بیش از نیم ساعت، استون ویلا می‌توانست به بقیه اروپا نگاه کند. آن‌ها با تفاضل گل در صدر لیگ قهرمانان اروپا قرار گرفتند، زمانی که هنریک هگیم به اشتباه دروازه خودی را باز کرد و این واقعیت از سوی هواداران استون ویلا که در ترانه خود به آن اشاره می‌کردند، پنهان نماند و شاید آن‌ها برای لحظه‌ای دیگر به روزهایی که برتری‌شان بی‌چون و چرا بود، نگاه کردند. «ما قبلاً فتح کرده‌ایم، ما برای بیشتر آماده‌ایم»، این شعار قبل از بازی بود.
شاید ویلا واقعاً روح سال ۱۹۸۲ را زنده کند، اما ناامیدی در اینجا، هرچند در مقیاس بزرگتر ناچیز بود، این بود که آن‌ها نتوانستند دید پرنده‌شان را بر فراز قاره حفظ کنند. یک والی فوق‌العاده از پیتر کریستینسن، که پس از رد شدن اولیه به دلیل آفساید توسط داور ویدئویی تایید شد، به وایکینگ یک دلگرمی داد که نمایش نیمه دومشان شایسته آن بود و به این معنی بود که تیم اونای امری باید به حضور در رده دوم پس از پاری سن ژرمن بسنده کند.
امری که از جدیت ویلا در مقابل حریفانی که هنوز در اولین حضور خود در این سطح راه خود را پیدا می‌کنند، ابراز رضایت کرد، گفت: «به صورت جمعی و فردی کار خوبی انجام دادیم و برخی بازیکنان نیز گامی در جهت افزایش اعتماد به نفس خود برداشتند.» «هر بازی هدفی برای بهتر شدن، ثابت قدم بودن و بسیار پرتلاش بودن دارد.»
کار سخت در نیمه اول انجام شده بود که نتیجه آن بازی به هیچ وجه نشان‌دهنده تسلط کامل ویلا نبود. وایکینگ در بازی قبلی خود در خانه بایرن مونیخ مساوی کرده بود، واقعیتی که زمانی که آن‌ها بعداً از لاک خود بیرون آمدند، قابل درک‌تر به نظر می‌رسید، اما به سختی فرصت نفس کشیدن داشتند و هر بار که توپ از کناره‌ها ارسال می‌شد، آسیب‌پذیر به نظر می‌رسیدند.
نیکلاس جکسون، که در پیروزی ۶-۰ مقابل فنرباغچه درخشان بود، دو ضربه سر آسان را در هفت دقیقه اول از دست داد و پیروزی مشابهی ممکن به نظر می‌رسید. امری چهار تغییر ایجاد کرده بود اما ویلا، با بازی روان از کناری به کناری، تهدیدی مداوم بود و از حریفانی که جاه‌طلبی هجومی‌شان در ابتدا حداقل بود، ترسی نداشت.
پس از دوره‌ای از فشار که با برخورد تیرک دروازه با سانتر ژوآئو گومز، مدافع راست موقت، آغاز شد، گل اول به ثمر رسید. دو کرنر بعد، ضربه ایبراهیم امبای ۱۸ ساله به راس راس بارکلی برخورد کرد که با ضربه سر محکم، توپ را از دستان آریل اوستبو در تیرک نزدیک دروازه عبور داد.
بارکلی در پیروزی بزرگ هفته قبل دو گل زده بود اما بقیه نیمه اول شبیه تلاشی برای امیلانو بوئندیا بود تا نام خود را در جدول گلزنان ثبت کند. بلافاصله پس از گل اول، بوئندیا ضربه سری را به سمت دروازه خالی زد، پس از اینکه اوستبو ضربه آلیسون را که در تمام طول بازی تهدیدی بود، دفع کرد و سپس با یک ضربه هوشمندانه از کرنر جان مک‌گین به سمت دروازه‌بان شوت زد.
این بار سوم بود که VAR مداخله کرد و خطای غیرضروری کاپیتان وایکینگ، زلاتکو تریپیچ، بر روی آلیسون را که در محوطه جریمه در ترافیک گیر کرده بود، بررسی کرد و داور سباستین گیشامر را مجبور به اعلام پنالتی کرد. بوئندیا آن را به گل تبدیل کرد، چهارمین گل او در بازی‌های متوالی اروپایی؛ ۳۷ دقیقه گذشته بود و وایکینگ هنوز حمله معنی‌داری نکرده بود.
پس از شروع مجدد، آن‌ها مقداری از شدت و شور را که بایرن را آزار داده بود، نشان دادند، توبیاس موی، هافبک بسیار امیدوارکننده، زایون سوزوکی را گرم کرد و ضربه او به سمت دروازه را دفع کرد. سوزوکی همچنین ضربه تریپیچ را دفع کرد. اما ویلا اکنون می‌توانست از فضای پشت سر استفاده کند و پس از اینکه ضربه زاویه‌دارش را کمی به بیرون زد، آلیسون دوباره فرار کرد تا سومین گل را ایجاد کند. این بار سانتر او به هگیم برخورد کرد که به شدت تلاش می‌کرد خود را نجات دهد و هیچ شانسی به اوستبو نداد.
حالا ویلا، همانطور که سرودهای خانگی با شادی اعلام می‌کردند، صدرنشین لیگ بود و آن‌ها فرصت‌های بیشتری برای تثبیت این موضوع پیدا کردند. آلخاندرو گارناچو یکی از آن‌ها را پس از یک دویدن قوی توسط اوستبو مهار کرد، اما وایکینگ همچنان تهدید بود و گل کریستینسن، که با ضربه ای دقیق به سانتر عمیق کریستوفر اسکیلدن زده شد، بهترین گل شب بود.
مورتن جنسن، که به طور مشترک قهرمان نروژ را به همراه بیارت لوند آرسیم هدایت می‌کند، گفت: «نیمه دوم بسیار شبیه وایکینگی بود که ما می‌خواهیم باشیم.» «شاید در نیمه اول بیش از حد به آن‌ها احترام گذاشتیم، آن‌ها همه جا بودند.»
نه امتیاز از نه بازی، به علاوه ۱۲ پیروزی متوالی خانگی در اروپا، به این معنی است که ویلا در اوج است. شکست دادن فنرباغچه و وایکینگ می‌تواند «به ما اعتماد به نفس و راحتی برای چالش‌های بعدی بدهد»، امری گفت. آن‌ها به مقدار زیادی از آن نیاز خواهند داشت با توجه به اینکه سفر به بارسلونا پس از دوره نسبتاً آسان فعلی فرا می‌رسد. شاید اوج هنوز در راه باشد.