توماس توخل گفته بود که ترنت الکساندر-آرنولد شروع خوبی در فصل داشته است، که این خبر برای کسانی در انگلیس که او را در رئال مادرید تماشا نکردهاند، تعجبآور بود. در واقع، این خبر برای کسانی در اسپانیا که او را تماشا کردهاند نیز تعجبآور بود. اگر سرمربی انگلیس به اندازه کافی در الکساندر-آرنولد ندیده بود که او را در جام جهانی تابستان امسال دعوت کند، واقعاً فرصت کافی برای تغییر این تصمیم با شروع پاییز نداشته است. دو شروع معمولی در لیگ شواهد ناکافی برای توجیه دعوت یا حتی عدم دعوت این مدافع کناری ارائه میدهد، اما او در تیم ملی حضور دارد. پر سر و صداترین بازی الکساندر-آرنولد در این فصل مقابل اینتر در سانتیاگو برنابئو بوده است. آن شب، او از مرکز خط میانی بازی را شروع کرد. در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی، ژوزه مورینیو از پاسخ دادن به سوالی مستقیم و به ظاهر آگاهانه در مورد استفاده از مدافع راست در خط میانی، با توجه به غیبت ادواردو کاماوینگا، آردا گولر، برناردو سیلوا، اورلین شوامنی و تیاگو پیچارچ به دلیل مصدومیت یا محرومیت، و همچنین نتیجهگیری قاطع او مبنی بر اینکه جود بلینگهام در پست بالاتری بهتر عمل میکند، خودداری کرده بود. در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی، او گفت که چاره دیگری نداشته، از الکساندر-آرنولد برای تلاشش تشکر کرد و اذعان داشت که «جزئیات» خط میانی با خط دفاعی متفاوت است و به فیزیک بدنی و دیدگاه در زمین اشاره کرد. به طور خلاصه، این کار جواب نداد و الکساندر آرنولد یک هافبک نیست. البته، این دلیلی برای دعوت نکردن الکساندر-آرنولد به تیم ملی انگلیس نیست. توخل به وضوح گفت که بازیکن سابق لیورپول به عنوان مدافع راست دعوت شده است. همچنین، الکساندر-آرنولد پس از فصل اولی که ۳۰ بازی از ۵۶ بازی مادرید را انجام داد، تغییر بزرگی در پست طبیعی خود ایجاد نکرده است. الکساندر-آرنولد که غایب جام جهانی بود، یکی از هشت بازیکنی بود که توانست در ابتدای پیشفصل به مورینیو ملحق شود. این ممکن بود به او یک شروع خوب بدهد و حضور مربی جدید نیز به او فرصت شروعی دوباره میداد، اما اینطور نشد. در روز اول، او روی نیمکت نشست و ۱۰ دقیقه مانده به پایان بازی که مادرید بالاخره گل دیرهنگام کارلوس اسپي را به ثمر رساند و اسپانیول را شکست داد، وارد زمین شد. سپس او بازی ۴-۱ پیروزی مقابل رئال سوسیداد را از روی نیمکت تماشا کرد. در هر دو بازی، دنزیل دامفریس، مدافع راستی که در تابستان جذب شد، قبل از او شروع کرده بود. مقابل مالاگا که تازه صعود کرده بود و در حال حاضر در رده نوزدهم قرار دارد، الکساندر-آرنولد ۹۰ دقیقه بازی کرد و نمایشی ارائه داد که با شور و شوق روبرو شد و نشان میداد شاید این بتواند یک شروع جدید باشد. این، همانطور که یک روزنامه مستقر در مادرید گفت، «یک ترنت جدید» بود. این نوع نمایشی بود که میتوانست در نهایت منجر به دعوت ملی شود. الکساندر-آرنولد بیشترین لمس توپ را داشت و بیشترین پاس را تکمیل کرد، دو موقعیت گلزنی ایجاد کرد و به کیلیان امباپه برای گل سوم مادرید در پیروزی ۴-۰ پاس گل داد. این پاس، بسیار شبیه پاسهای همیشگی او بود و پاسهای دیگری نیز وجود داشت، با دامنهای از دقت که تحت تاثیر قرار داد. چیز زیادی به دنبال نداشت. الکساندر-آرنولد به عنوان تعویضی در مقابل رئال بتیس وارد زمین شد در حالی که بازی ۰-۰ بود و آنها با گل تروی پاروت ۱-۰ شکست خوردند. او ۲۶ دقیقه بازی کرد. مقابل رایو، او روی نیمکت ماند. و در بازی مقابل الچه در اواسط هفته، او سه دقیقه مانده به پایان وقت عادی بازی در حالی که مادرید برتری ۲-۰ را از دست داده بود و بازی ۲-۲ شده بود، تعویض شد. دوباره، یک گل دیرهنگام اسپي آنها را نجات داد. این شبی از چرخش بازیکنان بود؛ نتیجهگیری از حضور الکساندر-آرنولد این بود که او قرار نیست در دربی یکشنبه مقابل اتلتیکو بازی کند. قابل ذکر است که دامفریس چهار بازی در لیگ و یک بازی در لیگ قهرمانان را شروع کرده است. تردیدها در مورد تواناییهای دفاعی الکساندر-آرنولد در آن بازی الچه یا چند بازی قبلی برطرف نشده بود. از شش بازی لیگ، او دو بازی را شروع کرده، در دو بازی به عنوان تعویضی وارد شده و دو بازی را از روی نیمکت تماشا کرده است. او یک پاس گل و یک دعوت ملی داشته است.
