بخش زیادی از قرن بیستم، قهرمانی در جام حذفی آمریکا نیازمند آن بود که یک تیم، تیمی از سن لوئیس را شکست دهد. شهر گیت‌وی در برخی دوران آشفته فوتبال در ایالات متحده، میزبان بسیاری از بهترین تیم‌های کشور بود و شش باشگاه مختلف مجموعاً ۱۰ بار قهرمان شدند. آخرین قهرمانی در سال ۱۹۸۸ بود، زمانی که سن. لوئیس بوش سینیورز در آخرین لحظات رقابت‌هایی که تحت سلطه تیم‌های آماتور و نیمه‌حرفه‌ای بود، تیم یونانی-آمریکایی مستقر در سانفرانسیسکو را شکست داد. از زمان شروع بازی در سال ۱۹۹۶، ام‌ال‌اس در تمام جام‌های حذفی به جز یکی قهرمان شده است و سن لوئیس تا سال ۲۰۲۳ باشگاه ام‌ال‌اس نداشت.
از همان ابتدا، چهره‌های باشگاه از اهداف خود برای بازگرداندن شهرت فوتبال به شهر صحبت می‌کردند. خب، مأموریت انجام شد. سن لوئیس سیتی قهرمان جام حذفی آمریکا شد و با نتیجه ۵-۴ در ضربات پنالتی در خانه کلمبوس کرو پیروز شد تا انتظار ۳۸ ساله شهر برای یک عنوان قهرمانی بزرگ فوتبال آمریکا را پایان دهد و جایی در مسابقات جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۷ به دست آورد.
دنیل ادلمن پنالتی تعیین‌کننده را به ثمر رساند و بن لونت، دروازه‌بان ذخیره، اولین ضربه پنالتی کلمبوس را مهار کرد؛ خود او در نیمه دوم وارد بازی شده بود.
شایسته است که با توجه به تاریخ غنی فوتبال شهرشان، اولین جام سیتی قدیمی‌ترین جام کشور نیز باشد. چهارشنبه صدمین فینال در تاریخ جام حذفی بود که اولین بار در سال‌های ۱۹۱۳-۱۹۱۴ برگزار شد و به طور مداوم برگزار شده است، به جز یک وقفه دو ساله در طول همه‌گیری کووید-۱۹.
با این حال، سن لوئیس این کار را با جوان‌ترین مربی ام‌ال‌اس انجام داد – یوآن دامت، فرانسوی ۳۶ ساله که دستیار ارشد ویلفرید نانسی در کلمبوس بود اما پس از رفتن نانسی، برای پست سرمربیگری انتخاب نشد. سن لوئیس خوشحال خواهد بود که او این سمت را بر عهده گرفت.
کلمبوس و سن لوئیس، که اغلب دو تیم زیباترین فوتبال را در کشور ارائه می‌دهند، فینال را با به حداقل رساندن ریسک آغاز کردند. در نیم ساعت اول، سن لوئیس ۶۰ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت اما نتوانست حتی یک شوت بزند. میزبان هر بار که توپ را به دست می‌آورد، کمی جسورانه‌تر عمل می‌کرد و سعی می‌کرد برای براייס مندز فرصت ایجاد کند، اما نتوانست دروازه رومن بورکی را تهدید کند.
داور، گیدو گونزالس جونیور، پس از دقیقه ۴۵ به سرعت سوت پایان نیمه اول را زد. نیازی به وقت اضافه پس از آن نیمه نبود و کسی نمی‌توانست اعتراضی کند.
هر دو تیم با نیت ادامه بازی محتاطانه پس از استراحت بازگشتند. کلمبوس همچنان به شدت زمین را در اختیار داشت و پس از نیمه اول ۱۱ بار در محوطه جریمه سن لوئیس توپ را لمس کرد، پیش از آنکه میهمانان حتی یک بار موفق به این کار شوند. با این حال، بورکی تنها شوت در چارچوب آن‌ها را دفع کرد. میهمانان با افزایش تعداد خطاها برای مختل کردن تلاش‌های کرو پاسخ دادند.
دقیقه ۶۹ نقطه عطفی بود زیرا کلمبوس دوباره وارد محوطه جریمه سن لوئیس شد، جایی که سانتی رودریگز از پشت توسط کارلو هولسه سرنگون شد اما داور به بازی ادامه داد. مندز توپ را برداشت، در بالای محوطه جریمه به سمت چپ خود حرکت کرد و پاسی رو به جلو برای انیس زاروری، بازیکن سابق مراکش، ارسال کرد که شوت او توسط بورکی شجاع دفع شد؛ بورکی که از ناحیه سر ضربه زانو مدافع بال را دریافت کرد و در حالی که بازی رو به پایان بود، روی زمین ماند.
در حالی که بازیکن سابق سوئیس تحت درمان پزشکی قرار گرفت، VAR زمان کافی برای بررسی و در نهایت تأیید پنالتی احتمالی روی تکل اولیه هولسه داشت. در نهایت، شش دقیقه بررسی منجر به خروج بورکی از بازی با برانکارد شد و او با تشویق کل ورزشگاه زمین را ترک کرد. بعداً، پخش زنده سی‌بی‌اس اسپورتس گزارش داد که بورکی پس از خروج "حالش خوب" است، اگرچه او برای ارزیابی به بیمارستان منتقل شد. لونت، که از زمان پیوستن به ام‌ال‌اس در سال ۲۰۱۹ ذخیره بوده، وارد بازی شد – اما او قبلاً در ضربات پنالتی قهرمان سن لوئیس شده بود و ضربات پنالتی مرحله یک چهارم نهایی مقابل هیوستون را برده بود.
مصدومیت دیگر، که به نظر می‌رسید مشکل عضله پا برای هافبک امیدوارکننده کلمبوس، طاها حبْرونه، باشد، باعث شد اریک بَیلی از روی نیمکت به میدان بیاید و کاپیتان شان زوادزی برای پوشش دادن جای او به خط میانی رفت. داور چهارم ۱۱ دقیقه وقت اضافه اعلام کرد، شاید با احتساب دقایق باقی‌مانده از نیمه اول علاوه بر تأخیر طولانی در بررسی بورکی. نورداکه صدای تشویق خود را افزایش داد، اما فیزیکی بودن بازی با تلاش آن‌ها کم نشد. سن لوئیس در دقیقه ۱۰ وقت اضافه در محوطه جریمه صاحب موقعیت واضحی شد، اما دامیون داونز، ملی‌پوش آمریکایی، برای شوت زدن بیش از حد توپ را کنترل کرد.
یک دقیقه بعد، سوت پایان بازی به صدا درآمد. علیرغم اینکه کلمبوس ۱۶ شوت و سن لوئیس ۳ شوت زدند، هر دو تیم ۹۰ دقیقه را بدون گل یا جام به پایان رساندند. سی دقیقه دیگر مبارزه در وقت اضافه دنبال شد.
هیچ تیمی در دقایق ابتدایی وقت اضافه از موضع خود عقب‌نشینی نکرد و با تکل‌های سنگین با هم روبرو شدند و نتوانستند از ضربات ایستگاهی حاصله نهایت استفاده را ببرند.
پس از اینکه تیمو باومگارتل این دنباله را با یک گل آغاز کرد، سانتی رودریگز از کلمبوس ضربه خود را به سمت چپ لونت فرستاد اما توسط دست قدرتمند او مهار شد. هر دو تیم سه ضربه بعدی خود را به ثمر رساندند، اگرچه لونت تقریباً با نوک انگشتان خود ضربه آندرس هررا در راند چهارم را مهار کرد. دنیل ادلمن جلو آمد و اشتباهی در به ثمر رساندن گل قهرمانی نکرد.
برنامه‌ریزان ام‌ال‌اس به فینالیست‌ها لطفی نکردند زیرا هر دو تیم این آخر هفته در خانه بازی داشتند، اگرچه سن لوئیس یک روز بیشتر استراحت داشت. سن لوئیس همچنین با محرومیت رافائل ناوارو، مهاجم خود، وارد فینال شد. ناوارو که یکی از مدعیان بهترین تیم سال ام‌ال‌اس است، تا مرحله یک چهارم نهایی برای کلرادو رپیدز بازی کرد و او را برای بقیه مسابقات واجد شرایط کرد.
در حالی که کلمبوس اخیراً تحت هدایت نانسی در تمام جبهه‌ها مدعی بود، جدایی او در پایان سال ۲۰۲۵ کرو را مجبور به بازنگری در سبک بازی کرد. کلمبوس به جای استخدام دستیار ارشد خود، دامت، به خارج از لیگ نگاه کرد و هنریک ریدستروم، شاگرد خودخوان "رابطه‌گرایی" را استخدام کرد. این سوئدی هرگز با ام‌ال‌اس سازگار نشد و به سرعت کلمبوس را در انتهای جدول کنفرانس شرق قرار داد و در نهایت پس از تنها ۱۷ بازی در ماه مه اخراج شد.
جانشین او، لوران کورتیس، یکی دیگر از شاگردان نانسی بود. در همین حال، دامت یکی از مدعیان مربی سال است، در رده سه تیم برتر کنفرانس غرب قرار دارد – و اکنون قهرمان جام حذفی است.
در دورانی که داستان‌های تخیلی به جهان‌های موازی می‌پردازند، کلمبوس بدون شک به این فکر خواهد کرد که اگر به جای حفظ دامت، به ادامه روند قبلی خود ادامه می‌دادند، چه اتفاقی می‌توانست بیفتد. ضرر آن‌ها سود سن لوئیس است، زیرا این باشگاه کنفرانس غرب امیدوار است که این اولین جام از چندین جام تحت هدایت جوان‌ترین مربی ام‌ال‌اس باشد.