تنها منچستریونایتد می‌توانست در روزی که خبر پیشنهاد موفقیت‌آمیزشان برای جذب سرمربی مورد نظرشان منتشر شد، روحیه هوادارانشان را تضعیف کند.
برخی او را «کلاهبردار» می‌دانند ، اما اکثر ما گمان می‌کنیم از انتصاب قریب‌الوقوع مائوریسیو پوچتینو خشنود خواهند شد. او قطعاً بهتر از این باشگاه – یا دقیق‌تر بگوییم، افرادی که این باشگاه را اداره می‌کنند – است.
این خبر که آن‌ها « با پوچ به توافق کامل رسیده‌اند »، با بدرفتاری با سرمربی فعلی، مایکل کریک، که منتظر اخراج است و روز چهارشنبه تمرینات را زیر نظر داشت، تا حدودی کمرنگ شده است.
این به این دلیل است که جیسون ویلکاکس، مدیر فوتبال، عمر برادا، مدیر اجرایی، و هر کس دیگری که در این تصمیم‌گیری دخیل است، مجبور شدند برای تصویب این تصمیم در جلسه منظم خود با سر جیم رتکلیف به موناکو پرواز کنند، زیرا ظاهراً تماس تصویری کافی نبود.
پس از « انتقاد از ویلکاکس در اردوی پیش‌فصل در دوبلین به دلیل عدم جذب بازیکن، کریک حق دارد احساس کند که از سوی سلسله مراتب اولدترافورد، که اکنون بدبختی او را طولانی می‌کنند، دست‌کم گرفته شده است. این نمایش مناسبی از « «بی‌احترامی» » به مدیری است که هرگز نباید منصوب می‌شد اما فرصت منصفانه‌ای هم به او داده نشد.
اما خب، حداقل مالکان گلیزر دیگر زیاد در اطراف نخواهند بود.
پس از اینکه « آورام گلیزر از پنهان‌کاری خارج شد تا تأیید کند – نه اینکه ما به چنین تأییدی نیاز داشته باشیم – که تا زمانی که یونایتد یک غول تجاری باقی بماند، اهمیتی نمی‌دهد که یونایتد در زمین چه کار می‌کند، گزارش شد که « منچستریونایتد «در حال فروش» است . ستایش باد.
این رویا کمتر از یک روز دوام آورد، آن هم به لطف « گزارشی که حباب را ترکاند از سوی دوستانمان در « TEAMtalk .
منابع نزدیک به منچستریونایتد فاش کرده‌اند که «خانواده گلیزر بعید است قبل از تکمیل ورزشگاه جدید باشگاه، سهم کنترلی خود را بفروشند».
این گزارش می‌افزاید:
طرح‌ها ممکن است در حال پیشرفت باشند، اما آن‌ها هنوز کار را برای ساخت ورزشگاه ۱۰۰۰۰۰ نفری جدید آغاز نکرده‌اند، که می‌خواهند تا جام جهانی زنان ۲۰۳۵ آماده شود.
این تقریباً یک دهه دیگر از حضور گلیزرهاست که هوادارانشان به آن‌ها گفته‌اند «ورزشگاه جدیدتان را در کونتان بکنید».
و یک نکته پنهان در انتهای این گزارش از مالکیت طولانی‌مدت و بدون شک آسیب‌رسان گلیزر وجود دارد. این گزارش به این نکته اشاره دارد که هواداران یونایتد از طریق مجازات ناکافی برای همسایگان پر سر و صدای خود، درد غیرمستقیمی را متحمل می‌شوند.
منچسترسیتی به ۱۱۴ مورد نقض قوانین لیگ برتر متهم شده است و درخواست تجدیدنظر در جریان است، پیش از اینکه آن‌ها هرگونه مجازاتی را که پیش از سفر به دادگاه عالی صادر می‌شود، تجدیدنظر کنند، زیرا لرد پنیک و همکارانش هر راهی را برای به تعویق انداختن مجازات بررسی می‌کنند.
با این حال، هر مجازاتی مطمئناً قبل از سال ۲۰۳۵ صادر خواهد شد، که نشان می‌دهد – با درهم آمیختن گزارش TEAMtalk با ادعاهای « ESPN در پایان ماه گذشته – که سیتی از سقوط اجتناب خواهد کرد.
منابع ESPN ادعا کردند که « «دو محرک فروش بالقوه» برای گلیزرها وجود دارد : ساخت ورزشگاه جدیدشان و سقوط منچسترسیتی از لیگ برتر و حذف آن به عنوان یک رقیب اصلی.
بنابراین گلیزرها منتظر ورزشگاه هستند چون سیتی سقوط نمی‌کند؟
می‌دانیم، داریم به نتیجه می‌رسیم. «بالقوه» بار زیادی را به دوش می‌کشد و در حقیقت، این فکر که گلیزرها باشگاه را در روزی که منچسترسیتی از لیگ برتر سقوط کند، برای فروش بگذارند، برای هوادارانی که آشکارا چیزهای خوب را نمی‌خواهند، بیش از حد خوب به نظر می‌رسید.
ورزشگاه همیشه محرک فروش محتمل‌تری بود، اگر گلیزرها واقعاً تصمیم بگیرند از گاو شیرده رو به زوال منچستریونایتد دست بردارند.
اما برای هواداران ناامید یونایتد دشوار خواهد بود که چیزی جز مجازات ناکافی منچسترسیتی را در دنیای فوتبال مدرن تصور کنند، جایی که حتی لحظات مثبت نیز نمی‌توانند بدون بلعیده شدن توسط حفره بدبختی فراگیر که وجود آن‌ها و باشگاه فوتبالشان است، دوام بیاورند یا حتی شکل بگیرند.