با اوج گرفتن پاتریک دورگو در محوطه شش‌قدم برای زدن گل تساوی در دقیقه ۹۶، عمر بررادا مشت‌هایش را از شادی گره کرد و جیسون ویلکاکس تشویق کرد. معمولاً وقتی دوربین‌ها به سمت آنها می‌چرخد، مدیر اجرایی منچستریونایتد در آستانه اشک ریختن به نظر می‌رسد و مدیر ورزشی آنها سعی می‌کند در لباس‌های زیپ‌دار ناپدید شود. این بار اینطور نبود. شادی آنها احتمالاً با آسودگی خاطر همراه بود، اما شاید هم با سردرگمی.
تصمیم‌گیرندگان هنوز با یک تصمیم دیگر روبرو هستند. و اگر این واقعیت که به مایکل کریک فرصت بیشتری داده شد تا فصل آنها را متحول کند، به دلیل فلج شدن آنها در تصمیم‌گیری بود تا اینکه متقاعد شوند او راه‌حل است، دو هفته گذشته کریک نیز پاسخ قطعی در هیچ جهتی نداده است.
تیم او به اندازه تیم‌های کومو یا بورنموث بی‌اراده و رقت‌انگیز نبوده است. دو بازی اخیر یونایتد با یک پیروزی و یک تساوی همراه بوده است. آنها همچنین در سه بازی اخیر ۹ گل دریافت کرده‌اند. اعتمادی که ویلکاکس، بررادا – و در نتیجه، سر جیم رتکلیف و گلیزرها – به کریک داشتند، در بخش‌هایی از بازی‌های مقابل چلسی، رم و استون ویلا پاداش داده شد، اما قطعاً نه در طول ۹۰ دقیقه کامل هیچ‌کدام. تساوی ۴-۴ روز یکشنبه مقابل ویلا، پس از پیروزی ۳-۲ سه‌شنبه مقابل رم، به نظر می‌رسد که یونایتد دیگر یک تیم جدی فوتبال نیست. در واقع، آشفته و نامنظم، گاهی اوقات آنها به سختی یک تیم هستند.
با این حال، با به خطر افتادن کریک، آنها دو بار در پنج روز چیزی از درون خود بیرون کشیده‌اند. شاید آنها برای نجات جان مربی بازی می‌کنند.
اما سوابق شامل تساوی ۴-۴ قبلی یونایتد، ۱۱ ماه پیش مقابل بورنموث و در هفته‌های پایانی دوران روبن آموریم نیز بود. آیا آنها برای او بازی می‌کردند، یا فقط در بازی‌ای که جان گرفت؟ همچنین نمونه پیروزی ۵-۴ آموریم مقابل لیون وجود داشت؛ مانند پیروزی کریک مقابل رم، دیوانگی آن به سختی طرحی برای موفقیت آینده بود.
بنابراین ویلکاکس و بررادا چیزهای زیادی برای تفکر دارند. وقتی آنها دو هفته پیش تصمیم گرفتند کریک را اخراج نکنند، شاید به دلیل زمان‌بندی بود، که برنامه‌ریزی جانشینی آنها به اندازه کافی پیشرفته نبود تا اقدام کنند. آنها ممکن بود از سابقه فلچر منصرف شده باشند: بازیکنان سابق یونایتد سوابق عالی به عنوان مربیان موقت داشتند تا اینکه دارن فلچر در ژانویه با مشکل مواجه شد. ویلکاکس و بررادا ممکن بود بدون جانشین موقت یا دائمی ایده‌آل خود باقی بمانند.
اکنون یک وقفه بین‌المللی فرصتی برای ایجاد تغییر فراهم می‌کند. مسئولیت به قدرت‌طلبان یونایتد منتقل می‌شود، حتی اگر آنها دوباره تصمیم بگیرند اقدامی نکنند. کریک تأیید کرده است که استعفا نخواهد داد. او گفت: «این اتفاق نخواهد افتاد». اخراج او می‌تواند چهره‌های ناپسند را ناپسندتر کند؛ یا می‌تواند جمعیت را از روی آوردن به یک بازیکن محبوب اولدترافورد نجات دهد. در مثلث بازیکنان، مربی و سلسله مراتب، تنها کریک اخیراً حمایت صوتی استرتفورد اند را داشته است. کریک همچنین ممکن است اعتبار بانکی نزد مردان پول داشته باشد: با تحول فصل گذشته و رساندن یونایتد به لیگ قهرمانان، او ۱۰۰ میلیون پوند برای باشگاه سود داشت.
اما او همچنین آنها را در نوامبر به منطقه سقوط کشانده است. به خودی خود، این می‌تواند دلیلی برای اخراج تلقی شود. در واقع، یونایتد بدترین شروع خود را در ۴۰ سال گذشته داشته است، زمانی که آنها نیز ۸ امتیاز از ۱۰ بازی اول خود کسب کردند و مربی خود را در نوامبر اخراج کردند. اما ران اتکینسون آنها را یک پله بالاتر از سه تیم پایین جدول قرار داد؛ آنها پس از اولین بازی سر الکس فرگوسن، شکست ۲-۰ در آکسفورد، به آن سقوط کردند.
یونایتد حتی در این مرحله در فصل ۷۴-۱۹۷۳، در فصلی که آنها سقوط کردند، پیروزی‌های بیشتری در لیگ داشت، زمانی که در کریسمس، بهترین گلزن مشترک آنها دروازه‌بان، الکس استپنی بود.
و در حال حاضر، یونایتد در خطر سقوط است. وقتی آموریم در دسامبر ۲۰۲۴ از اینکه آنها در نبرد سقوط هستند صحبت می‌کرد، واقعاً اینطور نبود؛ آنها حاشیه امنیتی کافی داشتند. اکنون نه؛ در حالی که دسامبر ممکن است مقداری آرامش را فراهم کند، شامل بازی‌هایی با بقیه پنج تیم پایین جدول فعلی، خطر این است که وضعیت یونایتد قبل از آن بدتر شود.
هیچ راه‌حل سریعی وجود ندارد، هیچ پاسخ آسانی نیست. شاید دفاع ضعیف یونایتد زمانی که لوک شاو دوباره آماده شود، استحکام بیشتری پیدا کند. قطعاً این حس وجود داشت که بازیکنان بازگشته می‌توانند تقویت‌کننده باشند. دورگو که دوباره آماده شده و در دو بازی اول کریک در ژانویه گلزنی کرد، ممکن بود در آخرین بازی گلزنی کرده باشد یا دوران حضورش را تمدید کرده باشد. نشانه‌هایی وجود دارد که پس از اینکه بسیاری از بازیکنان در فرم بدی بودند، چند بازیکن از ترکیب کریک سرانجام چیزی شبیه به بهترین خود را نشان می‌دهند، همانطور که ماتئوس کونیا در دو بازی اخیر نشان داده است. اما بازیکنان دیگری نیز هستند که حتی بدتر شده‌اند.
بنابراین یونایتد به کسی نیاز دارد تا فصل را به همان شکلی که خود کریک سال گذشته انجام داد، متحول کند، حتی اگر فقط یک تقویت موقت باشد که جهش مربی جدید می‌تواند ایجاد کند. اما آنها نمی‌توانند مایکل کریک را اخراج کنند و سپس مایکل کریک را منصوب کنند. آیا ویلکاکس و بررادا می‌مانند یا می‌پیچند؟ اگر دنیای بیرون نداند، شاید آنها هم ندانند.