انتظار دیوید مویس همچنان ادامه دارد. اسکات امیدوار بود که در چهاردهمین حضورش در این ورزشگاه به عنوان سرمربی اورتون، شانسش بالاخره تغییر کند. با این حال، از لحظه‌ای که ازری کانسا اولین گل خود را برای آرسنال به ثمر رساند و قهرمان لیگ برتر، توانایی خود را در گلزنی از ضربات ایستگاهی دوباره کشف کرد، سرنوشت برای مویس در مقابل کاپیتان سابقش، میکل آرتتا، مشخص بود.
در حالی که تا اواسط نیمه دوم طول کشید تا گابریل ماگالیس پیروزی را قطعی کند، آرسنال هرگز بعید به نظر نمی‌رسید که فرصت کسب امتیاز برابر با صدرنشین منچسترسیتی را پس از شکست این تیم مقابل استون ویلا در اوایل روز از دست بدهد. این عملکرد چندان درخشان از سوی شاگردان بالینی آرتتا نبود، اما در مقابل حریفانی که در حمله حرف زیادی برای گفتن نداشتند، نیازی هم به آن نبود، حتی اگر در مقاطعی با تمام وجود دفاع می‌کردند. پس از شش بازی بدون شکست در ابتدای فصل، دومین شکست متوالی تنها به نگرانی‌های مویس پس از تأیید خروج مالکان آمریکایی باشگاه می‌افزاید.
رکورد اورتون در این ورزشگاه تقریباً به بدی مدیرشان است. آن‌ها با تنها دو پیروزی در ۳۵ بازی در این مکان به شمال لندن آمده بودند و مجبور بودند بدون جاراد برانتویت و جک گریلیش که به دلیل بیماری از لیست خارج شده بودند، بازی کنند. این برای آن‌ها یا مویس خوب به نظر نمی‌رسید، زمانی که آرسنال در دقیقه هفتم با سومین کرنر متوالی پیش افتاد. گابریل ماگالیس اولین تماس حیاتی را در نزدیکی تیرک دروازه داشت و جردن پیکفورد توپ را به تیرک دروازه کوبید، اما در نهایت عدم موفقیت در دفع توپ توسط ویتالی میکولنکو تحت فشار ویکتور گیورکرس، به کانسا اجازه داد تا از فاصله نزدیک دروازه را باز کند.
این نشانه‌ای از تلاش آن‌ها در مقابل بایرن مونیخ در شب چهارشنبه بود که آرتتا نسبت به یک بازی معمول لیگ برتر، با پنج تغییر، تیمش را بیشتر چرخاند. اما پس از از دست دادن بوکایو ساکا با مصدومیت ران پا که می‌تواند مهاجم انگلیس را تا اواسط دسامبر از میادین دور نگه دارد، هیچ استراحتی برای مارتین اودگارد یا دکلان رایس وجود نداشت، زیرا هر دو رکورد خود را در شروع تمام بازی‌های لیگ برتر در این فصل حفظ کردند.
تایریک جورج به زودی در سمت دیگر زمین شوت زد و مهمانان اجازه ندادند روحیه خود را از دست بدهند. آرسنال همچنان از ضربات ایستگاهی و بازی باز خطرناک به نظر می‌رسید، با فرصت‌های خوبی که ابریچی ازه و نونی مدوئکه در مقابل دیدگان توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس، از دست دادند. مدوئکه از لیست آخرین تیم ملی خط خورده بود اما می‌توانست از غیبت ساکا سود ببرد و با یک تلاش غریزی با پای راست از لبه محوطه جریمه در دقیقه سی، تنها چند اینچ با گل فاصله داشت.
مویس که کلاه بیسبال سرمه‌ای رنگی برای محافظت از خود در برابر باران بی‌وقفه به سر داشت، باید بدترین‌ها را پیش‌بینی می‌کرد، زیرا یک کرنر دیگر آرسنال - ۱۰ کرنر تنها در نیمه اول - به داخل محوطه جریمه ارسال شد. با این حال، دفاع او تقریباً پابرجا ماند. یک لحظه عدم تمرکز از بن وایت درست قبل از نیمه وقت تقریباً به اورتون یک گل تساوی داد، اما تیه رنو بری نتوانست به اندازه کافی به ضربه خود برای عبور از دیوید رایا قدرت بدهد.
مویس کلاه خود را برای نیمه دوم کنار گذاشت، علیرغم اینکه باران ادامه داشت و تیمش با نزدیک شدن کرنر مرلین روهل به دروازه رایا، دلگرمی بیشتری پیدا کرد. گیورکرس مصمم به تأثیرگذاری در اولین بازی خود در لیگ برتر در این فصل بود، اما یک بار دیگر مهاجم سوئد که هنوز در این فصل برای باشگاهش گلزنی نکرده است، در حمله کند به نظر می‌رسید. او باور نمی‌کرد که تونی هریینگتون، داور، او را به دلیل خطا روی جیمز تارکوفسکی جریمه کرد و آرتتا برای اعتراض خود کارت زرد گرفت.
به طور غیرمنتظره‌ای، شماره گیورکرس به زودی بالا آمد، زیرا آرسنال، نه برای اولین بار در این فصل، به نیمکت خود روی آورد. کمتر از ۶۰ ثانیه طول کشید تا گابریل در تیرک دورتر دروازه با ضربه سر گلزنی کند، زیرا وایت با یک ارسال عالی یادآور به موقعی از توانایی‌های خود را به توخل نشان داد. ناامیدی مویس باعث شد او نیز به دفترچه داور بپیوندد. کیرنان دیویس-هال می‌توانست بازی را جالب کند، اما ضربه سر او به سختی از کنار تیرک دروازه رایا گذشت تا اطمینان حاصل شود که آرسنال اکنون نفس‌نفس‌زنان به دنبال سیتی است.