – نه مربی منچستر یونایتد» (اگرچه عنوان شغلی او سرمربی بود). او روز بعد اخراج شد. ویلکاکس قبلاً با عمر برادا، مدیر اجرایی یونایتد، در منچستر سیتی کار میکرد، جایی که دومی به مدیر عملیات و اولی به مدیر آکادمی ارتقا یافت. ویلکاکس به ساوتهمپتون رفت و از تابستان ۲۰۲۳ تا آوریل ۲۰۲۴ مدیر فوتبال بود، زمانی که به یونایتد پیوست، پس از اینکه توسط برادا شناسایی شد، بنابراین در مورد تجربه او در سطح نخبگان، بررسیهایی وجود دارد.
چه میزان تقصیر به گردن کاریک است؟
توانایی این مربی ۴۵ ساله برای موفقیت به کیفیت کار ویلکاکس، عمدتاً در بازار، بستگی دارد، بنابراین او نمیتواند به تنهایی مسئول شش امتیاز ناامیدکننده از شش بازی لیگ و دو پیروزی در تمام رقابتها در طول فصل باشد. با این حال، طبق تعریف، نقش او به عنوان "مدیر" یونایتد، مستلزم آن است که کاریک با منابع خود بهترین کار را انجام دهد و با توجه به اینکه او بر کار در زمین تمرین و در روزهای بازی تأثیر میگذارد، بهانه کمی برای عدم انسجام یونایتد، آمار پایینتر دویدن و ناتوانی در دو بار استفاده از برتری مقابل ۱۰ نفره وجود دارد: شکست ۱-۰ مقابل سیتی و تساوی ۱-۱ شنبه مقابل تاتنهام. بازیکنان چگونه به کاریک نگاه میکنند؟ طبق گفته سانتوس، آنها از او حمایت میکنند. او پس از بازی با اتلتیکو گفت: «ما به مدیر، به کل کادر فنی و به خودمان به عنوان بازیکن اعتقاد داریم. ما در لحظه بدی هستیم اما باید تلاش کنیم تا این نتیجه را تغییر دهیم.»
آیا وحدت و انضباط یونایتد در حال فروپاشی است؟
برای شواهد بیشتر فراتر از اظهارات مارتینز، به آنچه آماد دیالو پس از شکست مقابل اتلتیکو در اسنپچت منتشر کرد، توجه کنید: «شرم آور لعنتی؛ کلمهای ندارم.» بنابراین یونایتد یک قهرمان جام جهانی، مارتینز، دارد که به سمت ویلکاکس و به طور ضمنی رتکلیف و برادا شلیک میکند، و یک بازیکن ارشد دیگر، دیالو، که نفرین میکند اما به شیوهای مبهم، به حس فروپاشی در باشگاه اضافه میکند زیرا مشخص نیست که آیا "شرم آور" عملکرد بوده است، یا سخنرانی مارتینز، یا ترکیب که همتیمی او به عنوان ناکافی به آن اشاره کرد – یا چیز دیگری. همه اینها در زمین منعکس شده است، جایی که مجموع ۶۷۱.۴ کیلومتر دویدن یونایتد در لیگ برتر پنجمین آمار پایین (۷۱۶.۲ کیلومتر آرسنال بالاترین است) و ۵۸۱ سرعت آن چهارمین آمار پایین (۷۶۵ سرعت برنتفورد بیشترین است) است.
جایگاه گلیزرها در این میان کجاست؟
در تخفیف، ویلکاکس میتواند به شش خواهر و برادر آمریکایی اشاره کند که همچنان مالکان اکثریت هستند و خانواده آنها بدهی سرسامآور ۱.۱ میلیارد پوند یا بیشتر را به باشگاه تحمیل کردهاند که بودجه نقل و انتقالات را به شدت محدود میکند. ویلکاکس بر هزینه ۱۵۵ میلیون پوندی در تابستان و هزینه خالص حدود ۱۰۰ میلیون پوندی در تابستانی نظارت کرد که ارقام مشابه سیتی ۴۵۷.۵ میلیون پوند و حدود ۱۷۵ میلیون پوند بود. خرید بازیکنانی مانند انزو فرناندز (با رکورد برابری بریتانیا ۱۲۵ میلیون پوند)، الیوت اندرسون (۱۱۵ میلیون پوند)، ایوب بوادی (۸۱ میلیون پوند) و ایلیمان نیایه (۶۵ میلیون پوند) توسط سیتی، قدرت مالی بیشتر آنها را نشان داد که با فروش بهتر استعدادها کمک شده است. با این حال، چگونگی رسیدن آنها به این نقطه، با حکم ماه گذشته مبنی بر اینکه آنها به طور مداوم تقلب کردهاند، مورد توجه شدید قرار گرفته است.
آیا نکات مثبتی برای یونایتد وجود دارد؟
هر فرصتی باید غنیمت شمرده شود، بنابراین کاریک و کادر فنیاش میتوانند ۹۷ دقیقه اول دوران حرفهای بالبا در یونایتد را به عنوان یک فال نیک در نظر بگیرند. پس از ورود در دقیقه ۵۹ مقابل اسپرز، یک چرخش هوشمندانه و یک پاس دقیق به برونو فرناندز، لحظهای به اندازه بقیه اولین بازی او چشمگیر بود و در اتلتیکو، این بازیکن ۲۲ ساله حریفان را شکار کرد و تکلهای محکمی زد، که نشان میدهد بازی او شامل انرژی، قدرت بدنی و مهارت است. اینها روزهای بسیار اولیه است اما شاید اگر بالبا برای شروع فصل آماده بود (او در حال بهبودی از مشکل مچ پا بود) میتوانست بر یک یا چند شکست در هال، تساوی ۲-۲ در اورتون زمانی که اِینزلی مایْتْلند-نایلز اواخر بازی گل تساوی را زد، شکست ۱-۰ مقابل سیتی زمانی که فیل فودن در دقیقه ۲۳ اخراج شد یا حذف از جام اتحادیه توسط برایتون تأثیر بگذارد.
