انگلیس خوب، ایتالیا بد؟ پنج تیم از هشت سهمیه مستقیم صعود در فصل ۲۵–۲۰۲۶ لیگ قهرمانان از لیگ برتر انگلیس بودند. نمایندگان انگلیس همگی این هفته پیروز شدند تا گامی دیگر به تکرار این موفقیت بردارند. شاید بزرگترین پیروز لیورپول بود، چرا که تنها تیم انگلیسی بود که با حریفی از گلدان یک بازی کرد. البته آنها میزبان بودند، بنابراین شاید پیروزیهای خارج از خانه آرسنال، استون ویلا و منچسترسیتی چشمگیرتر بود. صرف نظر از اینکه کدام باشگاه میتواند بیشتر خوشحال باشد، سلطه لیگ برتر مطلق بود. تیمهای انگلیسی در مجموع ۱۰۲–۴۴ از حریفان خود پیش افتادند، ۲۸ شوت بیشتر در چارچوب زدند و ۲۴ شوت که توسط اپتا به عنوان موقعیت مسلم گلزنی ارزیابی شد، داشتند و تنها پنج شوت به سمت دروازه خود دریافت کردند. آنها همچنین از نظر اختلاف گل مورد انتظار بر اساس کشور، در صدر قرار گرفتند، جدولی که ایتالیا در انتهای آن قرار دارد. کومو پیروز شد، رم در خانه فنرباغچه مساوی کرد، در حالی که ناپولی و اینتر به ترتیب با آرسنال و رئال مادرید روبرو شدند. هنوز همه چیز از دست نرفته است، اما آمار سری آ چندان خوب نبود. اینتر بر رئال مادرید چیره شد همه چیز برای اینتر بد نبود. آنها یکی از دو تیمی بودند که این هفته حداقل ۵۷ بار در محوطه جریمه حریف صاحب توپ شدند. این تعداد بسیار بالایی است - رقمی که تنها یک بار در این فصل لیگ برتر شکسته شده است، جایی که میانگین ۲۴.۶ برای هر تیم در هر بازی است. اینکه پاری سن ژرمن به شدت در محوطه جریمه اسلوان براتیسلاوا اردو زده بود، تعجبآور نبود. اینکه اینتر در محوطه جریمه رئال مادرید در سانتیاگو برنابئو تا این حد فعال بود، شایسته توجه بیشتری بود. به راحتی میتوان این را به حساب سبک کلاسیک رئال گذاشت؛ آنها در لیگ قهرمانان خوب بازی نکردند اما صرف نظر از آن پیروز شدند. و آنها موفق به خلق نُه موقعیت مسلم گلزنی شدند که هفت تای آنها را از دست دادند، بنابراین شاید با تمامکنندگی دقیقتر میتوانستند بسیار راحتتر پیروز شوند. اما از آنجایی که اینتر بیشترین شوت را در بین تمام تیمهای میهمان در لیگ یا اروپا (در یک بازی ۹۰ دقیقهای) در هشت سال اخیر داشت، رئال نیز میتوانست ببازد. تنها بازیکن در خط دفاعی چهار نفره که فصل گذشته نیز در این تیم حضور داشت، دین خویخسن ۲۱ ساله بود که ممکن است توضیح دهد چگونه اینتر توانست این همه شوت به سمت دروازه بزند. ژوزه مورینیو آن را «دیوانهوار، و نه دیوانهواری که من دوست دارم» نامید. او اشتباه نمیکرد. بازیهای نزدیک کم بودند در دو شب اول رقابتها هیچ تساویای به دست نیامد. اسماعیل کارتال، سرمربی فنرباغچه، روز پنجشنبه پس از تساوی ۱–۱ تیمش مقابل رم استعفا داد، احتمالاً به این دلیل که از نتیجه مساوی بازی شوکه شده بود. حتی بر اساس آمار زیربنایی نیز بازیهای نزدیک زیادی وجود نداشت، به طوری که تنها چهار بازی از ۱۸ بازی، اختلاف گل مورد انتظار بین دو تیم کمتر از یک بود. حداقل بر اساس شاخص گل مورد انتظار (xG)، هر تیمی که پیروز شد، شایسته آن بود. با توجه به اینکه هنوز بازیهای زیادی باقی مانده است، کمبود نسبی تساوی در این هفته ممکن است بیاهمیت باشد. با این حال، اگر این روند ادامه یابد، بر امتیازات لازم برای رسیدن به مرحله حذفی تأثیر خواهد گذاشت. در مرحله گروهی فصل ۲۶–۲۰۲۵، ۲۵ تساوی وجود داشت و تیم چهاردهم (بنفیکا) با ۹ امتیاز به کار خود پایان داد. اما فصل قبل از آن ۱۸ تساوی وجود داشت که در آن فصل کلاب بروژ با ۱۱ امتیاز آخرین سهمیه پلیآف را کسب کرد. تساویهای کمتر به معنای کسب امتیازات بیشتر توسط تیمها است که سطح رقابت را بالا میبرد. ما در حال حاضر در مسیر ۱۶ تساوی هستیم، بنابراین با شروع هفته دوم رقابتها، به تعداد بازیهایی که با تساوی به پایان میرسند، توجه کنید. هیچ غافلگیریای نبود با وجود اینکه ۱۶ بازی از ۱۸ بازی با پیروزی به پایان رسید، هیچ غافلگیریای رخ نداد. برای اینکه مرحله گروهی پرجمعیت هیجان واقعی ایجاد کند، نیاز به شگفتیهای بزرگ دارد. تنها دو پیروزی توسط تیمهای ضعیفتر طبق پیشبینی شرطبندان به دست آمد، و یکی از آنها پیروزی قهرمان لیگ اروپا، استون ویلا، مقابل کلاب بروژ بود. با توجه به مقایسه بودجه آنها، این اصلاً یک شگفتی نبود. غافلگیری هفته بر اساس پیشبینی قبل از بازی، پیروزی ۳–۲ رئال بتیس در خانه لیل بود. آنها به ترتیب در رده ۴۹ و ۵۲ ردهبندی قدرت اپتا قرار دارند، بنابراین تیم لالیگایی با چالش غیرقابل عبوری روبرو نشد. در هفتههای ابتدایی فصل گذشته، قرهباغ در خانه بنفیکا پیروز شد و گالاتاسرای لیورپول را شکست داد. ما به نتایج از این دست بیشتر نیاز داریم.
