سازمان ملل متحد رسماً از فیفا خواسته است تا وضعیت خود را به عنوان امضاکننده یک ابتکار کلیدی زیستمحیطی بازنگری کند، زیرا شاکیان معتقدند نهاد حاکم بر فوتبال «کارنامه موفقیتی» در اقدام اقلیمی ندارد.
فیفا امضاکننده چارچوب «ورزش برای اقدام اقلیمی» سازمان ملل است؛ ائتلافی که به دنبال ترغیب سازمانهای ورزشی به «همکاری برای دستیابی به آیندهای مقاوم در برابر اقلیم» است. طبق این چارچوب، امضاکنندگان موافقت میکنند تا سال ۲۰۳۰ انتشار گازهای گلخانهای خود را ۵۰٪ کاهش دهند و «با ذینفعان کلیدی برای انجام اقدام مشترک اقلیمی همکاری کنند». با این حال، اگر «صداقت در مشارکت یا توانایی مشارکت باعث نگرانی شود»، وضعیت آنها به عنوان امضاکننده میتواند لغو شود.
طبق گفته پنج سازمانی که شکایتی مشترک به سازمان ملل ارائه کردهاند، اقدامات فیفا با گفتههایش مغایرت دارد. در نامهای به مدیران «چارچوب کنوانسیون تغییر اقلیم سازمان ملل متحد»، آنها استدلال میکنند که «امضاکننده چارچوب بودن به معنای تعهد به پیشرفت اقلیمی سازمانی و رهبری اقلیمی است. بر اساس حقایق ذکر شده در زیر، ما ادعا میکنیم که فیفا در هر یک از این تعهدات کلیدی، کارنامه موفقیتی نداشته است.»
این نامه ادعا میکند که فیفا با گسترش حجم تورنمنتهای خود، تعهداتش را تضعیف کرده است؛ جام جهانی مردان از ۶۴ بازی در سال ۲۰۲۲ به ۱۰۴ بازی در ۱۶ شهر در سه کشور در تابستان گذشته افزایش یافت و به گفته شاکیان، «آلودهکنندهترین جام جهانی تاریخ» شد. در سال ۲۰۳۰، زمانی که انتظار میرود انتشار گازهای گلخانهای فیفا نصف شده باشد، جام جهانی قرار است در شش کشور در سه قاره مختلف برگزار شود و احتمالاً ۶۴ تیم و حتی بازیهای بیشتری خواهد داشت.
شاکیان اذعان میکنند که فیفا در سال ۲۰۲۱ یک استراتژی اقلیمی راهاندازی کرد و متعهد شد تا سال ۲۰۳۰ انتشار گازهای گلخانهای را نصف کند و تا سال ۲۰۴۰ به انتشار خالص صفر برسد. «با این حال»، نامه میگوید، «این استراتژی در مورد چگونگی دستیابی دقیق به این اهداف روشن نیست. شواهد نشان میدهد که فیفا در سالهای پس از آن، به جای کاهش، انتشار گازهای گلخانهای خود را افزایش داده است، عمدتاً با گسترش دامنه تورنمنتهای بزرگ خود.»
بخش دوم شکایت استدلال میکند که فیفا با توافق یک قرارداد تجاری چند ساله با غول انرژی عربستان سعودی، آرامکو، به عنوان «شریک اصلی جهانی»، در مسئولیت خود برای «حمایت از اقدام اقلیمی تحولآفرین» شکست خورده است.
این نامه استدلال میکند که آرامکو نه تنها بزرگترین شرکت نفتی جهان است، بلکه «بزرگترین آلاینده تاریخی شرکتی» نیز هست. این نامه میگوید که در جام جهانی زنان سال آینده، تبلیغات آرامکو «برای طرفدارانی که در سراسر جهان تماشا میکنند، گریزناپذیر خواهد بود. ما استدلال میکنیم که آرامکو از فیفا استفاده میکند... تا «از پلتفرم تأثیرگذار ورزش برای درگیر کردن جوامع، طرفداران و مخاطبان جهانی...» استفاده کند تا به جای پیشبرد اقدام اقلیمی، آن را مانع شود.»
سازمانهای پشت این نامه عبارتند از: «موسسه آب و هوای نو»، «موسسه آب و هوای نو سوئد»، «فوتبال بدون سوخت فسیلی»، «دانشمندان برای مسئولیت جهانی» و «فِرسکوئر». آنها این شکایت را در حالی ارائه کردهاند که اجلاس اقلیمی سازمان ملل، COP31، در ترکیه در حال برگزاری است و ورزشکاران تأثیر بحران اقلیمی بر ورزش خود را با نمایندگان در میان گذاشتهاند.
شاکیان میگویند که «اهداف و اصول چارچوب را کاملاً حمایت میکنند»، اما هشدار میدهند که «اگر سازمانی بتواند وضعیت امضاکننده را ادعا کند در حالی که مستقیماً تعهدات خود را نقض میکند، ممکن است مانع شوند.»
فیفا و UNFCCC برای اظهار نظر در دسترس قرار گرفتهاند. آرامکو از اظهار نظر خودداری کرد.
