مائوریسیو پوچتینو خود را برای خداحافظی با آمریکا آماده می‌کند، زیرا او قرار است دوران مربیگری خود را در منچستریونایتد آغاز کند. اما چه کسی قرار است جای او را بگیرد؟

فوتبال آمریکا قبلاً رویای پپ گواردیولا را به عنوان سرمربی بعدی تیم ملی مردان خود در سر داشت، اما آخرین گزارش‌ها حاکی از آن است که پاسخ «نه، ممنون» خواهد بود.

پس آنها به چه کس دیگری می‌توانند روی بیاورند؟ در نهایت، پوچتینو می‌تواند الگوی سختی برای دنبال کردن باشد، حتی اگر آنها را به اندازه‌ای که دوست داشتند در جام جهانی جلو نبرد.

آنها یک مربی برجسته را از دست خواهند داد که قادر به جلب توجه بین‌المللی است و اکنون باید جای خالی او را پر کنند.

در اینجا چند مدعی بالقوه برای سمت سرمربیگری تیم ملی آمریکا (USMNT) آورده شده است.

استیو چروندولو

مطمئناً به اندازه پوچتینو در سطح بین‌المللی نام بزرگی نیست، اما چروندولو ممکن است گزینه واضحی از درون باشد.

او که سابقه بازی به عنوان مدافع راست را دارد و بیش از ۸۰ بازی ملی برای آمریکا انجام داده است، اوایل سال جاری با توجه به المپیک ۲۰۲۸، هدایت تیم ملی زیر ۲۳ سال این کشور را بر عهده گرفت.

این مربی سابق تیم‌های «لاس وگاس لایتز» و «لس آنجلس اف سی» پس از خروج پوچتینو، به عنوان سرمربی موقت تیم بزرگسالان نیز خدمت خواهد کرد.

آیا او می‌تواند سرمربی دائمی شود؟ این ممکن است به نحوه پیشرفت فرآیند مصاحبه با سایر نامزدها بستگی داشته باشد. پوچتینو هنوز آخرین بازی آمریکا در پنجره بین‌المللی نوامبر را نظارت خواهد کرد و می‌توان تصور کرد که آنها قبل از پنجره بعدی در ماه مارس، جانشین دائمی خود را انتخاب کنند.

اما چروندولو، ۴۷ ساله، ممکن است حامیانی به عنوان کسی که سیستم را می‌شناسد، داشته باشد.

گرت ساوتگیت

در این مرحله، به نظر می‌رسد ساوتگیت پس از ترک سمت سرمربیگری تیم ملی انگلیس در سال ۲۰۲۴، تمایلی به بازگشت به مربیگری ندارد.

او اوایل سال جاری گفت: «در اواخر دوران حضورم در انگلیس، از پیروزی‌هایی که به شما انگیزه می‌دهد، لذت نمی‌بردم. در پایان، دیگر بیش از چند دقیقه از پیروزی‌ها لذت نمی‌بردم.» و افزود: «تمایل من به درگیر شدن در فوتبال تغییر کرده است.»

اگر این چیزی است که شما می‌خواهید، سر گرت، منطقی است، اما ما فکر می‌کنیم حیف است که او مربیگری را کاملاً کنار بگذارد.

بازگشت به فوتبال باشگاهی اصلاً او را علاقه‌مند نمی‌کند، اما آیا شغل بین‌المللی دیگری در یک کشور انگلیسی زبان ممکن است؟ چه کسی می‌داند.

سمت سرمربیگری آمریکا ممکن است پروژه‌ای باشد که اگر اشتیاق او به مربیگری بیشتر بود، او را جذب می‌کرد. آنها اشتیاق به ساختن چیزی در آنجا دارند و ساوتگیت می‌داند که برای موفقیت در تورنمنت‌ها چه چیزی لازم است، حتی اگر او مردی نبود که انگلیس را به پیروزی برساند.

مارسلو بیلسا

ما نیز فکر می‌کنیم حیف است که آخرین تصویر بیلسا به عنوان یک مربی، خروج زودهنگام او از جام جهانی با تیم بی‌روح اروگوئه باشد.

او در ۷۱ سالگی حق دارد که استراحت کند و به دوران حرفه‌ای تأثیرگذار خود فکر کند. اما آیا جایی برای پایانی شایسته‌تر وجود دارد؟

بیلسا تجربه زیادی در مربیگری در سطح بین‌المللی دارد. او دوره‌هایی با آرژانتین، شیلی و اروگوئه داشته است، اما منصفانه است که بگوییم برخی از بهترین کارهای او در فوتبال باشگاهی بوده است.

بیلسا به عنوان یک مربی دقیق، توانایی خود را در «لیدز یونایتد» برای ساختن یک پروژه از صفر و جلب رضایت تقریباً همگانی نشان داد.

او حتی یک بار هدایت باشگاهی به نام «آمریکا» را بر عهده داشت. اگر این نشانه نیست...

روبرتو مارتینز

شاید یک مدعی واقع‌بینانه‌تر از میان مربیانی که آخرین بار به جای باشگاه، هدایت یک کشور را بر عهده داشتند، مارتینز پس از جام جهانی از سمت سرمربیگری پرتغال استعفا داد.

یک دهه از زمانی که او با بلژیک کار خود را در مدیریت بین‌المللی آغاز کرد، می‌گذرد. قضاوت در مورد دوران او کمی دشوار است. آیا با استعدادهایی که در اختیار داشت، کمتر از حد انتظار عمل کرد؟ احتمالاً. آیا او همچنان در برخی تورنمنت‌ها عملکرد خوبی داشت؟ می‌توان گفت.

اما برای حفظ اعتبار خود، او نیاز داشت که با پرتغال بهتر از آنچه در نهایت مدیریت کرد، عمل کند.

اکنون مارتینز با چالش بازسازی دوران مربیگری خود روبرو است. انجام این کار کاملاً خارج از اروپا ممکن است همان چیزی باشد که او نیاز دارد.

این یک انتخاب پرخطر برای آمریکا خواهد بود، اما غیرقابل تصور نیست.

بی.جی. کالاگان

از میان مربیان فعلی لیگ برتر فوتبال آمریکا (MLS)، کالاگان احتمالاً محتمل‌ترین نامزدی است که برای سمت سرمربیگری تیم ملی آمریکا (USMNT) مطرح خواهد شد.

او که در حال حاضر هدایت «نشویل اس سی» را بر عهده دارد، در سال ۲۰۲۳، در فاصله بین دوران گرگ برهالتر در این سمت، سرمربی موقت آمریکا بود.

کالاگان دستیار برهالتر بود، اما از آن زمان مسیر مربیگری خود را پیموده و در سال ۲۰۲۴ هدایت «نشویل» را بر عهده گرفت.

یولیان ناگلزمان

زمانی بود که احساس می‌شد ناگلزمان ممکن است رقیب پوچتینو برای سمت سرمربیگری منچستریونایتد باشد. چه می‌شود اگر او به جای پوچتینو، هدایت آمریکا را بر عهده بگیرد؟

او که زمانی یکی از نویدبخش‌ترین مربیان جوان بوندسلیگا بود، برای یک دوره سه ساله هدایت تیم ملی آلمان را بر عهده گرفت.

اما او از تابستان که این سمت را ترک کرد، بیکار بوده و نیاز به یافتن گام بعدی دارد.

ناگلزمان به زبان انگلیسی مسلط است و پیش از این پتانسیل جدی خود را در کنار خط نشان داده است. حرکت بعدی او حیاتی خواهد بود و او باید بسنجد که آیا در عرصه بین‌المللی باقی بماند یا به فوتبال باشگاهی بازگردد، اما او می‌تواند ایده‌های نوآورانه‌ای را به ارمغان بیاورد.

تیری هانری

بعید است که هانری دوباره به مربیگری بازگردد، اما او این احتمال را رد نکرده است.

آخرین سمت مربیگری او در سال ۲۰۲۴ بود، زمانی که هدایت فرانسه را در المپیک بر عهده داشت و به طرز عجیبی نتوانست مدال طلا کسب کند.

هانری برای طرفداران فوتبال آمریکا چهره‌ای آشناست. او زمانی برای «نیویورک رد بولز» بازی کرد، یک بار هدایت «مونترال ایمپکت» را بر عهده داشت و مفسر منظم در «سی‌بی‌اس اسپورتس» است.

او پیش از این تمایل خود را برای هدایت تیم ملی آمریکا (USMNT) ابراز کرده بود و چند سال پیش گفت: «آیا بازیکنان را می‌شناسم؟ بله، بازیکنان را می‌شناسم. آیا لیگ را می‌شناسم؟ بله، لیگ را می‌شناسم. این یک بازی متفاوت است، من نمی‌توانم الان اینطور در مورد آن صحبت کنم، اما آیا می‌خواهم در هر سطحی مربی باشم؟ بله، البته. این یکی از کارهایی است که دوست دارم انجام دهم.»

با فکر کردن به این موضوع، این گزینه می‌تواند چند مورد را برآورده کند. اما در وهله اول کمی ریسک خواهد بود.