دیدار تیمهای ملی اسرائیل و جمهوری ایرلند در کشوری بیطرف برگزار میشود و احتمالاً سکوهای ورزشگاه خالی خواهند بود، اما این بازی در لیگ ملتهای اروپا در روز یکشنبه با وجود تمام حواشی سیاسی، همچنان مورد توجه خواهد بود. از زمانی که قرعهکشی در ماه فوریه این دو تیم را مقابل هم قرار داد، صداهای مختلفی در جامعه ایرلند خواستار تحریم این بازی شدند. دولت جمهوری ایرلند اعلام کرده است که اسرائیل در جنگ غزه مرتکب نسلکشی شده است و اتحادیه فوتبال ایرلند (FAI) خواهان تعلیق اسرائیل از مسابقات بینالمللی است. اما مگر اینکه بازیکنان ایرلند تصمیم بگیرند در شهر دبرسن مجارستان به میدان نروند، این بازی برگزار خواهد شد. بحثها بر سر این دو بازی پیش رو، از جمله بازی برگشت که ایرلند میزبان اسرائیل خواهد بود و پشت درهای بسته در شهر بـاچـکـا تـوپـولـا صربستان برگزار میشود، ماههاست که ادامه دارد. اما با نزدیک شدن به بازی اول، تنشها افزایش یافته است. اظهارات سرمربی ایرلند، هیمیر هالگریمسون، مبنی بر اینکه تیمش «در حال بازی در برابر نسلکشی» است، با واکنش شدید فدراسیون فوتبال اسرائیل (IFA) روبرو شد. این فدراسیون، هالگریمسون را به «جهل، ریاکاری و حماقت» متهم کرد. سپس، نخستوزیر ایرلند، مایکل مارتین، علناً از هالگریمسون حمایت کرد و اظهارات IFA را «غیرقابل قبول» خواند و خواستار پس گرفتن آن شد. همزمان با مداخله مارتین، دولت او با اعتراض هواداران ایرلندی که خواهان لغو بازی بودند، روبرو شد. یک سازمان به نام «بازی را متوقف کنید» (Stop the Game)، «ریاکاری» وزیران ورزش ایرلند را که اعلام کرده بودند به دلیل اصول، در این بازی شرکت نخواهند کرد، اما در عین حال از تحریم آن حمایت نکردند، مورد انتقاد قرار داد. گروه دیگری به نام «ورزش ایرلند برای فلسطین» (Irish Sport for Palestine) نامه سرگشادهای منتشر کرد که بیش از ۱۶۰ ورزشکار آن را امضا کرده بودند و از بازیکنان میخواستند جایی که رهبرانشان عمل نمیکنند، اقدام کنند. در این نامه آمده است: «بازی نکردن، ورزشیترین کاری بود که میتوانستید انجام دهید. از طریق رهبری و شجاعت شما، قدرت ورزش را برای اتحاد نشان میدادید، ارزشهای مشترکی را که همه ما را به هم پیوند میدهد، یادآوری میکردید و تأثیری فراتر از بازی داشتید.» واضح است که تمام این فشارها بر تیم هالگریمسون تأثیر گذاشته است. پیش از شکست شب پنجشنبه در لیگ ملتها مقابل کوزوو، دارا اوشی گفت که تیم در موقعیتی «دشوار» و «غیرمعمول» قرار گرفته است و توافق کردهاند که رویکردی جمعی برای بازی در دبرسن اتخاذ کنند. اوشی گفت: «این چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت. هر تصمیمی که ما به عنوان بازیکنان بگیریم، به صورت یکپارچه گرفته میشود و نظر همه محترم شمرده میشود.» با این حال، انتظار میرود این تصمیم شامل تحریم بازی نباشد. جیسون نایت، هافبک تیم، پس از بازی پنجشنبه گفت: «فکر نمیکنم بازی باید برگزار شود، اما در حال برگزاری است.» مسیر پر فراز و نشیبی برای FAI تا رسیدن به این نقطه طی شده است. در ماه نوامبر گذشته، مجمع عمومی آن به درخواست تعلیق اسرائیل از مسابقات یوفا به دلیل نقض اساسنامهاش رأی داد. در همان زمان، رئیس آن، پل کوک، گفت که ایرلند در صورت قرعهکشی مقابل اسرائیل در مسابقات یوفا، با این تیم بازی خواهد کرد. در ماه ژوئن، FAI اعلام کرد که یوفا درخواست کرده است که بازی خانگی این تیم به دلیل «چالشهای عملیاتی» برگزاری بازی با اسرائیل در خاک خود، در «یک مکان بیطرف و پشت درهای بسته» برگزار شود. در ماه ژوئیه، در یک جلسه فوقالعاده، نمایندگان FAI حمایت خود را از برگزاری این بازی تأیید کردند و با ۶۸ درصد آرا در مقابل ۳۲ درصد، به آن رأی مثبت دادند. دلیل ارائه شده مربوط به نگرانیها در مورد «تأثیر عمیق هرگونه عدم انجام مسابقات یوفا بر فوتبال ایرلند به طور کلی» بود. کسانی که خواستار تحریم بازی بودند، با نگرانیهایی که «عدم انجام مسابقات» بر چشمانداز فوتبال ایرلند وارد میکند، مخالفت کرده و به مجازاتهای اخیر لتونی، لیتوانی و استونی اشاره کردند. این سه کشور بازی با تیمهای بلاروسی را تحریم کردند و یوفا با جریمه سنتی ۳-۰ و در یک مورد، جریمه ۵۰۰۰ یورویی پاسخ داد. رسانههای ایرلند مشارکت خود را در این بازی محدود خواهند کرد. شبکه تلویزیونی RTÉ این بازی را به صورت زنده پخش خواهد کرد، اما بدون پوشش استودیویی و با گزارش از شبکه بینالمللی. در همین حال، اسرائیل انتظار دارد که بیش از ۱۰۰ هوادار در این بازی «خانگی» شرکت نکنند، زیرا بلیطها عمدتاً توسط هواداران مقیم مجارستان خریداری شدهاند. هر یک از این عوامل به این دیدار که احتمالاً در دبرسن «غریب» خواهد بود، دامن میزند. هر دو تیم پس از شکست در بازیهای اول، به دنبال پیروزی هستند، اسرائیل در اتریش شکست خورد، اما به ندرت دیدارهای بینالمللی برگزار شده است که نتیجه آن برای تماشاگران اهمیت کمتری داشته باشد.