حتی با وجود اینکه مایکل کریک در معرض خطر قرار گرفتن در تاریخ منچستریونایتد است، درباره تاریخ منچستریونایتد صحبت می‌کرد. آن‌ها در حال تجلیل از یکی از مدیران خود هستند و صرف نظر از اینکه آیا استون ویلا در روز یکشنبه شکست می‌خورد یا نه، این او نیست. جمعه چهل‌مین سالگرد انتصاب سر الکس فرگوسن بود. برای تجلیل از این اسکاتلندی بزرگ، جشنی در آخر هفته برگزار می‌شود.
همچنین این احتمال وجود دارد که یکشنبه آخرین بازی کریک در این سمت باشد. فرگوسن دو سوم چهار دهه گذشته را در این سمت گذرانده و دوره خود را با اراده شخصی خود به پایان رساند و پس از ۲۶ سال و نیم بازنشسته شد. کریک می‌تواند هفتمین نفری باشد که از آن زمان اخراج شده است، بدون اینکه رالف رانگنیک، انتصاب موقت را در نظر بگیریم. او در حال حاضر پنجمین بازیکن سابق فرگوسن است که به عنوان مدیر موقت خدمت کرده است.
فرگوسن الهام‌بخش همه آن‌ها بوده است. او معیار، استاندارد طلایی و همچنین ناهنجاری باقی مانده است. بنری در اولدترافورد که یادبود فرگوسن است، می‌خواند: «رویای غیرممکن». در ۱۳ سال گذشته، دنبال کردن او به طور مشابه غیرممکن به نظر می‌رسیده است.
«خب، غیرممکن نیست»، کریک پاسخ داد. «هر چیزی ممکن است. شما باید بسازید، باید واقع‌بین باشید. همچنین باید مسائل را در چشم‌انداز قرار دهید، تاریخ اخیر که داشته‌ایم و جایی که می‌خواهیم به آن برسیم، اما این در یک چشم به هم زدن اتفاق نمی‌افتد. این یک شبه اتفاق نمی‌افتد. موفقیت زمان می‌برد، و ما دوست نداریم مجبور باشیم زمان صرف کنیم، اما برای ساختن آن به دوره‌ای از زمان نیاز است.»
این درست است. با این حال، جزئیات ناخوشایند این است که به نظر می‌رسید وقتی کریک در ماه ژانویه پس از بازگشت به اولدترافورد تأثیر فوری گذاشت، این اتفاق یک شبه رخ داد و نتایج نشان‌دهنده پسرفت در این فصل است.
یونایتد آخر هفته را در رده هفدهم لیگ برتر انگلیس آغاز می‌کند، در چهاردهمین فصل متوالی بدون چالش قهرمانی. در تمام رقابت‌ها، آن‌ها تنها یک برد در ۱۰ بازی اخیر خود دارند. گل پیروزی‌بخش ماتئوس کونیا مقابل رم در روز سه‌شنبه این گمانه‌زنی را ایجاد کرد که این لحظه مارک رابینز کریک بوده است؛ نوعی موازی وجود دارد زیرا چند هفته پس از گلزنی رابینز مقابل ناتینگهام فارست در ژانویه ۱۹۹۰، یونایتد فرگوسن در رده هفدهم قرار داشت.
آن زمان او بیش از سه سال از دوران مربیگری خود را سپری کرده بود. اکنون کریک تنها سه ماه از اولین فصل خود پس از انتصابش را سپری کرده است. اگر چندین نفر از پیشینیان او فکر می‌کنند که در اخراجشان خشونت وجود داشته است، دیگران احساس می‌کنند که قدرت‌های یونایتد به آن‌ها زمان زیادی داده‌اند. اما روند کلی این است که مربیان اکنون زمان کمتری در اختیار دارند.
«بازی قطعاً تغییر کرده است، شکی نیست»، کریک تأمل کرد. «همیشه همینطور است. تکامل یافته است، و احتمالاً پس از سر مت [باسبی] در سال‌های پس از آن، و سپس سر الکس، تکامل یافته است.»
سر الکس فرگوسن و سر مت باسبی تنها مربیانی هستند که موفقیت پایدار را برای منچستریونایتد به ارمغان آورده‌اند (آرشیو PA)
اشاره به باسبی، اوج‌هایی را که یونایتد تحت دو سازنده امپراتوری بزرگ مربیگری لمس کرده است، برجسته می‌کند، اما به ندرت تحت هیچ کس دیگری. باسبی در سال ۱۹۴۵ این سمت را بر عهده گرفت، بنابراین تنها یک انتصاب مربیگری که یونایتد در هشت دهه گذشته انجام داده است، و تنها دو انتصاب در ۱۲ سال گذشته، به طور قطعی فوق‌العاده بوده‌اند؛ تعداد معدودی دیگر، چه تامی دوهرتی، ران اتکینسون یا اوله گونار سولسشر، ممکن است موفقیت‌های واجد شرایط نامیده شوند، اما نه بیشتر. اگر کریک با یونایتد در رده‌های پایین جدول برود، حتی در این دسته هم قرار نمی‌گیرد.
اما گذشته همراه دائمی یونایتد است. «همیشه چیزهای متفاوتی برای مقایسه وجود دارد، اما همیشه باید در حال نیز زندگی کنیم»، کریک گفت؛ شایان ذکر است که او کمتر از دوستش سولسشر نوستالژیک است، اما واضح است که هیچ‌کدام سابقه لازم برای مربیگری یونایتد را نداشتند. دوران بازی آن‌ها عاملی بود.
همیشه این امید وجود دارد که جادوی فرگوسن به کسی، هر کسی، سرایت کرده باشد. کریک شخصیتی بسیار متفاوت از مدیر سابق خود دارد: کمتر آتشین، کمتر گزنده در اظهاراتش، کمتر دیکتاتور و بیشتر دیپلمات.
کریک هفت فصل زیر نظر فرگوسن در یونایتد بازی کرد و اعتراف کرد که اکنون بیش از هر زمان دیگری با او صحبت می‌کند (آرشیو PA)
اما به عنوان یک هافبک، او مورد علاقه فرگوسن بود. کریک گفت: «من احتمالاً اکنون به او نزدیک‌تر هستم و بیشتر از زمانی که بازی می‌کردم با او صحبت می‌کنم. فکر می‌کنم روابط با گذشت زمان تغییر می‌کنند و این طبیعی است. از زمانی که به اینجا آمدم، تأثیر او بر من به عنوان یک فرد عظیم بود. لزوماً نه مستقیماً به این معنا که همیشه صحبت می‌کردم و همیشه نصیحت می‌کردم. شخصاً، بیشتر تأثیر او بود و عادت‌هایی که سعی می‌کردید از او بیاموزید، همانطور که همه در باشگاه فوتبال در آن دوره زمانی انجام دادند. سپس شما حرکت می‌کنید و کمی به یک دوستی تبدیل می‌شوید، که واقعاً خوب است.»
دوستش سایه بلندی می‌اندازد. کریک پنج قهرمانی لیگ برتر را کسب کرد و در سه فینال لیگ قهرمانان اروپا بازی کرد، همه زیر نظر فرگوسن، اگرچه او زیر نظر دیوید مویس، لوئیس فن خال و ژوزه مورینیو نیز بازی کرد. مرد ۸۴ ساله جام‌ها را به گونه‌ای جمع‌آوری می‌کرد که دیگران نسل او تمبر جمع‌آوری می‌کردند. او این کار را طبیعی جلوه می‌داد.
کریک گفت: «پیروزی‌های زیادی، جام‌های زیادی و موفقیت‌های زیادی وجود دارد. آوردن موفقیت دشوار است. آن زمان دشوار بود. اکنون دشوار است. این فقط به شما نشان می‌دهد که داشتن موفقیت پایدار چقدر سخت است. باز هم، ما باید در لحظه زندگی کنیم.» اما لحظه آشفته است و یونایتد می‌تواند برای همیشه در گذشته زندگی کند. همانطور که جشن‌های فرگوسن نشان می‌دهد، این اغلب مکان ترجیحی است.»