هواداران منچستریونایتد با وجود دوز بالایی از بدبینی و تکرار ناامیدی‌ها، به سختی تلاش می‌کنند تا خوش‌بینی را به استخوان‌های خود راه ندهند.

مائوریسیو پوچتینو، سرمربی جدید، بالاخره به باشگاه آمده است.

این آرژانتینی روز سه‌شنبه از سمت خود به عنوان سرمربی آمریکا کناره‌گیری کرد و با پیروزی ۲-۰ مقابل هائیتی در مرحله یک چهارم نهایی لیگ ملت‌های کونکاکاف، قبل از رفتن مستقیم به اولدترافورد، کار خود را پایان داد. تیم مربیگری مورد اعتماد او اوایل این هفته در کارینگتون حاضر شده بودند تا قبل از اولین بازی دشوارش، یعنی سفر به آنفیلد برای رویارویی با رقیب دیرینه، لیورپول، در روز یکشنبه، با بازیکنان و کادر فنی آشنا شوند.

اما اولین کاری که او قصد دارد در منچستر انجام دهد چیست؟ او در اولین کنفرانس مطبوعاتی خود در روز جمعه به رسانه‌های سرگرم شده گفت: «خوابیدن». او پس از چند روز احساسی و طاقت‌فرسا، درباره خستگی خود صریح بود: «من نمی‌توانم با سه یا چهار ساعت خواب زنده بمانم.»

یک دهه در حال ساخت

«بازسازی شده» واژه‌ای است که از زمان انتصاب او به عنوان جانشین مایکل کریک در صندلی داغ یونایتد، به طور گسترده در بحث‌ها درباره پوچتینو به کار رفته است.

او تقریباً یک دهه بود که با یونایتد مرتبط بود، از زمانی که در تاتنهام هاتسپر خود را نشان داد. با این حال، پس از پایان ناخوشایند در چلسی، او به فوتبال ملی روی آورد و از رادار اکثر هواداران خارج از آمریکای شمالی دور شد... حداقل تا جام جهانی.

افراد نزدیک به «پوچ» می‌گویند که دوران او با تیم ملی آمریکا او را احیا کرده و انگیزه‌ای را که باعث شد اسپرز را به سطح اول فوتبال انگلیس برساند، بازگردانده است. او پس از انتقال از ساوتهمپتون به وایت هارت لین در سال ۲۰۱۴، یک تیم ناکام را با بودجه محدود بازسازی کرد و سبکی هجومی را بازی کرد که تحسین بسیاری را برانگیخت. او با استفاده از نسخه‌ای پیشگامانه از پرس شدید همراه با مدافعان کناری جسور (به ویژه دنی رز و کایل واکر)، اسپرز را به فینال جام اتحادیه انگلیس، مقام دوم لیگ برتر و فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۹ رساند.

در حالی که او در نهایت نتوانست جام قهرمانی را کسب کند، به طور گسترده پذیرفته شده است که او با امکاناتی که در اختیار داشت، عملکرد بسیار خوبی داشت.

تکامل تاکتیکی: از پاری سن ژرمن تا لندن

فوتبال از زمانی که پوچتینو در اواخر سال ۲۰۱۹ تاتنهام را ترک کرد، پیشرفت کرده است، اما او خود را سازگار و عمل‌گرا نشان داده است تا اینکه به یک رویکرد واحد و سرسختانه پایبند باشد. این ویژگی‌ای است که او را از برخی از مربیان قبلی منچستریونایتد متمایز می‌کند.

در پاری سن ژرمن، پوچتینو خط حمله باورنکردنی، هرچند با خودبزرگ‌بینی زیاد، شامل کیلیان امباپه، لیونل مسی و نیمار را به ارث برد. با درک اینکه نمی‌توان از چنین استعداد هجومی بالایی انتظار داشت که در یک عصر سرد چهارشنبه در لیل به مدافعان فشار بیاورند، پوچ رویکرد خود را تغییر داد. او از یک خط میانی سه نفره جنگنده‌تر و رویکردی کمتر بی‌پروا از سوی مدافعان کناری خود برای ایجاد تعادل و ثبات مبتنی بر مالکیت توپ در یک تیم با تمرکز بیش از حد بر حمله استفاده کرد.

او جام حذفی فرانسه ، سوپرجام فرانسه و عنوان قهرمانی لیگ ۱ را به دست آورد، اما قبل از پایان فصل دوم خود اخراج شد. این نشان می‌دهد که بسیاری از مربیان بزرگ، از جمله اونای امری، توماس توخل و کریستوف گالتیه، به طور مشابه در به دست آوردن هماهنگی مداوم از چنین تیمی نامتعادل، دچار مشکل شدند.

مقصد بعدی او در چلسی چالشی متفاوت را ارائه داد. با توجه به اینکه سلسله مراتب استمفورد بریج نیمی از استعدادهای اروپا را جذب کرده بود، بزرگترین مانع او غربال کردن یک تیم پر از بازیکن برای یافتن ۱۱ بازیکن اصلی ثابت بود. در حالی که نتایج اولیه در فصل ۲۳-۲۰۲۴ ضعیف بود، او در نهایت سبک خود را با بازیکنانش تطبیق داد، به ویژه با تبدیل مارک کوکورلا به یک مدافع کناری معکوس برای آزادسازی پتانسیل کول پالمر.

بهبود چشمگیر بود؛ چلسی تنها دو بار در نیمه دوم آن فصل شکست خورد و فصل را با پنج پیروزی متوالی به پایان رساند. در حالی که پالمر فصل را با ۲۲ گل و ۱۱ پاس گل به پایان رساند - بیش از هر بازیکن دیگری در لیگ برتر. با این حال، این برای حفظ پوچ در شغلش کافی نبود.

مرد بازسازی؟

هنگامی که او در سپتامبر ۲۰۲۴ به تیم ملی آمریکا پیوست، شاگرد مارچلو بیلسا بار دیگر انعطاف‌پذیری خود را ثابت کرد.

او با درک محدودیت‌های ترکیب خود، برای استحکام دفاعی، استعداد هجومی را فدا کرد و در زمان نداشتن توپ با یک مدافع کناری هجومی و سه مدافع در عقب بازی کرد. تا زمان برگزاری جام جهانی ۲۰۲۶ در خاک خود، تیم آمریکا او به بازی از عقب و پیشروی در زمین راحت بود و در نهایت در مرحله یک هشتم نهایی با نتیجه ۴-۱ مغلوب بلژیک شد.

فلسفه نهایی پوچتینو همچنان ریشه در سبکی هجومی و پرس شدید دارد که مالکیت توپ را با انتقال‌های سریع ترکیب می‌کند. با این حال، او یک ایده‌آلیست تاکتیکی نیست؛ او یک واقع‌گرا است که حاضر نیست فوراً سیستمی را بر تیمی که قادر به اجرای آن نیست، تحمیل کند.

پوچ سابقه اثبات شده‌ای در شناسایی نقاط قوت، بهبود بازیکنان فردی و پرورش جوانان در حالی که به آرامی به سمت چشم‌انداز بلندمدت خود حرکت می‌کند، دارد. این امکان وجود دارد که منچستریونایتد بهترین و بالغ‌ترین نسخه مائوریسیو پوچتینو را دریافت کند. اینکه آیا این برای نجات باشگاه از فاجعه کافی خواهد بود یا خیر، هنوز مشخص نیست.