کریستیانو رونالدو روز پنجشنبه در شبکه‌های اجتماعی از خداحافظی خود با فوتبال ملی خبر داد و به دوران حرفه‌ای ۲۳ ساله خود با پرتغال پایان داد.
او در ۲۳۴ بازی ۱۴۶ گل به ثمر رساند و رکورد بیشترین گل ملی در فوتبال مردان را به نام خود ثبت کرد.
مهاجم النصر به پرتغال کمک کرد تا اولین جام بزرگ بین‌المللی خود، یورو ۲۰۱۶ را ۱۲ سال پس از تجربه تلخ در فینال یورو ۲۰۰۴، به دست آورد. او همچنین دو بار قهرمان لیگ ملت‌های یوفا شد.
رونالدو به عنوان بهترین بازیکن تاریخ پرتغال بازنشسته می‌شود، اما او باید پس از جام جهانی ۲۰۲۶ از فوتبال ملی خداحافظی می‌کرد.
این بازیکن ۴۱ ساله عمدتاً در طول تورنمنت مورد انتقاد قرار گرفت، اگرچه او سه گل به ثمر رساند. عملکرد او به نمایش ضعیف پرتغال در این رقابت‌ها کمک کرد.
انتظار می‌رفت رونالدو پس از انتصاب خورخه ژسوس، با توجه به رابطه قبلی آنها در النصر، جایگاه خود را حفظ کند.
او در اولین بازی ژسوس مقابل ولز به میدان رفت، اما عملکرد خوبی نداشت و تاکتیک‌دان پرتغالی را مجبور کرد او را در بازی مقابل نروژ روی نیمکت بنشاند.
رونالدو این موضوع را به راحتی قبول نکرد و اردو را ترک کرد که باعث ایجاد تنش در اردوی پرتغال شد.
گونچالو راموس از غیبت رونالدو به نفع خود استفاده کرد و در سه بازی آخر خود سه گل به ثمر رساند و نشان داد که پرتغال می‌تواند بدون مهاجم باتجربه خود نیز موفق باشد.
مهاجم سابق منچستریونایتد باید بلافاصله پس از جام جهانی، با الگوبرداری از هم‌عصر خود لیونل مسی، از فوتبال ملی خداحافظی می‌کرد.
اگر این کار را انجام می‌داد، رونالدو با شرایط خودش بازنشسته می‌شد و رفتن او خاطره‌انگیزتر بود.