مایکل کاریک حتما با خود فکر کرده «آیا این همان است؟» وقتی سوت پایان نیمه اول در اولدترافورد در روز سه‌شنبه با صدای هو کردن همراه شد، اما بازگشت غیرمنتظره و دراماتیک مقابل رم به این معنی است که او روز یکشنبه در بازی مقابل استون ویلا و شاید بازی‌های بیشتر منچستریونایتد، هدایت تیم را بر عهده خواهد داشت.

بسیاری تصور می‌کردند کاریک پس از شکست ۳-۰ مقابل بورنموث در اولدترافورد که «شکست تحقیرآمیز ۴-۱ در لیگ قهرمانان در مقابل کومو» را به دنبال داشت، کارش تمام شده است.

جلسات بحرانی بین سر جیم رتکلیف، جیسون ویلکاکس، کریستوفر ویول و عمر برادا، عمدتاً به دلیل اختلاف نظر در مورد اینکه کدام مربی را باید به جای او هدف قرار دهند، به او فرصت دیگری دادند.

سرزنش شکست ۲-۰ مقابل چلسی تقریباً به طور کامل بر گردن لیساندرو مارتینز بود، که به این معنی بود که نیازی به تغییر رویکرد نبود - آنها منتظر وقفه بین‌المللی می‌ماندند.

رتکلیف و همکارانش ممکن بود پس از ۴۵ دقیقه در روز سه‌شنبه بیانیه‌ای آماده کرده باشند.

ماتیاس سوله با پاسی از کناره زمین که از بالای سر آیدن هیون گذشت و او را در فضایی عجیب پشت دیوگو دالوت یافت، رم را پیش انداخت، سپس سوله با فضایی مشابه، با دفع ناقص هری مگوایر و پنالتی دانيل مالن، گل دوم رم را به ثمر رساند.

هواداران عصبانی بودند، اگرچه از این بی‌نظمی اصلاً تعجب نکرده بودند، و در حالی که آشوب در زمین حاکم بود، بادکنک‌های سبز و طلایی در استرتفورد اند در اعتراض به اهتزاز درآمدند و همراه با آهنگ‌هایی که مدیران باشگاه و مالکان را هدف قرار می‌دادند.

«بازیکنان منچستریونایتد برای برگرداندن بازی اراده قابل توجهی از خود نشان دادند»، و در اشاره به آنچه که فصل گذشته تحت هدایت کاریک به دست آوردند، شور و اشتیاق ملموسی از گروهی وجود داشت که ابزارشان آشکارا معیوب است اما هنوز شکست نخورده‌اند.

فابریزیو رومانو تأیید کرد که این پیروزی «کاملاً حیاتی» برای کاریک بود و اگر او «شکست دیگری را متحمل می‌شد، برای اسطوره باشگاه «بقا» بسیار پیچیده می‌شد.»

رومانو در کانال یوتیوب خود ادامه داد: «این پیروزی به این معنی است که اول از همه، یک چیز: مایکل کاریک اکنون داستان خود را به عنوان مربی منچستریونایتد ادامه می‌دهد. مایکل کاریک فرصت‌های بیشتری خواهد داشت، از جمله بازی بعدی.

«اما مطمئناً، نشانه این است که اکنون کاریک فرصت‌های بیشتری خواهد داشت و این بازی با رم به ایجاد آن کمک خواهد کرد.»

اگر رتکلیف حتی قبل از بازی با استون ویلا با توجه به گزارش‌هایی مبنی بر اینکه «مقامات منچستریونایتد اکنون بین ادی هاو و یولیان ناگلزمان به عنوان سرمربی بعدی خود تصمیم می‌گیرند»، قصد برکناری او را داشت، باید شکستی در مقیاس کومو رخ می‌داد.

اگرچه نیوکاسل برای هاو باید غرامتی پرداخت کند، اما هر دو بدون باشگاه هستند و توافق سریع با هر یک از آنها نباید مشکلی باشد و به آنها چند روز فرصت در طول وقفه بین‌المللی برای آماده شدن می‌دهد.

این «اگر کاریک اخراج شود»، که طبق گفته رومانو با «فرصت‌ها»، جمع، به هیچ وجه قطعی نیست.

در حالی که ما حدس می‌زنیم بیشتر هواداران منچستریونایتد می‌پذیرند که کاریک مربی‌ای نیست که آنها را به جلو ببرد، علی‌رغم اینکه عشق و علاقه زیادی به او دارند، پیروزی مقابل استون ویلا می‌تواند نظر برخی را تغییر دهد.

و حتی اگر اینطور نباشد، رتکلیف و سایر تصمیم‌گیرندگان قطعاً از واکنش هواداران خشمگین و مبارزه‌جو که در حال حاضر خشمگین هستند، خسته خواهند شد اگر تصمیم بگیرند مدیری را که بسیار محبوب است و به تازگی دو بازی متوالی را برده است، اخراج کنند. آن حامیان نیازی به دعوت برای ابراز نارضایتی خود ندارند.

به نوعی، پیروزی مقابل استون ویلا بدترین نتیجه ممکن برای رتکلیف و INEOS خواهد بود، که با انتخاب بین خشم فوری هواداران منچستریونایتد یا تأخیر و احتمالاً طولانی کردن و افزایش آن خشم با پایبندی به کسی که به وضوح برای مدیریت باشگاه فوتبال آنها مجهز نیست، روبرو خواهند شد.

در حالی که ما هیچ مشکلی با باشگاه فوتبال خوب، تاریخی و بزرگ استون ویلا، به خصوص با مالک نابغه و خوش‌تیپ آن ناصر سویرس نداریم، امیدواریم آنها روز یکشنبه ببازند تا رتکلیف مجبور به این انتخاب سوفوکل شود.