با وجود تمام پول‌های درگیر، فوتبال همچنان یکی از بدهکارترین کسب‌وکارهای روی کره زمین است و باشگاه‌های برتر صدها میلیون بدهکارند.

فوتبال اغلب به عنوان منبع پول بی‌پایان تلقی می‌شود، به طوری که بازیکنان هفته‌ای چند صد هزار پوند درآمد دارند، اما واقعیت این است که تقریباً تمام باشگاه‌های برتر مبالغ هنگفتی به سرمایه‌گذاران خارجی بدهکارند.

هزینه اداره یک باشگاه فوتبال در سطح نخبگان در دهه‌های اخیر به شدت افزایش یافته است و با توجه به اینکه رگولاتور مستقل فوتبال بریتانیا اعلام کرده است که ۹۴ درصد از باشگاه‌های لیگ فوتبال انگلیس با زیان فعالیت می‌کنند، نگاهی به بزرگترین بدهی‌ها در فوتبال جهان انداخته‌ایم.

در صدر این فهرست بارسلونا قرار دارد که گفته می‌شود ۲.۷ میلیارد یورو بدهکار است.

مشکلات این باشگاه در دوران رئیس سابق، ژوزهپ ماریا بارتومئو، که از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰ در این سمت بود، آغاز شد.

در یک بررسی مالی در سال ۲۰۲۱، بارسلونا اذعان کرد که «نقص‌های جدی اداری» وجود داشته است، با مبالغ هنگفتی که برای بازیکنانی مانند فیلیپ کوتینیو، عثمان دمبله و آنتوان گریزمان هزینه شده بود، در حالی که دستمزد بازیکنان در سه سال ۶۱ درصد افزایش یافته بود.

این باشگاه در آستانه فروپاشی بود و سپس کووید ضربه زد و بارسلونا زیان ۴۳ میلیون یورویی را در فصل ۲۰۱۹-۲۰ گزارش کرد که سال بعد به ۶۵ میلیون یورو افزایش یافت.

در تمام این مدت، آنها یک ورزشگاه در حال تخریب داشتند که می‌خواستند آن را بازسازی کنند. برنامه‌های نوسازی کمپ نو از سال ۲۰۱۰ در جریان بود و این پروژه از طریق یک همه‌پرسی باشگاه در آوریل ۲۰۲۴ چراغ سبز گرفت. از آن زمان تقریباً یک گودال پول بوده است.

در ابتدا انتظار می‌رفت هزینه آن حدود ۶۰۰ میلیون یورو باشد و تا سال ۲۰۲۱ به پایان برسد، اما مانند کلیسای ساگرادا فامیلیا در همان شهر، پس از تأخیرهای طولانی همچنان در حال ساخت است.

در اکتبر ۲۰۲۱، خوان لاپورتا، رئیس جدید، اعضا را برای هزینه تا ۱.۵ میلیارد یورو برای پروژه ورزشگاه تأیید کرد و کار تا فصل ۲۰۲۲-۲۳ آغاز نشد.

هزینه‌ها همچنان افزایش یافته است و در سپتامبر سال جاری، اعضا با تصویب وام ۵۱۰ میلیون یورویی، بودجه کل پروژه را تا ۱.۸ میلیارد یورو افزایش دادند.

این تأخیرها که باعث شد بارسلونا در ورزشگاه ۶۰۰۰ نفری استادی یوهان کرایف در زمین تمرینی خود و ورزشگاه ۵۰۰۰۰ نفری استادی المپیک لوئیس کمپانیس بازی کند، به این معنی است که باشگاه در هر بازی خانگی پول زیادی از دست می‌دهد، به همین دلیل است که آنها مشتاق بازگشت به کمپ نو هستند.

بارسلونا تلاش کرده است تا بدهی خود را با «اهرم‌های» پر سر و صدا جبران کند، که در آن اساساً درآمد آینده خود را به بالاترین پیشنهاد دهنده می‌فروشند، مانند ۲۵ درصد از حقوق تلویزیونی لالیگا خود برای ۲۵ سال آینده.

تاتنهام یکی دیگر از تیم‌هایی است که با بار مالی یک ورزشگاه جدید روبرو است و دومین باشگاه بدهکار در انگلیس است. ساخت ورزشگاه تاتنهام هاتسپر ۱.۲ میلیارد پوند برای باشگاه هزینه داشت که بسیار بیشتر از برآورد اولیه ۳۰۵ میلیون پوندی بود.

برای تأمین مالی این امر، باشگاه ۶۳۷ میلیون پوند وام بانکی گرفت، اما در دوران کووید مجبور شد ۱۷۵ میلیون پوند وام اضافی بگیرد.

این بدان معنا بود که پیش‌بینی می‌شد این باشگاه در فوریه ۲۰۲۱ بیشترین بدهی را در بین باشگاه‌های اروپایی داشته باشد، اما پنج سال بعد، اسپرز از مزایای داشتن یکی از بهترین ورزشگاه‌های روی کره زمین بهره‌مند می‌شود.

اسپرز در سال ۲۰۲۵ از درآمد مسابقات ۱۲۶.۵ میلیون پوند به دست آورد و این ورزشگاه سالانه ۳۰ رویداد غیرفوتبالی را میزبانی می‌کند. این باشگاه اعلام کرد که در سال ۲۰۲۵ از فرصت‌های تجاری ۲۷۷.۱ میلیون پوند درآمد کسب کرده است.

تمام اینها به این معنی است که باشگاه بدهی خالص را تا پایان سال مالی ۲۰۲۵ به ۸۳۱.۲ میلیون پوند کاهش داده است. در حالی که یک سال گذشته است، به طور حیاتی، استقراض ورزشگاه در محاسبه PSR (قانون سودآوری و پایداری) لحاظ نمی‌شود، که چگونه باشگاه توانست در تابستان اینقدر هزینه کند.

و اگر مشکلات هر دوی این باشگاه‌ها را بتوان با یک ورزشگاه جدید توضیح داد، مشکلات منچستریونایتد قابل توجیه نیست.

رابطه یونایتد با گلیزرها به خوبی مورد انتقاد قرار گرفته است، اما نسخه کوتاه شده آن این است که یونایتد در سال ۲۰۰۵ باشگاهی عمدتاً بدون بدهی بود و خانواده گلیزر برای تأمین مالی خرید باشگاه، پول قرض گرفتند و از باشگاه به عنوان وثیقه استفاده کردند.

این حرکتی است که به سختی قانونی به نظر می‌رسد اما ۷۹۰ میلیون پوند هزینه داشت و بدهی باشگاه را در عرض یک سال از ۵۰ میلیون پوند به ۶۰۴ میلیون پوند رساند.

و گلیزرها هیچ قصدی برای پرداخت آن ندارند.

بی‌بی‌سی گزارش داد که حدود ۸۵۲ میلیون پوند سود پرداخت شده است، در حالی که خانواده گلیزر به دریافت سود سهام ادامه دادند که در طول سال‌ها به ۱.۲ میلیارد پوند رسیده است.

این، همراه با هزینه‌های بالای انتقال برای بازیکنان متوسط و عدم صعود مداوم به لیگ قهرمانان، بدهی باشگاه را به ۱.۱۵ میلیارد پوند رسانده است.

چلسی نیز مورد جالبی است. در ماه آوریل، آنها زیان قبل از مالیات ۲۶۲.۴ میلیون پوندی را اعلام کردند که بیشترین زیان در تاریخ لیگ برتر است. حتی بدتر از آن، بلوکو، شرکتی که چلسی و باشگاه‌های دیگر را مالک است، ۱.۳۹ میلیارد پوند بدهی دارد.

در حالی که این مستقیماً به باشگاه قابل انتساب نیست، اما همچنان باید برای هواداران چلسی نگران کننده باشد.

در خارج از انگلیس، باشگاه‌های ایتالیایی اینتر میلان، رم و یوونتوس نیز بدهی‌های کلانی دارند.

اینتر مشکل وام داشت زیرا برای پرداخت امروز از فردا وام می‌گرفت. این باشگاه در سال ۲۰۱۷ پس از اینکه کنسرسیوم چینی سانینگ در سال ۲۰۱۶ مالکیت آن را بر عهده گرفت، ۳۰۰ میلیون یورو اوراق قرضه منتشر کرد.

سپس کووید ضربه زد و آنها در سال ۲۰۲۱ نزدیک به ۲۵۰ میلیون یورو از دست دادند. در همان سال، آنها یک وام اضطراری ۲۷۵ میلیون یورویی از شرکت سرمایه‌گذاری آمریکایی اوک‌تری گرفتند که با نرخ بهره ۱۲ درصد بود و به ۴۰۰ میلیون یورو رسید.

سانینگ نتوانست آن را در مه ۲۰۲۴ بازپرداخت کند و بنابراین اوک‌تری مالکیت آن را بر عهده گرفت. تحت مدیریت شرکت آمریکایی، امور مالی بهبود یافته است و اولین سود در ۱۵ سال برای فصل ۲۰۲۴/۲۵ به دست آمده است، اما هنوز یک حفره بزرگ برای بیرون آمدن وجود دارد.

دیگران در این لیست شامل آرسنال، لیورپول و پی‌اس‌جی هستند.