اردوی خوب برای لوئیس هال؛ مدافع چپ برای غیرقابل تعویض شدن در انگلیس ادعای خود را مطرح کرد

هفته‌ای فوق‌العاده برای انگلیس با پیروزی خارج از خانه مقابل اسپانیا به پایان رسید که توماس توخل آن را «مانند آزتکا بازسازی شده» توصیف کرد.

سه شیرها با پیروزی ۲-۱ مقابل کرواسی در روز پنجشنبه گذشته و سپس پیروزی قهرمانانه ۱۰ نفره در مادرید، ۳-۲، در روز یکشنبه، گروه خود در لیگ ملت‌های یوفا را با صدرنشینی به پایان رساندند و کمپین انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ خود را بستند.

در حالی که بسیاری از بازیکنان توخل شانس خود را برای حضور بیشتر در انگلیس افزایش دادند، بازیکنان دیگری نیز بودند که با توجه به آنچه این هفته برای آنها معنا داشت، احساس مثبتی کمتری داشتند.

در اینجا، استاندارد اسپورت به برندگان و بازندگان هفته چشمگیر انگلیس می‌پردازد.

برندگان

بن وایت

بن وایت تنها ۱۲ گل در دوران حرفه‌ای خود به ثمر رسانده است، اما دو گل برای انگلیس بوده است، از جمله گل پیروزی بخش در پیروزی معروف در مادرید.

پنج سال پس از اولین بازی ملی خود، اولین بازی رقابتی او برای کشورش در اسپانیا بود و او ناامید نکرد.

بازیکن آرسنال پس از حضوری کوتاه مقابل کرواسی، یکی از برجسته‌ترین نمایش‌های انگلیس در ورزشگاه متروپولیتانو را ارائه داد، با دفاع مستحکم در برابر حملات اسپانیا از سمت چپ و سپس با یک حرکت همپوشانی و گلزنی برای نتیجه ۳-۰.

او از زمان بازگشت به تیم ملی در ماه مارس، پس از ترک اردوی جام جهانی در سال ۲۰۲۲، مجبور به شنیدن هو کردن از سوی بخش‌هایی از هواداران انگلیس شده است، اما با موفقیت در حال بازسازی دوران ملی خود است و اکنون توخل او را یکی از متعادل‌ترین گزینه‌های خود در پست دفاع راست می‌داند.

او امیدوار است که بالاتر از ریس جیمز قرار گیرد و انتخاب اول شود.

لوئیس هال

پست دفاع چپ انگلیس در طول جام جهانی چند بار تغییر کرد، زیرا نیکو اوریلی و جد اسپنس در میانه تورنمنت با هم رقابت می‌کردند، اما این تنها باعث شد تصمیم توخل برای کنار گذاشتن هال عجیب‌تر به نظر برسد.

هال قوی‌تر بازگشته است و این ماه نمایش‌های دلگرم‌کننده خود را از آخرین وقفه ملی تکرار کرد.

لوئیس هال دوباره برای انگلیس چشمگیر بود گتی او در پیروزی ۲-۱ مقابل کرواسی solid بود، اما در مادرید در سطح کاملاً متفاوتی قرار داشت و تهدید لامینه یامال را مهار کرد و تعادل کاملی بین دفاع و حمله برقرار کرد و به انگلیس در پیروزی در خانه قهرمانان جهان کمک کرد.

پیراهن شماره ۳ اکنون در اختیار اوست.

جیمز ترادفورد

در پایان آخرین وقفه ملی، زمانی که ترادفورد و جردن پیکفورد چهار بازی را دو به دو تقسیم کردند، پیکفورد دیگر نمی‌توانست ادعا کند که بدون رقیب به عنوان شماره ۱ انگلیس است.

و پس از قهرمانی‌های او در اسپانیا، حتی بیشتر از آن بحثی وجود دارد که آیا زمان آن رسیده است که دروازه‌بان اول انگلیس، ترادفورد از لیدز یونایتد باشد یا نه، نه همتای اورتون او.

پیکفورد در ۹۴ بازی ملی هرگز انگلیس را ناامید نکرده است، اما ترادفورد در مادرید رشته‌ای از سیوهای درخشان را انجام داد و هشت سال از او جوان‌تر است.

جیمز ترادفورد با عملکرد خود در پیروزی مقابل اسپانیا حرف خود را ثابت کرد گتی توخل احتمالاً به تقسیم زمان بازی بین آنها ادامه خواهد داد تا زمانی که به شدت در یکی از دو جهت کشیده شود. ترادفورد در حال حاضر یک مورد بسیار قوی برای ۹ سال بدون رقیب واقعی پیکفورد برای پایان دادن به تغییر پیراهن ارائه می‌دهد.

بازندگان

جارل کوانسا

مدافع بایرلورکوزن عادت کرده است که بیشتر زمان بازی خود در انگلیس در این سال تقویمی در پست دفاع راست باشد، اما کمبود گزینه‌های دفاع میانی در این ماه باعث شد او در هر دو بازی در مرکز دفاع بازی کند.

کوانسا در بیشتر موارد solid بود اما در هر دو بازی تمرکز خود را از دست داد. و هر دو اشتباه مجازات شد.

اشتباهات تمرکزی جارل کوانسا در هر دو بازی انگلیس مجازات شد گتی ابتدا او از یک کرنر کرواسی سعی کرد توپی را به سمت پیکفورد بزند که باعث شد حریف در ومبلی گل تساوی را به ثمر برساند، سپس آنقدر روی توپ مکث کرد که اسپانیا توپ را قطع کرد و به سمت دروازه حمله کرد؛ کارت قرمز بازیکن آخر الیوت اندرسون و پنالتی اسپانیا در پی داشت.

توخل امیدوار است که او از اشتباهات خود درس بگیرد، اما کوانسا ۲۳ ساله با بازگشت به آلمان ناامید خواهد شد.

کال پالمر

شاید گنجاندن بازیکنی که حتی در دو بازی هم شرکت نداشت، بی‌انصافی باشد، اما دلیل غیبت کال پالمر در این ماه گویای همه چیز بود.

پس از کناره‌گیری از اردوی قبلی به دلیل مدیریت فشار و گفته توخل که او «فرصت‌های زیادی را برای بازی برای کشورش از دست می‌دهد»، این بار ستاره چلسی حتی انتخاب هم نشد.

او در حال حاضر با رقابت شدیدی در پست شماره ۱۰ روبرو است، اما اکنون به نظر می‌رسد که اگر بخواهد دوباره به تیم ملی راه یابد و در برنامه‌های توخل قرار گیرد، نیاز به یک کار ترمیمی دارد.

ترنت الکساندر-آرنولد

این بازیکن ۲۸ ساله به ۴۰ بازی ملی نزدیک می‌شود، اما دوران ملی او واقعاً یک داستان عجیب بوده است. فقط لی کارسلی به نظر می‌رسد که واقعاً به او اعتماد داشته است؛ گرت ساوتگیت و اکنون توخل، کمتر.

او در رئال مادرید تحت نظر ژوزه مورینیو محبوب نبود، و زمان بازی او در انگلیس در پاییز به دلیل مصدومیت‌های ریس جیمز و شواهد مبنی بر اینکه دفاع راست یک پست مشکل‌دار است، بیشتر از اینکه فرصتی باشد که از طریق فرم قوی باشگاهی به دست آمده باشد، به نظر می‌رسد.

ترنت الکساندر-آرنولد در بازی مقابل اسپانیا برای فیکس شدن نادیده گرفته شد گتی طبقه‌بندی الکساندر-آرنولد به عنوان یک پاسور ماهر که در دفاع ضعیف است، مدت‌هاست که کلیشه شده است - با این حال، ربوده شدن توپ از او در منطقه‌ای ضعیف توسط کرواسی، آخرین تأیید بود.

مربیان انگلیس سال‌هاست که اعتماد لازم برای شروع بازی او در سخت‌ترین مسابقات انگلیس را نداشته‌اند و این روند ادامه داشت زیرا او در مادرید بدون استفاده باقی ماند.

وایت آخرین بازیکنی است که در رده‌بندی از او بالاتر رفته است.