خوزه مورینیو در مراسم افتتاحیه سال تحصیلی ۲۰۲۶/۲۷ باشگاه رئال مادرید در روز سه‌شنبه ۱۷ نوامبر، به دوران جدایی‌اش از رئال مادرید در سال ۲۰۱۳ پرداخت و درباره فشارهای مدیریت در سطح نخبگان صحبت کرد.

این مربی پرتغالی در مراسمی در دانشکده تحصیلات تکمیلی رئال مادرید – دانشگاه اروپایی، به همراه امیلیو بوتراگنیو در شهر رئال مادرید حضور یافت و تجربیات دوران حرفه‌ای خود را با دانشجویان در میان گذاشت.

«رئال مادرید باشگاه بزرگی است به خاطر تمام چیزهایی که برده، بلکه به خاطر اصول و شیوه‌ای که در ورزش و جامعه عمل می‌کند.» «من ۱۳ سال است که دور بوده‌ام و در این مدت بهتر درک کرده‌ام که مردم در خارج از اسپانیا درباره رئال مادرید چه فکری می‌کنند.» «در سال ۲۰۱۳ می‌توانستم بمانم، اما به خاطر عشق به باشگاه و چون فکر می‌کردم در آن زمان تیم به کسی با پروفایل من نیاز نداشت، رفتم.» او به گفته مارکا توضیح داد.

مورینیو دلیل جدایی‌اش در سال ۲۰۱۳ را توضیح می‌دهد

مورینیو دلیل جدایی‌اش از رئال مادرید در سال ۲۰۱۳ را توضیح داده است. (عکس از دنیس دویل/گتی ایماژ)

مورینیو خروج خود را تصمیمی درباره نیاز تیم دانست، نه از دست دادن علاقه به باشگاه.

در همین حال، او همچنین درباره ویژگی‌های لازم برای موفقیت به عنوان مدیر صحبت کرد و بر اهمیت آمادگی و شناخت نقاط ضعف شخصی تأکید کرد.

«این ترکیبی از عوامل است. من با استعداد خاصی به دنیا آمدم و همیشه خودم را برای قدم بعدی آماده کرده‌ام.» «به نظر می‌رسید همه چیز درست پیش می‌رود. حتی با وجود اینکه افراد زیادی در اطرافمان داریم، مدیر همیشه تنهاست و این سخت است. باید بدانید چگونه نقاط ضعف خود را پنهان کنید.» او توضیح داد.

ارتباط خانوادگی با دی استفانو

مورینیو همچنین درباره فشار مدیریت باشگاهی مانند رئال مادرید صحبت کرد. (عکس از خوان مانوئل سرانو آرسه/گتی ایماژ)

علاوه بر این، مورینیو به تحسین پدرش از رئال مادرید و آلفردو دی استفانو اشاره کرد.

به طور قابل توجهی، یکی از نکات برجسته دوران حرفه‌ای پدرش، بازی دوستانه برای پاکو خنتو در برنابئو بود که در آن اوزه‌بیو نماینده رئال مادرید بود.

«پدر من طرفدار بزرگ رئال مادرید و دی استفانو بود. او دوران حرفه‌ای خوبی به عنوان بازیکن داشت و یکی از برجسته‌ترین لحظات دوران حرفه‌ای او یک بازی دوستانه در برنابئو بود – بازی یادبود خنتو.» «برای او و نسل او، دی استفانو بهترین تاریخ بود. آن بازی برای پرتغالی‌ها بسیار مهم بود زیرا قهرمان ما، اوزه‌بیو، هرگز به دلایل سیاسی فوتبال پرتغال را ترک نکرد و در آن بازی برای رئال مادرید بازی کرد.» او نتیجه گرفت.