در آستانه سومین فصل حضورش در رئال مادرید، به نظر میرسد کیلیان امباپه هنوز همه چیز را برای اثبات دارد. لحن حضور امباپه در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازگشت لیگ قهرمانان اروپا نیز همین را نشان میداد، زیرا این بازیکن ۲۷ ساله با انبوهی از سوالات از سوی مطبوعات مادرید مواجه شد که چرا این اتحاد بین ابرباشگاه و ابرستاره هنوز به نتیجه نرسیده است؛ از رابطه او با همتیمیاش وینیسیوس جونیور، در میان شایعاتی مبنی بر اینکه با هم کنار نمیآیند، تا جو رختکن پس از گزارشهای فصل گذشته مبنی بر درگیریهای داخلی تحت هدایت ژابی آلونسو و سپس آلوارو آربلوا. در پایان این تبادل نظر پرتنش، امباپه با این واقعیت روبرو شد که هنوز هیچ جام بزرگی را با رئال مادرید نبرده است، در حالی که باشگاه سابقش، پاری سن ژرمن، از زمان جدایی او دو قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرده است. روایت رایج و تزلزلناپذیر از زمان جدایی امباپه از پیاسجی این است که آنها تحت هدایت لوئیس انریکه به یک تیم تبدیل شدهاند، در حالی که رئال مادرید به نظر میرسد به عقب بازگشته و مجموعهای گرانقیمت از بازیکنان فردی است. کیلیان امباپه از رئال مادرید در کنفرانس مطبوعاتی (رویترز) پاسخ امباپه، طبیعی بود که حالت تدافعی بگیرد. او، پس از همه، تنها دو ماه است که رکورددار گلزنی در جام جهانی شده و تابستانی را پشت سر گذاشته که او را، همین حالا، به عنوان یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ این تورنمنت معرفی میکند. ۱۰ گل او در آمریکای شمالی، پس از فصل دومی که او در ۴۴ بازی برای رئال مادرید ۴۲ گل به ثمر رساند، او را به یکی از مدعیان اصلی توپ طلای امسال تبدیل میکند. با این حال، این تقابل کیلیان امباپه و فرانسه و کیلیان امباپه و مادرید است که همچنان علیه او عمل میکند و فصل سوم او را در برنابئو شکل میدهد. پس از دو سال بدون جام، ژوزه مورینیو برای دومین دوره بازگشته است؛ پیام این است که تنها شهرت مورینیو و شبح آنچه که او زمانی بود، میتواند نظم و کنترلی را که استعدادهای تهاجمی آنها برای شکوفایی نیاز دارند، به ارمغان بیاورد. با این حال، مدت زیادی طول نکشید که مورینیو با اولین آزمون خود روبرو شود، پس از شکست ۱-۰ جمعه در مقابل رئال بتیس، جایی که امباپه یک پنالتی در اواخر بازی را از دست داد. مادرید در حال حاضر از مدافع عنوان قهرمانی، بارسلونا، که در چهار بازی اول فصل لالیگا ۱۷ گل به ثمر رسانده است، عقب افتاده است. حتی در این مرحله زودهنگام فصل، بارسلونا با نه تنها در نتایج خود، بلکه در نحوه حمله و دفاع به عنوان یک تیم، استاندارد را تعیین میکند و چالش را به چالش میکشد. به امباپه گفته شد که او و وینیسیوس به اندازه کافی برای تیم در دفاع تلاش نمیکنند، قبل از اینکه هر دو با نمونههایی مانند عثمان دمبله در پیاسجی یا رافینیا در بارسلونا مقایسه شوند. با این حال، پاسخ امباپه گویا بود. او گفت: «اگر میخواستم احمق باشم، میتوانستم بگویم که من گلهای بیشتری نسبت به این دو بازیکن که نام بردید میزنم، بنابراین آنها باید گلهای بیشتری بزنند تا مانند من باشند. همه متفاوت هستند.» «اما من باهوش هستم، بنابراین میگویم که باید پیشرفت کنم. اما من دوست ندارم خودم را مقایسه کنم زیرا کارهای زیادی انجام میدهم که دیگران انجام نمیدهند. این یک بحث بیپایان است. اما بله، کل تیم باید در دفاع پیشرفت کند و با توپ نیز باید سطح خود را بالا ببریم.» و انصافاً در مورد امباپه، شاید بخش زیادی از دوران حرفهای او در رئال مادرید تاکنون صرف تمرکز بر جنبههایی از بازیاش که ندارد، به جای چیزهایی که دارد، شده است. دمبله برنده توپ طلا و دو قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا است، اما او مانند امباپه در جام جهانی درخششی نداشت، و نمیتواند مانند همتیمی فرانسویاش بازی را به میل خود خم کند. رافینیا نیز، برای پیروی از این مثال. امباپه میپذیرد که دیگران ممکن است مخالف باشند و آنها حق نظر دادن دارند، اما او در اعتقاد خود مبنی بر اینکه بهترین بازیکن جهان است، قاطع بود. با این حال، این به این معنی نیست که او از scrutiny مبراست، صرفاً به دلیل جایی که هست. پنجره کوچکی در تابستان وجود داشت که پیشنهاد آرسنال برای وینیسیوس به رئال مادرید فرصتی داد تا حمله خود را حول محور امباپه بسازند، به جای اینکه دو بازیکنی را که ترجیح میدهند از سمت چپ بیایند، در یک سمت جا دهند. این حتی در رویکرد جاهطلبانه آرسنال نیز نقش داشت، اما با ماندن برزیلی، اکنون وظیفه هر دوی آنهاست که در زمین با هم همکاری کنند. با تمام توانایی امباپه به عنوان گلزن، او همچنین بر اساس تعادل رئال مادرید در این فصل قضاوت خواهد شد. پس از دو فصل بدون جام، فشار نیز وجود دارد.
