سه دقیقه بعد از وقت اضافه، نوح سادیکی از روی موانع تبلیغاتی پرید، در عرض پیست دوید و خود را به سمت هواداران شادمان ساندرلند پرتاب کرد.
درست زمانی که به نظر می‌رسید جشن طولانی‌مدت این هواداران در پرتغال در معرض خطر شکست قرار گرفته است، هافبک اهل جمهوری دموکراتیک کنگو از کار عالی انزو لو فه و گرانیت ژاکا نهایت استفاده را برد تا اولین گل خیره‌کننده خود را برای تیم رجیس لو بری به ثمر برساند.
این بدان معنا بود که ساندرلند از عقب افتادگی بازگشته و دومین پیروزی متوالی خود در لیگ اروپا را کسب کرده بود و آسودگی خاطر آن‌ها مشهود بود زیرا تمام بازیکنان بیرونی از سادیکی پیروی کردند و از موانع بالا رفتند تا به جشن‌ها بپیوندند.
با توجه به اینکه ورزشگاه خانگی تورهense در فاصله یک ساعتی لیسبون در تورس ودراس قرار داشت و برای میزبانی فوتبال اروپا بسیار کوچک بود، ورزشگاه لیریا میزبان این دیدار بود.
این بازیکن تعویضی بسیار تأثیرگذار بود. ورزشگاهی که توسط قلعه‌ای قرن دوازدهمی که برای دفاع از این شهر جذاب قرون وسطایی در مرکز پرتغال در برابر بازپس‌گیری توسط مورها ساخته شده بود، مشرف بود، پس‌زمینه‌ای چشمگیر برای اولین سفر رقابتی ساندرلند به قاره پس از ۵۳ سال ایجاد کرد.
در سال ۱۹۷۳ آن‌ها قهرمان جام حذفی دسته دوم بودند. تورهense این احساس را می‌شناسد. پس از ایجاد شوک گسترده با شکست اسپورتینگ و قهرمانی در جام حذفی پرتغال در بهار گذشته، تیم دسته دومی لوئیس ترالهو از وضعیت خود به عنوان تیم دسته پایین‌تر لذت می‌برد.
تورهense پس از پیروزی در لیلستروم در ماه گذشته، قصد داشت شگفتی‌ها را ادامه دهد و در نیمه اول ساندرلند را که با ترکیبی از بازیکنان ذخیره بازی می‌کرد، عقب انداخت.
لو بری، ژاکا، لو فه و نوردی موکیله را برای بازی حیاتی لیگ برتر مقابل بورنموث در روز یکشنبه روی نیمکت گذاشته بود.
این جابجایی به لوک اونین، بازمانده دوران لیگ یک، اجازه داد تا از مرکز دفاع، ساندرلند را رهبری کند و او فرصت زودهنگامی از روی ضربه کرنر را با اختلاف کمی از دست داد.
تعداد زیادی از هواداران حاضر بودند تا اونین و هم‌تیمی‌هایش را تشویق کنند، زیرا ورزشگاه به دریایی از رنگ قرمز و سفید تبدیل شد. اگرچه تنها ۴۰۰۰ بلیت رسمی به ساندرلند داده شده بود، اما به راحتی به صورت محلی در دسترس بودند و تخمین‌ها حاکی از آن بود که سهمیه رسمی دو برابر شده است.
با غروب خورشید و کاهش دما از اوج ۲۸ درجه سانتی‌گراد، آن هواداران نیمه اول نسبتاً نامطمئنی را از سوی ساندرلند تماشا کردند. به نظر می‌رسید که لو بری که معمولاً نسبتاً آرام است، در مقاطعی به وضوح و به طور غیرمعمولی آزرده و ناامید به نظر می‌رسید. البته، شوخ‌طبعی او با تمایل داور به تشخیص خطاهای خیالی ساندرلند کمکی نکرد، اما به طرز نگران‌کننده‌ای مالیک فوفانا، خرید ۳۰ میلیون پوندی تابستانی از لیون، در سمت چپ زمین دچار مشکل بود. همین وضعیت برای نیلسون آنگولو در بال راست نیز صدق می‌کرد.
تورهense، پانزدهم در دسته دوم پرتغال، ممکن بود دروازه رابین روئفس را تهدید نکند، اما موفق به سد کردن و دفع تقریباً تمام توپ‌هایی که به سمت آن‌ها می‌آمد، شدند. در واقع، دفاع ترالهو تقریباً به استحکام قلعه باستانی که بر فراز آن‌ها مشرف بود، به نظر می‌رسید.
البته، در اواسط نیمه اول، تیمور توتیریف، مهاجم نوک ساندرلند در این شب، فکر کرد که گل اول را به ثمر رسانده است، اما آن تلاش به دلیل کشیدن پیراهن عمر آلدریته رد شد.
سپس، با نزدیک شدن به پایان نیمه اول، لو بری با دست بر روی باسن ایستاد، زیرا تورهense با اولین شوت خود دقیقاً یادآوری کرد که چرا چنین شهرتی در شکست دادن تیم‌های بزرگ کسب کرده است.
این گل توسط ولنی فلتس به ثمر رسید. با از دست دادن تمرکز ساندرلند و عدم فشار، به او اجازه داده شد بدون مزاحمت پیشروی کند، سپس با پای راست خود به داخل زد و یک شوت ۲۰ یاردی را به طرز ماهرانه‌ای به گوشه بالا پیچاند.
اگرچه آنگولو لوکاس پائس را مجبور به یک مهار سر خوب کرد، او، مانند فوفانا، به زودی تعویض شد زیرا لو بری چهار تعویض شامل ورود لو فه، ژاکا، موکیله و رینیلدو انجام داد.
این تزریق کیفیت، تورهense را کمی گیج کرد و ژول آهوکا - هافبک ۲۰ ساله که با ۸.۵ میلیون پوند از رویال آنتورپ خریداری شده بود - توانست با گلزنی اولین گل خود برای ساندرلند با ضربه سر، که با پاس ماهرانه موکیله همراه بود، بازی را مساوی کند.
سپس ژاکا فرصت فوق‌العاده‌ای برای آهوکا ایجاد کرد اما او فقط توانست مستقیماً به سمت پائس شوت کند، تساوی در شرف وقوع بود. سپس توتیریف در محوطه جریمه سرنگون شد و داور بلافاصله نقطه پنالتی را نشان داد. با این حال، پرچم کمک داور نشان‌دهنده آفساید بود، بنابراین به نظر می‌رسید که هیچ پنالتی وجود نخواهد داشت. یا حداقل تا زمانی که VAR دخالت کرد - طولانی - و به نظر می‌رسید که نتیجه نهایی این بود که هیچ آفسایدی و هیچ خطایی رخ نداده است.
مهم نبود، وقتی لو فه توپ زیبایی را به محوطه جریمه فرستاد و ژاکا سانتر کرد، سادیکی منتظر ماند تا توپ فرود بیاید و سپس ضربه نهایی را زد.