اولین بازی مائوریسیو پوچتینو به عنوان سرمربی منچستریونایتد... بد پیش رفت. به لطف ترکیبی از لنی یورو، ماتیس دلیخت و، انصافاً، پوچتینو برای انتخاب آن‌ها، یونایتد تقریباً قبل از شروع بازی در آنفیلد شکست خورده بود.

و لیورپول در موقعیت عجیبی قرار دارد که یکی از بزرگترین بازی‌های لیگ فصل خود را ۴-۰ می‌برد و تا حدودی به دست فراموشی سپرده می‌شود. با وجود اینکه آندونی ایراولا موقعیت ویژه آنفیلد را که تا آن زمان فاقد آن بود، به دست آورد، این بازی تقریباً به طور کامل درباره منچستریونایتد بود. و بدیهی است که نه به شیوه‌ای خوب.

۱. به نظر می‌رسید که یکی از چیزهایی که در کارهای اولیه آندونی ایراولا در لیورپول کم بود، یک برد ویژه در آنفیلد بود. صادقانه بگویم، این ایده کمی بی‌انصافانه است با توجه به اینکه برد ۲-۰ مقابل برایتون و یک حماسه لیگ قهرمانان مقابل ویارئال وجود داشت.

هر دوی این تیم‌ها بسیار بهتر از این نسخه فعلی افتضاح منچستریونایتد هستند، و کنار زدن این تیم کمدی ضعیف نباید مهم‌تر از آن پیروزی‌ها باشد. اما بدیهی است که هست. این بازی‌ای است که نه تنها به خاطر نتیجه نهایی ۴-۰، بلکه به خاطر مشاهده کاملاً منطقی که می‌توانست و شاید باید حتی ۷-۰ بدنام را تحت‌الشعاع قرار دهد، با توجه به مقیاس وحشتناک فروپاشی منچستریونایتد، به یاد ماندنی خواهد بود.

۲. و با این حال، با وجود اینکه این بازی به طور قاطعانه، یک بار برای همیشه، عطش یک موفقیت جذاب ایراولا در آنفیلد را فرو می‌نشاند، به نظر می‌رسد که این بازی‌ای خواهد بود که پیامدهای آن بیشتر تحت سلطه بی‌کفایتی یونایتد است تا درخشش لیورپول. این موقعیت غیرعادی برای لیورپول است که در آن قرار گرفته‌اند، اما با وجود تمام شایستگی‌های بردلی بارکولا، الکساندر ایساک و به خصوص فلوریان ویرتس، اما به خصوص ریو انگوموها، به نظر می‌رسد که خاطرات تعیین‌کننده و غالب این بازی، ترکیب فاجعه‌بار ماتیس دلیخت و لنی یورو در مراحل اولیه خواهد بود.

۳. به سختی می‌توان به یاد آورد که دو مدافع چنین ترکیب فاجعه‌باری از اشتباهات فاجعه‌بار پشت سر هم را در پی هم ارائه کرده باشند، و برای یونایتد بازی از همان لحظه اساساً از دست رفته بود.

خدا می‌داند دلیخت چه می‌کرد که اجازه داد پاس بلند جرمی ژاکه بدون مانع به مسیر ایساک برسد، فقط او - و شاید حتی او هم نه - خواهد دانست. یورو در این آشفتگی خاص، شرور کمتری بود، اما او در موقعیت اشتباهی قرار داشت تا پوششی برای هرگونه خطای دلیخت ارائه دهد و سپس تصمیم قهرمانانه ضعیفی در مورد چگونگی تلاش برای اصلاح این وضعیت غیرقابل اصلاح گرفت.

بدیهی است که آسان نیست که اجازه دهیم یک مهاجم فرار کند و در مسیر گل قرار گیرد. به خصوص وقتی آن مهاجم به خطرناکی ایساک باشد. اما این باید انتخاب می‌بود. یورو مجبور بود بپذیرد که در جایی که نباید باشد، و به بهترین‌ها امیدوار باشد. در عوض او ایساک را سرنگون کرد و به داور چاره‌ای جز اخراج او نداد. این تصمیمی است که ممکن است در ۰-۰ با هشت دقیقه مانده به پایان منطقی به نظر برسد، اما نه با هشت دقیقه در ساعت.

۴. در اینجا لحظه‌ای نیز برای رد کامل و قاطعانه شکایت گری نویل در این مقطع در مورد خراب کردن تماشاگران. حتی اگر شما به این ایده که این یک تماشاگر خراب شده بود، اعتقاد داشته باشید، و ما واقعاً مطمئن نیستیم که اینطور است، این نگرانی داور نیست و نمی‌تواند باشد.

حداقل، هر کارشناسی که می‌خواهد داور تماشاگر را در تصمیم‌گیری خود در نظر بگیرد، باید از آینده‌ای که از تصمیم داوری دیگر یا هر چیز دیگری شکایت می‌کند، محرومیت مادام‌العمر دریافت کند که «تنها چیزی که می‌خواهیم ثبات است.»

اگر باید یک شرور خراب‌کننده تماشاگر برای آن کارت قرمز زودهنگام شناسایی کنید، آیا می‌توانیم فروتنانه مدافعی را پیشنهاد دهیم که کاری بسیار احمقانه و بدخواهانه انجام داد که نتیجه آن اجتناب‌ناپذیر بود.

۵. البته، این تصمیم یورو را بهتر نکرد که او خود و تماشاگران را فدا کرد تا یک موقعیت تک به تک ایساک را به یک ضربه آزاد دومینیک سوبوسلای تبدیل کند، که تقریباً به همان چیز می‌رسد. او با حس اجتناب‌ناپذیری تلخ، توپ را به گوشه پایین زد و شما از قبل می‌دانستید که این وضعیت برای یونایتد، برای پوچتینو، برای بازیکنان باقی‌مانده در زمین و بالاتر از همه برای نویل که به طرز دیوانه‌واری آشفته و از نظر شنیداری در حال فروپاشی بود، بسیار، بسیار بد خواهد شد. تا پایان بازی، او به پرتاب کردن به چرخش‌های کرایف جاشوا زیرکزی و صرفاً فهرست کردن بازیکنان قدیمی منچستریونایتد که می‌توانستند دفاع کنند، در واقع، برخلاف گروه فعلی، کاهش یافت.

ما ممکن است بازنشستگی کوتاه مدت را برای نویل توصیه کنیم تا بر آن غلبه کند.

۶. قبل از اینکه پوچتینو و یونایتد فرصتی برای واکنش داشته باشند، نتیجه ۲-۰ شد. ریو انگوموها، با تعیین لحن برای نوع توهینی که او به دیوگو دالوت بیچاره برای بیشتر بعدازظهر وارد می‌کرد، برای فلوریان ویرتس ارسال کرد تا با هوشمندی گلزنی کند، با توجه به اینکه توپ در نقطه ناخوشایندی کمی بالاتر از حد ایده‌آل و همچنین کمی پشت سر او رسید.

آیا او آن گل را با آن سطح از هوش و غریزه بدون سود یک تعطیلات بین‌المللی دلپذیر با یورگن کلوپ در کنارش به ثمر می‌رساند؟ دانستن قطعی غیرممکن است، اما ما آنچه را که فکر می‌کنیم می‌دانیم.

۷. در این مرحله، این دیگر فقط محدود کردن خسارت برای یونایتد بود، که به مسطح‌ترین و مرده‌ترین پنج مدافع در تلاش ناامیدانه برای جلوگیری از تحقیر بیشتر تغییر وضعیت داد. مشکل پوچتینو این بود که او بدیهی است که به آن پنج مدافع نیاز داشت، اما یکی از مدافعان میانی او قبلاً اخراج شده بود، و دیگری به وضوح فریاد می‌زد که باید تعویض شود. اعداد به این معنی بود که این یک گزینه نبود، بنابراین هری مگوایر وارد شد تا به شیوه‌ای مطابق با برند خود در راه چیزها قرار گیرد و سعی کند تا جایی که می‌تواند آتش‌ها را خاموش کند.

برایان امبومو مردی بود که قربانی شد تا یونایتد بتواند به ۵-۳-۱ تغییر وضعیت دهد که حداقل به جلوگیری از افزایش امتیاز لیورپول کمک کرد، همانطور که پس از گل دوم به نظر می‌رسید. ما لرز می‌کنیم که اگر ایساک فرصت طلایی برای گل سوم را با بیرون کشیدن دلیخت از موقعیت و کاملاً شستن او قبل از تغییر وضعیت از دست نمی‌داد، چه اتفاقی می‌افتاد.

۸. باید گفت که استراحت یونایتد نیز تا حدی به لیورپول مربوط می‌شد. در بقیه نیمه اول و بخش خوبی از نیمه دوم، آن‌ها در واقع کمی ناامیدکننده بودند. هرگز به نظر نمی‌رسید که آن‌ها در خطر معناداری برای قرار گرفتن در دردسر واقعی در مورد نتیجه باشند، اما یک گلوگاه در معرض خطر وجود داشت که تیم ایراولا به طرز عجیبی از رفتن به آن اکراه داشت.

۹. یونایتد احتمالاً احساس خواهد کرد که با «فقط» ۴-۰ باختن از آن بازی، کمی از آن جان سالم به در برده است. اگر بخواهیم این را بیش از حد به عدم توانایی لیورپول در استفاده کامل از فرصت پیش رو نسبت دهیم، بی‌انصافی خواهد بود، زیرا واقعاً چیزهای زیادی در مورد یونایتد و وضعیت فعلی کاهش یافته آن‌ها به ما می‌گوید.

چیز واقعاً نگران‌کننده برای باشگاه، هواداران و سرمربی جدید این است که هیچ داستان بدشانسی در اینجا وجود ندارد. فراتر از این واقعیت که آن‌ها شایسته صعود به جایگاه سوم نهایی خود در فصل گذشته بودند و اینکه این منچستریونایتد است که ما در مورد آن صحبت می‌کنیم، هیچ راز بزرگی در مورد موقعیت فاجعه‌بار فعلی آن‌ها وجود ندارد.

منچستریونایتد در این فصل در رده دوم از پایین جدول لیگ برتر قرار دارد زیرا آن‌ها دومین تیم بد لیگ بوده‌اند و باقی مانده‌اند. آن‌ها فقط گاهی اوقات در حمله متقاعدکننده هستند، آن‌ها در میانه میدان هیچ توانی ندارند، و آن‌ها مطلقاً نمی‌توانند دفاع کنند. و آن‌ها در نه بازی لیگ برتر پیروز نشده‌اند.

۱۰. در آمار «بدترین دفاع اروپا» که مدام در حال گردش است، شیطنت وجود دارد. بله، یونایتد در تمام رقابت‌ها بیشتر از هر تیم دیگری در لیگ‌های برتر قاره گل خورده است، و نه، ۳۴ گل خورده در ۱۶ بازی را نمی‌توان به هیچ وجه دفاع کرد. اما این همچنین به معنای «بدترین دفاع هر تیم بزرگ اروپایی که برای اروپا واجد شرایط شده است» است که دقیقاً یکسان نیست.

بسیار مخرب‌تر «دومین بدترین دفاع در لیگ برتر» است. تنها تیمی که بیشتر از ۲۳ گل یونایتد را خورده است، تنها تیمی است که در جدول پایین‌تر از آن‌ها قرار دارد. آن‌ها در این فصل بیشتر از، مثلاً هال و تاتنهام مجموعاً گل خورده‌اند. و ترکیب‌های زیادی دیگر وجود دارد که می‌توانید در آنجا استفاده کنید، اگر بخواهید. لیدز و فولام یک ترکیب خوب است. آرسنال و فارست جذابیت خود را دارد. ما کمی ناراحت هستیم که لیورپول چند گل بیشتر به ثمر نرساند تا رکورد دفاعی یونایتد را بدتر از آرسنال، برایتون و لیدز مجموعاً کند. اما هنوز هم بد است.

و این به وضوح ناپایدار است، اما چه کاری می‌توان انجام داد؟ این‌ها بازیکنانی هستند که یونایتد حداقل برای شش هفته دیگر دارد. تلاش بی‌فایده مگوایر در تلاشی بی‌ثمر برای جلوگیری از شرمندگی بیشتر، احتمالاً او را در ترکیب اصلی قرار می‌دهد، اما این به سختی یک راه حل قانع‌کننده برای بیماری گسترده‌تر است.

این یک مشاهده جدید نیست، اما شکست کامل یونایتد در ارتقاء قابلیت‌های دفاعی خود در طول تابستان به یکی از بزرگترین اشتباهات نقل و انتقالاتی دوران تبدیل می‌شود. به خصوص وقتی تمرکز لیزری بر روی میانه میدان نتایج بسیار معمولی به بار آورد، با توجه به اینکه نه یوری تیلمانس و نه آندری سانتوس به نظر نمی‌رسند که بتوانند قدرت مورد نیاز پوچتینو را از آن بخش زمین ارائه دهند.

گاهی اوقات نقل و انتقالات وجود دارد که برای همه درگیر خوب عمل می‌کند، اما به ندرت اتفاق می‌افتد که برای همه بد عمل کند. انتقال تیلمانس به یونایتد در حال شروع به داشتن آن حس است؛ او چیزهای کمی برای یونایتد ارائه کرده است، اما استون ویلا بدون شک تجربه و کیفیت او را از دست می‌دهد. یک پیروزی برای همه.

۱۱. کارت قرمز به هیچ وجه نمی‌تواند یک راه فرار از زندان، یک سپر برای طفره رفتن از انتقادات برای بازدیدکنندگان درمانده باشد. نه به این دلیل که خود کارت قرمز نتیجه مستقیم کوتاهی‌های دفاعی یونایتد، و همچنین انتخاب اشتباه پوچتینو بود.

اولین تصمیم بزرگ او به عنوان سرمربی یونایتد این بود که اولین بازی لیگ برتر را در ۱۲ ماه به دلیخت بدهد. فقط پوچتینو و شاید آن پسر با پهپاد می‌دانند که او در تمرین چه چیزی را دید که این تصمیم را توجیه کند، اما در ۱۰ دقیقه اول مشخص شد که این تصمیم اشتباهی بود. به طرز ویرانگری.

شاید تلخ‌ترین بخش همه این بود که در حالی که خطای دلیخت منجر به کارت قرمز شد، این برای او نبود، به این معنی که او مجازات بسیار بدتری نسبت به یورو متحمل شد: او مجبور بود بماند و بارها و بارها برای بیش از ۸۰ دقیقه دیگر تحقیر شود. شما این را برای بدترین دشمن خود آرزو نمی‌کنید.

۱۲. و او ممکن است مجبور شود هفته آینده نیز بازی کند. زیرا ما واقعاً مطمئن نیستیم که هیچ ترکیبی از مدافعان در حال حاضر در دسترس پوچتینو وجود داشته باشد که او بتواند به داشتن فقط چهار نفر از آن‌ها در زمین در هر زمان اعتماد کند.

همچنین مشخص نیست که او چگونه می‌تواند کاری در مورد این موضوع انجام دهد تا زمانی که چک‌بوک ناامیدی بتواند در ژانویه بیرون کشیده شود، که تا آن زمان اوضاع می‌تواند بسیار تاریک به نظر برسد.

باورنکردنی است که یونایتد این هفته در لیگ قهرمانان بازی می‌کند، اما این اتفاق می‌افتد، و آن برنامه فشرده به معنای زمان محدود برای پوچتینو است تا این گروه را در زمین تمرین جمع کند و سرها را به هم بکوبد تا راه حلی برای تیمی که اکنون چهار گل در بازی‌های متوالی لیگ برتر خورده و حداقل دو گل در هفت بازی از ۱۱ بازی خورده است، پیدا کند.

۱۳. لیورپول، حداقل، موفق شد در نهایت چند گل دیگر به ثمر برساند تا نتیجه بازی را تا حدودی منعکس کننده نحوه بازی کند.

ما به سختی می‌توانیم یک بازیکن آشکارا عالی را پیدا کنیم که هنگام شوت زدن کمتر متقاعدکننده باشد تا بردلی بارکولا، مردی که تقریباً می‌توانید به طور محسوسی او را در حال بررسی گزینه‌های متعدد هنگام ارائه یک فرصت شوت زدن ببینید قبل از اینکه به طور منظم اشتباه را انتخاب کند.

اما آن عدم قطعیت با شفافیت چشم عقابی جایگزین می‌شود وقتی از او خواسته می‌شود با سرعت بدود و در چمن سبز باز بدود و سپس یک سانتر ارسال کند، همانطور که او برای انگوموها فوق‌العاده انجام داد تا گلی را به ثمر برساند که عملکردش به وضوح شایسته آن بود.

این یک آخر هفته مفید برای وینگرهای نوجوان با استعداد انگلیسی بوده است.

۱۴. گل چهارم را ویکتور مونیوز به طرز فوق‌العاده‌ای به ثمر رساند، که وظیفه فوق‌العاده لذت‌بخش آمدن و دویدن به سمت دفاع شکست خورده، شکسته و خسته یونایتد برای ۲۰ دقیقه پایانی را داشت. با اجتناب‌ناپذیری خردکننده، این گل ابتدا توسط یک خطای دیگر دلیخت و سپس توسط یک پاس گل ویرتس ایجاد شد.

نتیجه تا این مرحله مدت‌ها تعیین شده بود، اما ماهیت دو گل آخر به همان اندازه رویدادهای پیرامون دو گل اول، بازی را به خوبی خلاصه کرد.

۱۵. این یک بعدازظهر به طرز دردناکی دشوار برای گری نویل بود، شاید با تقسیم وظیفه هم‌گزارشی با جیمی کاراگر که به وضوح خوشحال بود، کمکی نکرد، اما او همچنان با مقایسه خود از دلیخت که اولین بازی خود را در لیگ برتر در یک سال انجام می‌داد به مردی که شش پینت عرق کرده است، لحظه‌ای نمادین خلق کرد.

ما یک کلمه کلیدی یا عبارت جدید را وقتی آن را می‌شنویم می‌شناسیم، و این چیزی است که ما انتظار داریم بارها و بارها توسط مردان پست‌تر استفاده شود. احتمالاً آخر هفته آینده، و احتمالاً در مورد یک مدافع دیگر یونایتد. این یک پاسخ آسان و بی‌اهمیت است، اما سرگرمی واقعی در یافتن این است که کدام یک. می‌تواند هر کدام از آن‌ها باشد، اما برای آنچه ارزش دارد، پول ما بی‌اهمیت و آسان روی دیوگو دالوت است.

۱۶. آخرین و قطعاً مهم‌ترین نکته از بازی این است. از ما نخواهید که منظورمان از این یا اهمیت آن را توضیح دهیم، اما ما نمی‌توانیم از این فکر که سن لامن بیشتر شبیه پسر مائوریسیو پوچتینو به نظر می‌رسد تا خود پسر مائوریسیو پوچتینو، رها شویم.