مسیر فوتبالی جوب بلینگهام شباهت خیره‌کننده‌ای به برادر بزرگترش جود دارد، از مسیر غیرمعمول بیرمنگام به دورتموند گرفته تا گام‌های بلند و متمایزشان، و تا اینجا به نظر می‌رسد که هر کاری که برادرش انجام داده، او سریع‌تر، بهتر و با کمی ظرافت بیشتر انجام داده است. اما یک چیز وجود دارد که جود در اوج صعود خود به آن دست نیافت – او هرگز کاپیتان تیم زیر ۲۱ سال انگلیس نبوده است.

جوب که در ماه سپتامبر بازوبند کاپیتانی را با افتخار به بازو بسته بود، در پیروزی ۲-۴ در مقدماتی جام ملت‌های زیر ۲۱ سال اروپا در برابر قزاقستان درخشید. این نشانه‌ای دیگر بود که پیشرفت بازیکن ۲۱ ساله به سرعت در حال شتاب گرفتن است.

«او فوق‌العاده بود»، لی کارسلی، سرمربی تیم زیر ۲۱ سال، گفت. «من چند هفته پیش برای تماشای جوب به دورتموند رفتم و او به سرعت در حال پیشرفت است. از نظر بدنی رشد کرده است. او قطعاً در پاهای خود قدرت دارد. او توپ را خیلی خوب حرکت می‌دهد و کار با پایش واقعاً بهبود یافته است. نحوه حرکت دادن توپ، عبور از حریفان و استفاده از قدرت و تعادلش… او همیشه بازیکن خوبی بود اما اکنون در حال پیشرفت در سطوح مختلف است.»

توماس توخل در کنفرانس مطبوعاتی خود در ومبلی در روز جمعه تاکید کرد که این دلیل اصلی دعوت جوب به تیم ملی بزرگسالان انگلیس بود، موفقیتی که «به شایستگی خودش» به دست آمده است. برادران بلینگهام هر دو در گروه ۲۵ نفره برای رویارویی با کرواسی در اینجا در روز پنجشنبه و اسپانیا در مادرید در روز یکشنبه حضور دارند، زیرا انگلیس – که تقریباً به مرحله یک چهارم نهایی لیگ ملت‌ها در ماه مارس صعود کرده است – تمام تلاش خود را برای پیروزی در گروه A3 انجام می‌دهد.

جوب بلینگهام برای تیم زیر ۲۱ سال انگلیس فوق‌العاده بوده است (PA)

«لی از او بسیار، بسیار تعریف می‌کند»، توخل توضیح داد. «او مدتی است که در تیم زیر ۲۱ سال یک بازیکن برجسته است. او کاپیتان است. بنابراین فکر می‌کنم در همیشه باید برای آن مسیر، برای عملکرد ویژه در طولانی مدت باز باشد، و این همان کاری است که جوب انجام داده است.

«او همچنین ریتم خود را با دورتموند پیدا کرده است، او شروع عالی در این فصل داشته است. او اکنون یک بازیکن ثابت در آنجا است و بسیار تأثیرگذار است. بنابراین فرصتی به شایستگی خودش در حال فرا رسیدن است. جوب لیاقت این را دارد که تأثیرگذار باشد و به همین دلیل ما از حضور او در اردو خوشحالیم و می‌بینیم که چه کاری می‌تواند برای ما انجام دهد.»

جوب نام کوچک خود را روی پشت پیراهنش می‌پوشد، تا حدی در تلاش برای متمایز کردن خود از برادرش، که اکنون یک گالاکتیکوی تمام عیار در رئال مادرید است که در جام جهانی ۲۰۲۶ درخشید و در ۲۳ سالگی ۶۰ بازی ملی در کارنامه خود دارد.

«وقتی برای ساندرلند قرارداد بستم، یکی از مربیان خاص من در آنجا این پیشنهاد را به من داد»، جوب توضیح داد. «من هنوز جوان بودم و فکر کردم داشتن نام خودم روی پشت پیراهنم جالب است. معنای عمیق‌تری نداشت اما به چیزی منحصر به فرد تبدیل شده است. نشان می‌دهد که من مسیر خودم را می‌روم. برخی از مردم آن را دوست ندارند – من اهمیتی نمی‌دهم.»

جوب شروع قوی در فصل بوندسلیگا برای دورتموند داشته است (Getty)

مقایسه‌ها البته اجتناب‌ناپذیر هستند. هر دو برادر اولین بازی خود را برای بیرمنگام سیتی در ۱۶ سالگی انجام دادند و سپس به دورتموند رفتند – جود در ۱۷ سالگی با انتقالی ۲۵ میلیون پوندی، جوب از طریق یک دوره موفق دو فصله در ساندرلند که در آن جایزه بهترین بازیکن جوان چمپیونشیپ را کسب کرد، و بعداً در ۱۹ سالگی با ۲۸ میلیون پوند به باشگاه آلمانی پیوست.

هر کسی فکر می‌کند که جوب ممکن است باشگاه دیگری را برای طی کردن مسیر خود انتخاب کند، اما او تشخیص داد که انتخاب‌های شغلی صرفاً برای اجتناب از ردپای برادرش آسیب‌زننده خواهد بود، حتی اگر قبل از پیوستن به دورتموند، جایی که جود به یک ستاره جهانی تبدیل شد، «ترس‌هایی» داشت. «موضوع متفاوت بودن نیست»، جوب گفت. «موضوع انجام کار درست است.»

برادران نزدیک هستند. آنها تمام دقایق ممکن دوران کودکی خود را در زمین فوتبال کوچکی بیرون از خانه خانوادگی در استوربریج بازی می‌کردند، تا زمانی که هوا تاریک می‌شد. «هر بازی که انجام می‌دادیم، همیشه می‌گفتیم که فینال لیگ قهرمانان است»، جود در سال ۲۰۲۲ گفت، دو سال قبل از اینکه فینال واقعی لیگ قهرمانان را با رئال مادرید ببرد. «ما تیم‌ها و ورزشگاه‌هایی را که در آن بازی می‌کردیم، اختراع می‌کردیم. ما باید حدود ۱۰۰۰ فینال لیگ قهرمانان در آن تکه کوچک چمن بازی کرده باشیم.»

هر دو آنها هافبک‌های مرکزی سریع، قوی و از نظر بدنی قدرتمند هستند، با قد حدود ۱۸۳ سانتی‌متر، با توانایی فنی بالا، که توسط پدرشان مارک که دوران حرفه‌ای پرباری به عنوان مهاجم گلزن در فوتبال غیرلیگ داشت، به آنها آموزش داده شده است. به طور اتفاقی، مارک بلینگهام نیز اخیراً برای انگلیس درخشیده است، پس از به ثمر رساندن هفت گل در اولین بازی خود برای تیم پیشکسوتان زیر ۵۰ سال انگلیس در پیروزی ۱۳-۱ مقابل جمهوری ایرلند.

برادران بلینگهام در خارج از زمین نیز با هم صمیمی هستند (PA)

اما تفاوت‌هایی نیز در نحوه بازی آنها وجود دارد. نقاط قوت جود در نقش شماره ۸ یا ۱۰ پیشرفته است، با توپ در پاهایش به جلو می‌رود، از بازیکنان حریف عبور می‌کند، مدافعان را کنار می‌زند و با گلزنی در بازی تأثیر می‌گذارد. جوب بیشتر یک هافبک سنتی باکس-تو-باکس با درک عالی از بازی است، کسی که کمی عقب‌تر می‌نشیند و می‌تواند بستری برای هم‌تیمی‌های تهاجمی‌تر فراهم کند.

یک تفاوت دیگر وجود دارد. جوب چهره‌ای بسیار کم‌حاشیه‌تر است و گفته است که نمی‌خواهد «یک ابرستاره باشد… من نمی‌خواهم یک شخصیت بزرگ در خارج از زمین باشم. وقتی بازی می‌کنم فقط می‌خواهم یکی از بازیکنان با بالاترین عملکرد باشم و سرم را پایین بیندازم.»

جوب اکنون فرصت دارد تا سفر خود را به عنوان یک ملی‌پوش انگلیسی آغاز کند. او این کار را نه به عنوان برادر کوچکتر جود، بلکه به عنوان هافبکی که شایستگی خود را برای این فرصت ثابت کرده است، انجام خواهد داد. اگرچه اگر اولین بازی ملی خود را انجام دهد، جوب ممکن است بزرگترین طرفدار خود را در کنارش داشته باشد. «تا زمانی که او خوشحال باشد، این تنها چیزی است که من واقعاً به آن اهمیت می‌دهم»، جود اخیراً گفت. «خوشحالی او برای من بیشتر از خوشحالی خودم اهمیت دارد.»