لوئیس کوماس با یک جایزه بهترین بازیکن زمین در یک دست و تلفن همراهش در دست دیگر، پیش از توقف برای صحبت با رسانهها در داخل آنفیلد در شامگاه چهارشنبه، تماس بسیار مهمی برقرار کرد. آنچه نمایندگی باشگاه دوران کودکیاش و درخشش برای آن به معنای آن است، برای همه آشکار بود. «این مادرم بود»، کوماس، مهاجم لیورپول، که هنوز از جایزه کوادی خپو که پس از پیروزی ۳-۱ مقابل تاتنهام در دور سوم جام اتحادیه به او اهدا شد، لبخند میزد، گفت. «او امشب با مادربزرگ، پدربزرگ و خواهرم اینجا بود. همه آنها در جایگاه ویژه بودند. من بلافاصله با آنها تماس گرفتم تا جام را به آنها نشان دهم و آنها هیجانزده بودند.» آنچه برای تحت تأثیر قرار دادن آندونی ایراولا و عملکرد مؤثر در خط حمله سرمربی باسکی لازم است نیز از عملکرد کوماس مقابل اسپرز آشکار بود. سرمربی لیورپول در دیداری پیش از بازی، با اشاره به نامهای پرافتخارتر و گرانتر، خواستار پرس و سرسختی بیشتر از سوی مهاجمانش در پی تساوی تخت شنبه مقابل فولام شده بود. کوماس بخشی از آن گفتگو نبود، اما با توجه به اینکه او در مقابل دفاع روبرتو د زربی تا پای جان تلاش میکرد و فضا و فرصتهایی را برای دیگران ایجاد میکرد تا از آنها بهره ببرند، به نظر میرسید که این بازیکن ۲۰ ساله، اظهارات ایراولا را هم به دل گرفته و هم در نظر داشته است. ایراولا پس از بازی گفت: «انرژی که او نشان میدهد مسری است. من برای او بسیار خوشحالم. او این کار را هر روز در تمرین انجام میدهد. او کاملاً میداند که چه کاری باید انجام دهد و تیم به چه چیزی نیاز دارد.» کوماس که روز شنبه ۲۱ ساله میشود، روز قبل از اینکه لیورپول به باشگاه سابق ایراولا، بورنموث سفر کند، این تعریف را با فروتنی و پشتکار همیشگیاش پذیرفت. او پاسخ داد: «من فکر میکنم نحوه بازی من در نهایت «سبک لیورپول» است. ما همیشه باشگاهی بودهایم که بازیکنان باید همه چیز خود را در زمین بگذارند. ما اکنون آن را بازمیگردانیم و تماشاگران از آن لذت میبرند. بخش زیادی از آن به کاری است که من خارج از توپ انجام میدهم. سرمربی به من اعتماد کرده است که میتوانم برنامههای او را از نظر تاکتیکی که میخواهیم بازی کنیم، اجرا کنم. خوشحال بودم که این کار را برای او انجام دادم. این به من انگیزه زیادی میدهد که او مرا برای بازیای مانند این انتخاب میکند. من میخواهم حالا پیشرفت کنم.» ایراولا در عرض چند هفته پس از ورودش در تابستان امسال، به این مهاجم اهل چستر اعتماد کرد و به مدیر ورزشی وقت لیورپول، ریچارد هیوز، اطلاع داد که کوماس را در تیم اصلی میخواهد و نه دوباره به صورت قرضی. کوماس که در تور پیشفصل لیورپول در آمریکا تحت تأثیر قرار گرفت، پسر جیسون، بازیکن سابق ترانمیر و وست برومویچ آلبیون، امسال اولین حضور خود را در لیگ برتر و لیگ قهرمانان به عنوان بازیکن تعویضی انجام داده و اکنون اولین جایزه بهترین بازیکن زمین را در سطح بزرگسالان کسب کرده است. آیا او در ابتدای پیشفصل میتوانست این را تصور کند؟ ملیپوش ولزی میگوید: «نه، بیدار میشدم!» «فکر میکردم دارم خواب میبینم. این دیوانهکننده است. اما من واقعاً خوشحالم و بسیار سپاسگزار فرصتهایی هستم که به من داده شده است. شما هرگز نمیدانید آخرین باری که در زمین برای لیورپول بازی میکنید چه زمانی خواهد بود. من فقط سعی میکنم هر بار همه چیزم را در زمین بگذارم.» کوماس ۱۲ بار برای ولز به میدان رفته است، اما مجبور شده است برای پیشرفت در سطح باشگاهی صبر کند. این مهاجم که میتواند در بال نیز بازی کند، بیش از دو سال پیش اولین بازی خود را برای لیورپول توسط یورگن کلوپ انجام داد و اولین بازی کامل خود را با گلی در پیروزی ۳-۰ مقابل ساوتهمپتون در دور پنجم جام حذفی جشن گرفت. او تا زمان ورود ایراولا دوباره برای تیم دوران کودکیاش بازی نکرد و فصل ۲۰۲۴-۲۵ را به صورت قرضی در استوک، نیمه اول فصل ۲۰۲۵-۲۶ را به صورت قرضی در بیرمنگام و باقی فصل را به صورت قرضی در هال گذراند. کوماس که مایکل اوون و گرت بیل را به عنوان الگوهای دوران کودکی خود ذکر میکند، اصرار دارد: «من هرگز ذهنیت ضعیفی در مورد اینکه آینده من در لیورپول چگونه خواهد بود، نشان ندادم. من همیشه این انگیزه را داشتم که به اینجا خواهم رسید. دلیل رفتن به صورت قرضی این بود که برای این لحظه آماده شوم. بسیاری از اشتیاقها میتوانند در بازی با توجه به اتفاقات از بین بروند. اما برای من که از پیش آکادمی و درست از طریق آکادمی رشد کردهام، اشتیاق من همیشه وجود داشته است. اشتیاق من از نمایندگی باشگاه فوتبال لیورپول، از تمایل به دادن همه چیز برای بهترین باشگاه جهان ناشی میشود.»
