اریک تن هاخ حمله‌ای تند علیه کریستیانو رونالدو آغاز کرده و ادعا کرده است که این فوق ستاره پرتغالی از زمان ترک رئال مادرید به مقصد یوونتوس در سال ۲۰۱۸ در سراشیبی بوده است.
اما آیا مدیر سابق منچستریونایتد نکته‌ای دارد؟ برای ارزیابی افول احتمالی رونالدو چه راهی بهتر از مقایسه آمار او با رقیب قدیمی‌اش، لیونل مسی، وجود دارد؟
تابستان ۲۰۱۸ گویی عمری از آن می‌گذرد. رونالدو به تازگی رئال مادرید را به سومین قهرمانی متوالی لیگ قهرمانان هدایت کرده بود، هر دو بازیکن پنج توپ طلا داشتند و مسی پس از جام جهانی ناامیدکننده‌ای با آرژانتین، زخم‌هایش را می‌لیسید. بحث «بهترین تاریخ» در آن زمان بسیار نزدیک‌تر به نظر می‌رسید.
«هر تیم بزرگی باید بازیکن بزرگ را در خود جای دهد، اما بازیکن بزرگ نیز باید راه را برای تیم باز کند. مشکل رونالدو دقیقاً همین بود.» تن هاخ به ESPN گفت.
«بازیکنان می‌خواستند برای او کار کنند و به او نگاه می‌کردند زیرا هیچ شکی در این مورد وجود ندارد. او البته یک بازیکن فوق‌العاده، یکی از بهترین‌های تاریخ است.
«اما این واقعیت هفت، هشت سال گذشته است که او دیگر نمی‌تواند عملکردی داشته باشد. از یوونتوس به بعد، کارش تمام شده است.
«این در واقع هدیه بزرگ رئال مادرید است. آنها همیشه می‌دانند چه زمانی در لحظه مناسب از بازیکنان خداحافظی کنند. آنها تشخیص می‌دهند که سطح بازیکن در حال کاهش است. و آنها در زمانی خداحافظی می‌کنند که از دید جهان خارج، هنوز در اوج به نظر می‌رسند، اما در واقع دیگر نمی‌توانند عملکردی داشته باشند.»
ورود تن هاخ به منچستریونایتد عملاً پایان کار رونالدو را رقم زد، رابطه‌اش با سرمربی هلندی به سرعت تیره شد.
«وقتی در یونایتد شروع کردم و به او توضیح دادم که چگونه می‌خواهیم بازی کنیم، نقش او در آن چه خواهد بود و چه انتظاری می‌تواند از من و تیم داشته باشد، اما در نهایت، خودت نیز باید عملکردی داشته باشی.» تن هاخ افزود.
«او دیگر نمی‌توانست خود را مجبور کند که از درد عبور کند و هر روز همه چیز را بدهد و با حداکثر توان تمرین کند تا آماده شود.
«اگر در لیگ برتر، لیگ قهرمانان یا با تیم ملی پرتغال آماده نباشی، خب، آنگاه هیچ شانسی نداری.»
یوونتوس برای جذب رونالدو در سال ۲۰۱۸ هزینه زیادی کرد، به این امید که او سرانجام لیگ قهرمانان را برایشان به ارمغان بیاورد. او گل‌های زیادی زد و دو اسکودتو قهرمانی را کسب کرد، اما سرنوشت اروپایی آنها رو به وخامت گرایید و سلطه آنها بر فوتبال ایتالیا پایان یافت.
بازگشت او به منچستریونایتد حتی فاجعه‌بارتر بود. شیاطین سرخ از صعود به لیگ قهرمانان بازماندند، رابطه رونالدو با تن هاخ کاملاً از هم گسیخت و او در نهایت فوتبال اروپا را به طور کلی به مقصد عربستان سعودی ترک کرد.
دوران باشگاهی مسی نیز دقیقاً بدون فراز و نشیب نبوده است. خروج او از بارسلونا بسیار غم‌انگیز بود، هرچند پس از یک توپ طلای دیگر، در حالی که دوران او در پاری سن ژرمن عمدتاً فراموش‌شدنی بود. خط حمله پر ستاره در کنار نیمار و کیلیان امباپه هرگز کاملاً هماهنگ نشد و او از آن زمان در MLS دوران خود را به پایان رسانده است.
اما این در تضاد کامل با دوران ملی او است، جایی که او احتمالاً بهترین سال‌های خود را سپری کرده و آرژانتین را در دوران طلایی موفقیت هدایت کرده است.
اعداد و ارقام خواندنی هستند. رونالدو از سال ۲۰۱۸ هشت گل بیشتر از مسی به ثمر رسانده است، اما ۸۰ گل از روی نقطه پنالتی بوده در مقایسه با ۳۷ گل مسی. آرژانتینی همچنین بیش از سه برابر پاس گل ثبت کرده است.
اما بزرگترین تفاوت در عناوین قهرمانی آنها است. مسی ۱۴ جام، سه توپ طلا و اوج افتخار یعنی جام جهانی را اضافه کرده است. دشوار است که بگوییم رونالدو در اواخر دوران حرفه‌ای خود موفقیت مشابهی داشته است.
در اینجا آمار مسی و رونالدو از تابستان ۲۰۱۸ در مقابل یکدیگر قرار گرفته است:
آمار کریستیانو رونالدو از تابستان ۲۰۱۸