آندونی ایراولا در کنفرانس مطبوعاتی خود در روز جمعه با دو کلمه ساده، هر سوالی را که در جهت اعتبار قهرمانی لیورپول بود، رد کرد. او گفت: «خیلی زود است». سرمربی لیورپول از نظر مرحله فصل، کم‌اهمیت جلوه داد، اما همانطور که آرسنال با سرسختانه نشان داد، «خیلی زود» به پیشرفت تیمش نیز صدق می‌کند.
آرسنال در آنفیلد با صدای خشم به وجد آمد. در سوت پایان، میکل آرتتا به سمت گابریل هینزه، مربی تیم اول، پرید تا اولین پیروزی خود در آنفیلد به عنوان سرمربی آرسنال، اولین پیروزی باشگاهش در لیگ در آنفیلد پس از ۱۴ سال و پیشی گرفتن قهرمانان با سه امتیاز در صدر جدول را جشن بگیرد. بازیکنان او که در محافظت از گل زودهنگام کای هاورتز خستگی‌ناپذیر بودند، برای دریافت تشویق از سوی بخش پرشور تماشاگران مهمان صف کشیدند. خشم فضا را پیرامون آنها پر کرده بود.
از جمع کردن کارت زرد توسط ویرجیل فن دایک پس از بازی برای تشویق تمسخرآمیز داور، اندی مدلی، تا هو کردن تماشاگران میزبان که از مقامات مسابقه و بیش از همه از تاکتیک‌های باتجربه آرسنال/شیت‌هوسری (هر طور مناسب است حذف شود) خشمگین بودند، این یک شب خشمگین‌کننده برای تیمی بود که با شتاب و در میان صحبت از چالش احتمالی قهرمانی وارد شده بود. تنها تشویقی که بازیکنان لیورپول هنگام ترک زمین دریافت کردند، به رسمیت شناختن تلاش و بدشانسی آنها بود.
میزبان باید یک پنالتی به دلیل کشیدن پیراهن الکساندر ایساک توسط یورین تیمبر و جلوگیری از او برای زدن ضربه به مرکز ارسالی بردلی بارکولا دریافت می‌کرد. فلوریان ویرتس در روشن‌ترین دوره لیورپول تیرک دروازه را به لرزه درآورد و آلکسیس مک آلیستر یک ضربه سر آسان از فاصله ۱۰ یاردی را خراب کرد. اما با گذشت نیمه دوم و جذب فشار توسط آرسنال، با حضور گابریل ماگالهاس و دکلان رایس در خط مقدم، باور به توانایی‌های ریکاوری لیورپول کمرنگ شد.
هیچ نشانه واضح‌تری از اینکه یک تیم با هزینه زیاد در حال اتمام ایده‌ها بود، جز فن دایک که در تبادلات نهایی به عنوان یک مهاجم مرکزی موقت بازی می‌کرد، وجود نداشت. او ایساک، بارکولا و جانشینان لوئیس کوماس، ویکتور مونیوز و ریو انگوموها را در حمایت داشت. انگوموها تأثیرگذار بود اما در نهایت، خط حمله متنوع لیورپول موفق نشد. برای اولین بار در ۱۶ سال گذشته، لیورپول نتوانست در یک بازی لیگ برتر یک شوت در چارچوب ثبت کند.
شکایت ایراولا در مورد دو شکست لیورپول در این فصل که هر دو به تصمیمات داوری بحث‌برانگیز مربوط می‌شد، معتبر بود. اما او با نکته‌ای قابل توجه به آن بحث پایان داد. ایراولا اذعان کرد: «فکر می‌کنم این یک پنالتی است اما باید در مورد آنچه می‌توانیم برای قرار گرفتن در سمت درست این بازی‌های بزرگ بهبود ببخشیم، فکر کنیم.»
شروع آهسته دیگر لیورپول را متحمل ضرر کرد، اما آنها همچنین فاقد نفوذ و قدرت دفاعی بودند که پیروزی آرسنال را تقویت می‌کرد. این در زمان ایراولا خواهد آمد. در این میان، درس‌های سختی برای جذب گاه به گاه وجود خواهد داشت.
سرمربی لیورپول دوباره نشان داد که آماده اعتماد و پاداش دادن به استعدادهای جوان است و اولین بازی در لیگ برتر را به تری نیونی سپرد. این یک انتخاب جسورانه از سوی ایراولا بود، با دراپ شدن رایان خرافنبرخ به نیمکت در کنار دومینیک سوبوسلای که به تازگی از مصدومیت بازگشته بود تا جای این بازیکن ۱۹ ساله را باز کند، اما این انتخاب بر اساس شایستگی بود. نیونی از لحظه‌ای که تابستان امسال وارد باشگاه شد، ایراولا را تحت تأثیر قرار داد و در تور پیش‌فصل لیورپول در ایالات متحده یک سطح بالاتر رفت. این اولین بازی رسمی او در راه بود و وزن بیشتری به رای اعتماد داده شد که باید در برابر چنین حریف قدرتمندی باشد.
نیونی بلافاصله حضور خود را احساس کرد. یک نگرانی در مورد گنجاندن این هافبک در برابر خط میانی رایس، برونو گیمارائش و مارتین اودگارد این بود که آیا او از نظر فیزیکی توانایی رقابت را دارد یا خیر. پس از تنها ۴۹ ثانیه، او اودگارد را در هم کوبید تا اولین ضربه آزاد بازی را به دست آورد. در دقیقه ۱۰، او مچ پای هاورتز را با یک تکل دیرهنگام گرفت و شاید خوش‌شانس بود که از اولین کارت زرد بازی اجتناب کرد.
زمان‌بندی نیونی دقیق‌تر بود، سرعت و قدرت او واضح بود، زمانی که اودگارد را به طور قانع‌کننده‌ای در یک نبرد ۵۰-۵۰ شکست داد، زیرا آنها به پرتاب توپ دیوید رایا نزدیک می‌شدند. آرسنال به درستی از بررسی کمک داور ویدئویی برای پنالتی علیه کریستوس تزولیس در دوره فشاری که پس از مداخله نیونی رخ داد، جان سالم به در برد.
آرامش این جوان در حفظ توپ و خواندن هوشمندانه بازی، دلگرم‌کننده‌ترین جنبه‌های اولین بازی کامل او در لیگ بود. با این حال، آنچه علیه نیونی کار کرد، نیاز لیورپول به تعقیب بازی از همان دقیقه ۱۶ بود. ایراولا به جای محافظت دفاعی و بازی‌سازی صبورانه نوجوان، به پرخاشگری تهاجمی و هرج و مرج در یک سوم پایانی نیاز داشت. این بازتابی از شرایط بود، نه مشارکت خود نیونی، زمانی که او در دقیقه ۵۹ با سوبوسلای تعویض شد.
با این حال، در یک سوم پایانی لیورپول هرج و مرج وجود داشت اما شفافیت نبود. علیرغم رنجش از حرکات گابریل، هاورتز و عملکرد مدلی، شکافی بین قهرمانان و مدعیان بالقوه وجود داشت. خیلی زود، همانطور که ایراولا می‌گفت. اما به آن زمان بدهید.