در میان تمام مدافعان میانی هم‌سطح جهانی که در طول سال‌ها در منچستریونایتد درخشیده‌اند، نمانیا ویدیچ یکی از بهترین‌ها بود - و قطعاً ترسناک‌ترین - در میان آن‌ها.
ویدیچ در سال ۲۰۰۶ به یونایتد پیوست و پس از یک دوره کوتاه تطبیق، به زودی خود را به عنوان یکی از سرسخت‌ترین مدافعان میانی در این بازی تثبیت کرد و پنج قهرمانی لیگ، سه جام اتحادیه، جام باشگاه‌های جهان و البته لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد.
ما بدیهی است که کلمه بدی از بزرگ نمانیا نمی‌شنویم - عمدتاً از ترس اینکه او سر ما را از جا بکند - اما ما این کار را به کسانی که با او بازی کرده‌اند و یا در مقابل او بازی کرده‌اند واگذار کرده‌ایم تا توضیح دهند که چرا او اینقدر مورد احترام بود.
پل اسکولز
«شاید برایتان تعجب‌آور باشد که بشنوید نمانیا، که از اسپارتاک مسکو آمد، آن مدافع میانی قدرتمندی که در طول سال‌های حضورش در باشگاه شد، نبود. او وقتی آمد هیچ چیزی نداشت.
او لاغر بود و نسبتاً آسان از توپ دور می‌شد. او در چند هفته اول حضورش در باشگاه – هم در تمرینات و هم در مسابقات – ضربات سختی خورد.
«نمانیا باید خیلی زود متوجه شده باشد که در آن زمان به اندازه کافی قوی نبود که در مرکز دفاع بازی کند، بنابراین او کاری در این مورد انجام داد. در سال بعد، هر بار که از کنار باشگاه می‌گذشتم، نمانیا را در حال وزنه زدن می‌دیدم.
«او خود را به یک مدافع میانی بزرگ و قوی تبدیل کرد که قادر به کنار زدن مهاجمان بود. او همیشه توانایی بالایی در ضربه سر داشت، اما با قدرت خود، در نبردهای هوایی شکست‌ناپذیر شد.»
سر الکس فرگوسن
«چند مدافع میانی را می‌توانید نام ببرید که واقعاً از دفاع کردن لذت می‌برند؟ ویدیچ از آن لذت می‌برد. او عاشق چالش فرو کردن سرش در آنجا بود. شما می‌توانستید بگویید که هیجان رقابت در آن توپ‌های ۵۰-۵۰ او را زنده می‌کرد.»
روبین فن پرسی
«وقتی به او به عنوان یک فوتبالیست فکر می‌کنم، نمانیا سرش را جایی می‌گذارد که بازیکنان دیگر از گذاشتن پاهایشان در آنجا می‌ترسند. این نمانیا است.
«در کرنرها من همیشه به مدافعان کمک می‌کنم و او همیشه نزدیک من است. من بارها دیده‌ام که او با سر به سمت جلو شیرجه می‌زند تا توپ را دفع کند. وقتی این را می‌بینم، برای او می‌ترسم.
«این نمانیا است. باورنکردنی است. من او را یکی از بهترین دوستانم می‌دانم.»
گری نویل
«ویدیچ باید در [بهترین تیم منچستریونایتد نویل] باشد. این غیرقابل مذاکره است. چطور او در فصل ۱۰-۲۰۱۱ بهترین بازیکن سال نشد، برای من قابل درک نیست. او به راحتی باثبات‌ترین و تأثیرگذارترین بازیکن لیگ بود.»
جیمی کاراگر
«مدافع مورد علاقه من. لیورپول سعی کرد او را در ژانویه ۲۰۰۶ بخرد، اما از دست دادن ما، سود یونایتد بود.
«من دوست داشتم در کنار او بازی کنم و مطمئنم که می‌توانستیم یک زوج مستحکم تشکیل دهیم. او عاشق دفاع کردن و فرو کردن سرش در جایی است که دردناک است.»
ریو فردیناند
«او به مدافعی ترسناک تبدیل شد. او می‌توانست با فیزیکی‌ترین بازیکنان بجنگد، تکل‌های محکمی می‌زد، بهتر از هر کسی که دیده‌ام به توپ حمله می‌کرد. اما همانطور که او با لبخند به شما خواهد گفت، او می‌توانست با توپ هم بازی کند، که او را کامل و یک مدافع بزرگ می‌کرد.
«چون او در مناطق تهاجمی/حمله به توپ بسیار خوب بود، مردم احتمالاً توانایی او با توپ را نادیده می‌گرفتند، که باعث ناراحتی او می‌شد!»
ریو فردیناند
«ما آن را در تمرین کار نمی‌کردیم، ما حرکات یکدیگر را بو می‌کشیدیم، شما فقط می‌دانستید، این غریزه بود. من می‌دانستم چه زمانی او نزدیک خواهد شد و من پوشش خواهم داد.
«من می‌دانستم چه زمانی او عقب خواهد کشید، من جلو خواهم رفت. من می‌دانستم چه زمانی او در دردسر است، من همیشه عقب می‌مانم و آن شبکه ایمنی برای او خواهم بود. او بهترین و محبوب‌ترین همبازی من بود.»
سر بابی چارلتون
«نمانیا در نبردهای هوایی باورنکردنی است. او مطلقاً همه چیز را می‌برد. او بسیار قدرتمند و شجاع است و پرش فوق‌العاده‌ای برای بالاتر رفتن از مهاجمان دارد. و او همچنین برای ضربات ایستگاهی بالا می‌آید و گل می‌زند.
«به عنوان یک مدافع، او باعث می‌شود که فول‌بک‌ها، دروازه‌بان و هافبک‌های جلوی او همه احساس امنیت کنند. او بازیکنی است که می‌توانید به او تکیه کنید و اعتماد کنید، و این مهم است.
«من دوست دارم که او سعی نمی‌کند بیش از حد کار کند، او به وظیفه خود در دفاع پایبند است و آن کار را به خوبی انجام می‌دهد.»
مایکل کریک
«ویدا، به سادگی بهترین مدافع خالص که من دیده‌ام. پرخاشگری و تمایل به پیروزی به هر قیمتی، مهاجمان نوک‌پا را تا حد مرگ می‌ترساند!»
سر الکس فرگوسن
«ویدیچ یک مرد عبوس و سازش‌ناپذیر بود. او یک صرب مغرور بود. در سال ۲۰۰۹ او نزد من آمد تا بگوید ممکن است فراخوانده شود.
«