رونالد آرائوخو، از مقصر تیم بارسلونا به قهرمان محبوب لیورپول در فصل ۲۷-۲۰۲۶ تبدیل شده است.
احیای او این سوال جالب را مطرح می‌کند که چگونه بازیکنان فوتبال را قضاوت می‌کنیم. آیا گاهی اوقات بیش از حد سریع یک بازیکن بد را با یک بازیکن نامناسب اشتباه می‌گیریم؟
کاملاً واضح بود که آرائوخو باید بارسلونا را ترک می‌کرد. خط دفاعی معروف هانسی فلیک، نقاط ضعف او را آشکار کرد، اعتماد به نفسش از بین رفته بود و شروعی تازه بهترین راه‌حل برای همه به نظر می‌رسید.
به فصل ۲۳-۲۰۲۲ برگردید. بارسلونای ژاوی هرناندز فوتبال خیره‌کننده‌ای را که از یک شاگرد پپ گواردیولا انتظار می‌رود، بازی نمی‌کرد. بال‌های پرسرعت؟ دفاع پرخطر؟ فراموشش کنید. آن‌ها عمل‌گرا، سازمان‌یافته بودند و می‌دانستند چگونه یک پیروزی حداقلی را کسب کنند.
آن‌ها فقط ۲۰ گل در لیگ دریافت کردند و آرائوخو در آن زمان تناسب خوبی داشت. کیفیت دفاعی او کاملاً با آنچه بارسلونا در آن زمان نیاز داشت، مطابقت داشت.
فصل گذشته، فلیک هیچ قصدی برای مصالحه با خط دفاعی تهاجمی خود نداشت و آرائوخو به طور فزاینده‌ای در این سیستم نامتناسب بود. اشتباهات او مکررتر شد، اعتماد به نفسش از بین رفت، انتقادات آنلاین تندتر شد. پس از حذف از لیگ قهرمانان، او درخواست زمان برای رسیدگی به سلامت روان خود را کرد. چیزی شکسته بود.
حداقل یک لحظه دلگرم‌کننده در میان این بدبختی وجود داشت. پس از بازگشت، آرائوخو بازوبند کاپیتانی را به بازو بست و در ژانویه پس از کمک به شکست رئال مادرید در عربستان سعودی، جام سوپرجام اسپانیا را بالای سر برد.
رافینیا گفت: «او دوران سختی را شخصاً پشت سر گذاشته و این طبیعی است به دلیل فشارهایی که داریم، پیراهنی که می‌پوشیم، و اینکه ما چه کسانی هستیم.»
«این می‌توانست برای دیگران هم اتفاق بیفتد: من خودم در چند فصل اول دوران سختی داشتم. بالا بردن این جام برای او نمایشی از عشق ما به او بود، که ما روی او برای همه چیز حساب می‌کنیم. این راهی برای نشان دادن احساساتمان، محبت ما بود. او دوران سختی را پشت سر گذاشته اما اگر او خوب باشد، ما هم خوبیم.»
این یک نمایش زیبا از همبستگی بود که نشان‌دهنده محبت هم‌تیمی‌هایش به او بود. اما در نهایت، این یک آرامش کوتاه از یک وضعیت غیرقابل تحمل بود.
آرائوخو به چهره مشکلات دفاعی بارسلونا تبدیل شده بود، حتی زمانی که مسئول نبود. او بیشتر دوران حذف بارسلونا از لیگ قهرمانان توسط اتلتیکو مادرید را روی نیمکت نشست و شاهد بود که آن‌ها چهار گل بدون حضور او دریافت کردند.
و دفاع بارسلونا پس از جدایی آرائوخو به طور جادویی بهبود نیافته است. پاری سن ژرمن چهار گل به آن‌ها زد و ادواردو کاماوینگای جوان به راحتی با پاو کوبارسی بازی کرد و قبل از گل پیروزی‌بخش امباپه در ال‌کلاسیکو در آخر هفته، پاس گل داد.
شما به آن صحنه بازی نگاه می‌کنید و تعجب می‌کنید که آیا کمی قدرت بدنی چیز بدی نیست.
با این حال، وقتی لیورپول برای آرائوخو فراخواند، نمی‌توانستید جلوی نفس‌نفس زدن خود را بگیرید. این باشگاهی بود که فصل ناامیدکننده‌ای را پشت سر گذاشته بود، با دفاعی نفوذپذیر، وندایک مسن و چندین خرید گران‌قیمت که به شدت دچار مشکل شده بودند.
سپس آندونی ایراولا بود. یکی دیگر از وسواسی‌های ایدئولوژیک و با شدت بالا که تنها یک برد و هفت شکست از ۱۱ بازی اول خود در بورنموث کسب کرده بود. شغلی به بزرگی لیورپول هرگز به او این فرصت را نمی‌داد.
از قابلمه به دیگ؟ در واقع، نه. ایراولا به طرز شگفت‌انگیزی سازش‌کار بوده است. فوتبال بی‌امان و با شدت بالایی که نام او را در بورنموث و رایو وایکانو ساخت، به حالت تعلیق درآمده است.
چشم‌انداز بزرگ می‌تواند منتظر بماند. ابتدا در شغل بمانید، بعداً نگران اجرای «ایراولبال» باشید. این تیم لیورپول شباهت بیشتری به بارسلونای عمل‌گرای ژاوی دارد تا نمایش پرمخاطره فلیک. جای تعجب نیست که آرائوخو احساس راحتی می‌کند.
سپس خود لیگ برتر وجود دارد. در سال ۲۰۲۶، این به طور فزاینده‌ای بازی‌ای از بردن دوئل‌ها، تسلط بر ضربات ایستگاهی و بزرگتر، قوی‌تر و خشن‌تر بودن نسبت به حریف است.
قهرمانان راه را نشان داده‌اند، برنتفورد اعداد را بررسی کرده است و تیم‌های صعود کرده مانند لیدز یونایتد و ساندرلند با پذیرش آن جایگاه خود را حفظ کرده‌اند.
این دقیقاً فوتبال کامل نیست. اما اگر کسی را می‌خواهید که آستین‌ها را بالا بزند و درگیر شود، آرائوخو مرد شماست.
فقط عملکرد او را در برابر برایتون ببینید. آرائوخو فوق‌العاده بود، خودش را در تکل‌ها انداخت، دوئل‌ها را برد و حتی با سرش در حالی که روی زمین دراز کشیده بود، یک توپ‌گیری انجام داد. کوپ با تایید غرید.
«فکر می‌کنم او در لحظات درست بسیار تهاجمی بود،» وندایک گفت.
«این همان چیزی است که ما نیاز داریم. شما آن را با جمعیت می‌بینید، جمعیت آن را دوست دارد، و این انرژی می‌تواند به تیم منتقل شود.»
او ۱۰ دفع توپ دیگر در پیروزی در ضربات پنالتی جام اتحادیه مقابل چلسی انجام داد، ۹ مورد بیشتر از سایر مدافعان لیورپول با هم.
یک برخورد با مورگان راجرز ممکن بود منجر به یک پنالتی زودهنگام شود، اما داور اجازه داد بازی ادامه یابد. شما تعجب می‌کنید که آیا او در لالیگا یا لیگ قهرمانان به این اندازه خوش‌شانس بود، اما رویکرد «بگذار جریان داشته باشد» داوران به او کاملاً می‌آید.
با اضافه کردن چند گل در لیگ قهرمانان، جای تعجب نیست که آرائوخو قبلاً به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان در آنفیلد تبدیل شده است.
آرائوخو برای بارسلونای فلیک تناسب بدی داشت. او در حال اثبات تناسب عالی برای لیورپول ایراولا است. گاهی اوقات فوتبال واقعاً به همین سادگی است.