اگر فینال جام حذفی ۲۰۱۳ نمایانگر وقفه‌ای در سلطه کامل منچستر سیتی شیخ منصور بر فوتبال انگلیس بود، برای ویگان اتلتیک، فاتح آن جام، لحظه‌ای تاریخی بود. خاطرات آن روز مشهور در ومبلی همچنان برای هواداران لاتیکس زنده است، علیرغم سقوطشان از لیگ برتر که به دنبال آن آمد. با این حال، تماشای ویگان امروزی، که علیرغم پیروزی ۱-۰ مقابل ردینگ در روز شنبه همچنان در انتهای جدول لیگ یک باقی مانده است، باعث می‌شود که شکست دادن سیتی در فینال جام حذفی به نظر یک دوران گذشته برسد.
این باشگاه، شاید قابل درک، به دوران طلایی خود بازمی‌گردد. فصل گذشته گری کالדוِل - کاپیتان باشگاه در سال ۲۰۱۳ - را برای دومین دوره سرمربیگری‌اش بازگرداندند، کسی که در فصل ۱۵-۲۰۱۶ این باشگاه را به صعود از این دسته رساند. انتخاب تعویض اکستر برای بازگشت به لاتیکس در فصل گذشته، با توجه به بودجه بسیار محدود تحمیل شده توسط مایک دنسون، مالک مشتاق به فروش، حرکتی پرخطر از سوی کالدوِل تلقی شد.
وضعیت مالی در باشگاه گریت منچستر به دلیل کاهش تماشاگران و شکست‌های در زمین و ترازنامه، بسیار وخیم است. مایک دنسون، تاجر محلی، و خانواده‌اش در ژوئن ۲۰۲۳ پس از سوءمدیریت مالکان قبلی که منجر به کسر امتیاز و سقوط از چمپیونشیپ شد، ویگان را از ورشکستگی نجات دادند. سه فصل میانی در لیگ یک تحت مدیریت آن‌ها ثبات نسبی را به ارمغان آورد، اما امسال آن‌ها سقوط کرده‌اند.
مشکل اینجاست که دنسون‌ها نتوانسته‌اند خریدار جاه‌طلبی را برای ارتقای باشگاه به سطح بعدی پیدا کنند. اکنون چشم‌انداز اولین فصل در دسته چهارم از سال ۹۷-۱۹۹۶ یک احتمال واضح است، اگرچه پیروزی مقابل ردینگ - دومین پیروزی لیگ لاتیکس در این فصل که با گل اسکات هوگان در دقیقه ۷۱ قطعی شد - تصویر را کمی روشن‌تر کرد.
کالدوِل گفت: «برخی از بازی ما فوق‌العاده بود. روحیه، شخصیت و اراده ما برای جلوگیری از ورود توپ به دروازه فوق‌العاده بود. اواخر بازی بسیار استرس‌زا بود. ما باید سعی کنیم بر این پیروزی بنا کنیم. باید بازیکنان را باورمند و متعهد نگه داریم. هنوز جنبه‌های زیادی از بازی ما وجود دارد که باید بهتر شود، اما نتیجه از نظر روانی به شما احساس بهتری می‌دهد.»
حضور لیم ریچاردسون در نیمکت تیم حریف در ورزشگاه بریک کامیونیتی به هواداران دلیل بیشتری برای یادآوری روزهای بهتر داد. ریچاردسون که در آوریل ۲۰۲۲ قهرمانی لیگ یک را به عنوان سرمربی ویگان کسب کرد، در نوامبر همان سال تنها ۱۶ روز پس از امضای قراردادی جدید سه ساله اخراج شد.
کالدوِل نیز تحت فشار قرار گرفته است. مدافع سابق با سبک بازی بی‌روح تیمش که تنها شش گل در نه بازی به ثمر رسانده است، کمترین میزان در لیگ یک، مورد انتقاد هواداران قرار گرفته است. آن‌ها ۴۴۷ دقیقه بدون گل لیگ سپری کردند تا اینکه هوگان، مهاجم باتجربه، پس از دفع ضربه کریستین سایدی توسط جوئل پریرا، دروازه‌بان ردینگ، گلزنی کرد.
و در حالی که جو ویت‌ورث، دروازه‌بان ویگان، به طور مرتب برای حفظ پیروزی فراخوانده می‌شد، تیم میزبان همچنان ارزش سه امتیاز را داشت و به کالدوِل و تیمش اجازه نفس کشیدن داد. حامیان سرمربی به درستی به عدم هزینه باشگاه در تابستان اشاره می‌کنند، با ۱.۵ میلیون پوند حاصل از فروش سم تیکل به بریستول سیتی که هنوز در بازیکنان سرمایه‌گذاری نشده و اتکای بیش از حد به بازیکنان قرضی جوان برای تقویت تیم.
دنسون و مدیران باشگاه برای جلب حمایت هواداران برای بازگشت به ورزشگاه بریک کامیونیتی جهت تولید درآمد بیشتر و در نتیجه جذاب‌تر کردن باشگاه برای مالکان جدید، فراخوان داده‌اند، اما چرا هواداران باید پول سخت به دست آمده خود را برای تماشای چنین فوتبال بی‌روحی خرج کنند؟
کالدوِل قبل از بازی گفته بود: «ما همچنین نیاز به کسب امتیاز را بزرگ می‌دانیم، تا هوادارانمان احساس خوبی داشته باشند و بتوانند با روحیه‌ای بسیار بهتر از قبل ورزشگاه را ترک کنند.»
این اسکاتلندی در مقابل ردینگ به آنچه نیاز داشت دست یافت، اما حس آشفتگی در سطوح بالاتر از کالدوِل با خروج ناگهانی سارا گلفویل از سمت مدیرعاملی در آستانه فصل جدید، پس از ۱۰ سال حضور در باشگاه، مشهود بود. و بسیاری احساس می‌کنند که مالکان باید بار انتقادات را به دوش بکشند. گروه اقدام هواداران ویگان اتلتیک خواستار پاسخگویی دنسون در مورد چرایی دشواری فروش باشگاه و عدم سرمایه‌گذاری هستند. سایر هواداران بیشتر به این ایده تسلیم شده‌اند که برخی درد‌های کوتاه‌مدت ممکن است برای سود بلندمدت ضروری باشد؛ اکثر آن‌ها موافقند که فروش متحول‌کننده خواهد بود.
در حال حاضر، علیرغم یک پیروزی نادر مقابل ردینگ که تا پیش از این در اوج آمادگی بود، به نظر می‌رسد مشکلات کوتاه‌مدت ادامه خواهد داشت. امید این است که قهرمان سال ۲۰۱۳ بتواند با وجود محدودیت‌های خارج از زمین، معجزاتی در زمین رقم بزند.