آنتونی فیتین، هوادار منچسترسیتی و بوکسور سابق، پنج گروه خشن فوتبال انگلیس را معرفی کرده است.
یکی از تحولات عمده در فوتبال داخلی در سی سال گذشته، پدیده خشونت هواداران فوتبال بوده که توجه پلیس را به خود جلب کرده و مقامات به شدت با آن برخورد میکنند.
زیرفرهنگ خشونت هواداران در دهه های ۷۰ تا ۹۰ میلادی به اوج خود رسید، زمانی که هواداران در سراسر کشور خود را در قالب گروههایی سازماندهی کرده و برای درگیری با هواداران تیمهای رقیب به ورزشگاهها میرفتند.
البته این اتفاقات امروزه نیز رخ میدهد، اما در مقیاسی بسیار کمتر و با نظارت شدیدتر پلیس، زیرا مقامات در طول سالها اقدامات قابل توجهی علیه افراد درگیر در خشونتهای سازمانیافته در روز مسابقه انجام دادهاند.
با این حال، این موضوع مانع از بحث و جدل هواداران در مورد اینکه کدام گروهها بهترین بودهاند، نمیشود، زیرا نه تنها برخی از این گروهها هنوز وجود دارند، بلکه برای برخی نیز حس نوستالژیک خاصی دارند.
در دوران اوج خشونت هواداران، تیمهایی مانند بیرمنگام سیتی، کاردیف، چلسی، میدلزبورو، میلوال، پورتسموث و وستهم در میان سرسختترین و خشنترین هواداران کشور محسوب میشدند. اما از آن روزهای تاریک تغییرات زیادی رخ داده و این گروهها اکنون در چه جایگاهی قرار دارند؟
آنتونی فیتین، بوکسور حرفهای سابق اهل منچستر که هوادار منچسترسیتی بود و هم در رینگ و هم در سکوها مبارزه میکرد، در پادکست «Northern Monkeys» دنیل رایت، به نام بردن از « پنج گروه خشن که با آنها روبرو شده بود، پرداخت.
منچستریونایتد
تصاویر اکشن
فیتین با ذکر نام رقیب اصلی شهرش، منچستریونایتد، که همیشه شهرت خوبی در خارج از زمین و همچنین در داخل آن داشته، از تعصب باشگاهی دوری کرد.
البته، بوکسور سابق به طور طبیعی بارها با هواداران تیم قرمزپوش منچستر روبرو شده و درگیر شده است، و با وجود شدت رقابت که همیشه تحسین را در میان هواداران دو تیم محدود میکند، او معتقد است که هواداران اولدترافورد زمانی جزو سرسختترین گروهها در کشور بودهاند.
فیتین در مورد یونایتد توضیح داد: «باید یونایتد را در نظر گرفت، چون آنها در طول سالها بزرگترین رقیب ما بودهاند.
«راستش را بخواهید، آنها گروه خوبی هستند، گروه سرسختی دارند، شجاع هستند و تعدادشان زیاد است.»
این یکی از عواملی بود که همیشه به کمک شیاطین سرخ در درگیریهای روز مسابقه میآمد، زیرا آنها اغلب به دلیل بزرگی باشگاه و هوادارانش، میتوانستند تعداد هواداران تیمهای رقیب را کم کنند.
هولیگانهای یونایتد در فصل ۷۵-۱۹۷۴، زمانی که باشگاه در دسته دوم سابق قرار داشت، بدنام شدند و گروههایی مانند ارتش سرخ (Red Army) و اینتر سیتی جیبرز (Inter City Jibbers) در آن زمان نامی برای خود دست و پا کردند.
بیرمنگام سیتی
تصاویر اکشن
همانطور که قبلاً اشاره شد، بیرمنگام سیتی زمانی یکی از بدنامترین و شناختهشدهترین گروههای هواداری فوتبال انگلیس را داشت.
در حالی که اکثریت قریب به اتفاق گروههای خشونتطلب عمدتاً سفیدپوست بودند و اغلب با جناحهای راست افراطی در ارتباط بودند، گروه موسوم به «جنگجویان زولو» (Zulu Warriors) نام خود را پس از آنکه هواداران منچسترسیتی در سال ۱۹۸۲ به هواداران بیرمنگام لقب «زولو، زولو» دادند، به دست آورد.
این نام باقی ماند و بیرمنگام، که گروهش به دلیل داشتن گروهی با قومیتهای مختلط به لطف تنوع و چندفرهنگی بودن شهر، شهرت نسبتاً منحصر به فردی کسب کرده بود، تصمیم گرفت آن را به عنوان نام خود بپذیرد.
«جنگجویان زولو» در اوج قدرت خود به ویژه خشن بودند و بارها هدف یورشها و عملیات پلیس قرار گرفتند، مانند عملیات مستند «عملیات کارت قرمز» (Operation Red Card) که مربوط به درگیری با رقبای محلی، ولورهمپتون، بود و معدود گروههایی توانستند ترس بیشتری از هواداران تیمهای رقیب ایجاد کنند.
به همین دلیل است که فیتین به گفته خودش، آنها را «در بالاترین ردهها» قرار میدهد.
استوک سیتی
در همین حال، استوک سیتی هرگز در میان بهترین گروهها محسوب نمیشد، اما کسانی که در سکوهای قبل از سال ۲۰۰۰ در سراسر کشور درگیر خشونتهای سازمانیافته در روز مسابقه بودند، همیشه در این زمینه از هواداران پاتررز (Potters) تمجید میکنند.
فیتین معتقد است که پاتررز «قطعاً» باید در این بحث مطرح شوند و، شبیه به یونایتد و بیرمنگام، تعداد زیادی از هواداران با ادعای او مخالفت نخواهند کرد.
شهرت اخیر استوک، اگرچه در دوران لیگ برتر تحت هدایت تونی پولیس و امثال او، حول محور حضور در زمین میچرخید، اما سالها قبل، تماماً در مورد حضور قدرتمندتر در خارج از آن بود.
گروه «Norty Forty» آنها قطعاً به نام خود وفادار بود و گفته میشود در اوج خود بیش از ۷۰۰ عضو داشته است. استوک همیشه با تعداد زیاد هواداران خود سفر میکرد و کمبودی از نظر افرادی که مایل به درگیری در روز شنبه بودند، نداشت و برخی حوادث ناگوار خاصی رخ داد.
در اکتبر ۲۰۰۱، ۸۴ نفر پس از خشونت گسترده در دربی استوک و پورت ویل دستگیر شدند، زیرا حدود ۳۰۰ افسر پلیس در خط مقدم فوتبال در آن روز مستقر شده بودند. همان فصل شاهد حضور خیرهکننده ۱۰۰۰ افسر در بازی خانگی استوک مقابل کاردیف بود که به دلیل دستگیریهای گسترده هواداران، هفت دقیقه متوقف شد.
اورتون
تصاویر اکشن
در مورد اورتون، که همچنین به عنوان یکی از پنج انتخاب فیتین نام برده شده است، تافیز (Toffees) تمایل به دردسر داشتند بدون اینکه جزو گروههای پیشرو کشور طبقهبندی شوند.
گروه خودخوانده «کانتی رود کاترز» (County Road Cutters) نام خود را از جاده طولانی که به سمت گودیسون پارک سابق اورتون میرفت و همچنین استفاده ناگوار آنها از چاقوهای جراحی در درگیریهای روز مسابقه گرفته بود، که تقریباً همه چیزهایی را که باید بدانید، به شما میگوید.
حضور همیشگی اورتون در بالاترین سطح لیگ به این معنی است که آنها نماینده گروهی از هواداران هستند که فیتین میتوانست با آنها درگیریهای زیادی داشته باشد، و اگرچه لزوماً جزو پنج گروه خشنترین از نظر همه نیستند، اما از نظر او قطعاً در ردههای بالا قرار دارند.
آنها بزرگترین پیروزی خود را در سال ۲۰۰۵ در برابر هواداران منچستریونایتد به دست آوردند، که گفته میشود حدود ۱۰۰ عضو «ارتش سرخ» را در آنچه «نبرد دره اورتون» (The Battle of Everton Valley) نامیده میشود، خونین و مجروح کرد.
این لحظات، هرچند خشن و ناگوار، چیزهایی هستند که در ذهن فیتین باقی ماندهاند.
تاتنهام هاتسپر
تصاویر اکشن
فیتین با ذکر نام تاتنهام هاتسپر، که ممکن است به عنوان تنها نماینده لندن در لیست این مبارز سابق، تعجبآور باشد، لیست خود را به پایان رساند.
او نمیخواست لیلیویز (Lilywhites) را در لیست قرار دهد، زیرا گفت: «من تاتنهام را انتخاب میکنم. راستش را بخواهید، هرچند برایم سخت است، آنها احتمالاً بهترین (گروه) خارج از لندن در دوران فعالیت من بودند.
«آنها همیشه تعدادشان زیاد بوده، نسبتاً سازمانیافته بودهاند و بهترین بچهها خارج از لندن هستند.»
هولیگانهای حامی چلسی، میلوال و وستهم احتمالاً با ادعای فیتین مخالف خواهند بود، و شکی نیست که این سه گروه در طول سالها شهرت بیشتری در زمینه خشونتهای مرتبط با روز مسابقه نسبت به تاتنهام دارند.
اما این بدان معنا نیست که هواداران تاتنهام نمیتوانند انواع دردسرها را ایجاد کنند، و برخی ممکن است استدلال کنند که گروه آنها اغلب در بحثهای مربوط به خشونت هواداران نادیده گرفته میشود.
فعالیتهای تاتنهام در اروپا، که به طور قابل توجهی شامل شورش علیه هواداران فاینورد در فینال جام یوفا ۱۹۷۴ بود، نام شمال لندنیها را در قاره اروپا مطرح کرد، و اعتقاد بر این است که آن حادثه خاص خشونت هواداران را به هلند معرفی کرده است.
