این یکی از مورد انتظارترین اسناد در محافل فوتبال خواهد بود، با فرض اینکه محتوای آن هرگز به طور کامل فاش شود. در ماه سپتامبر، نهاد به طور فزاینده قدرتمند باشگاه‌های فوتبال اروپا اعلام کرد که یک «مطالعه امکان‌سنجی» در مورد چگونگی تأسیس آن در مقیاس جهانی‌تر و تبدیل شدن به سازمانی که نمایندگی باشگاه‌ها را در سراسر جهان بر عهده دارد، انجام داده است.

برخی از چهره‌های برجسته در حاکمیت ورزش معتقدند که یافته‌های این مطالعه می‌تواند آینده بلندمدت فوتبال را تعریف کند. این پتانسیل را دارد که چشم‌اندازی را که توسط رسوایی‌های پیرامون فیفا و جیانی اینفانتینو بی‌ثبات شده است، متحول کند. EFC که زمانی به عنوان یک گروه لابی‌گر برای نمایندگی منافع باشگاه‌ها در برابر نهادهای حاکمیتی سلطه‌گر شناخته می‌شد، به هیولایی با نزدیک به ۱۰۰۰ عضو تبدیل شده است که پتانسیل جایگزینی آن‌ها را دارد.

«اکنون زمان ایجاد باشگاه‌های فوتبال جهان است»، ناصر الخلیفی، رئیس EFC، هفت هفته پیش در مجمع عمومی آن در کپنهاگ به نمایندگان گفت. برخی که علاقه نزدیکی به این فرآیند دارند، اشاره می‌کنند که این تمایل به گسترش در دید آشکار است و کاملاً طبیعی است، با توجه به اینکه بازیکنان و لیگ‌های داخلی در حال حاضر نهادهای نماینده جهانی خود را دارند.

با این حال، دیگران نسبت به «تصرف از طریق پنهان‌کاری» هشدار می‌دهند و می‌ترسند که این صرفاً پوششی برای تشدید نفوذ باشگاه‌های برتر اروپایی بر شکل بازی باشد.

منابع آگاه از نیات EFC می‌گویند که این نهاد در حال بررسی چگونگی ورود به بازار بین‌المللی فوتبال به عنوان سازمان‌دهنده مسابقات است و ایده سازماندهی مسابقات مؤثرتر در قالب‌های مختلف را مطرح می‌کند.

این نقش فیفا یا سازمان‌های قاره‌ای مانند یوفا و کونکاکاف است، اما اگر باشگاه‌های پیشرو راهی برای ایجاد رویدادهای خود پیدا کنند، می‌توانند مزایای مالی و تجاری بسیار فراتر از آنچه کنفدراسیون‌ها ارائه می‌دهند، به دست آورند.

این چشم‌انداز برخی از قدرت‌های مستقر را در حالت آماده‌باش قرار داده است. یک منبع در مورد رابطه EFC با یوفا که در سال‌های اخیر از نظر ساختاری نزدیک‌تر شده است، اما همچنان با احتیاط فراوان انجام می‌شود، می‌گوید: «شما شروع به دیدن یکی از خطوط گسل اصلی ناگفته در فوتبال می‌کنید». «دوستان نزدیک، دشمنان نزدیک‌تر» یکی از توصیفات آن رابطه است.

به نظر می‌رسد این امر به ویژه اکنون صادق است که در میان ویرانه‌های طرح شکست‌خورده «فیفا فوروارد انترپرایز» اینفانتینو، همه طرف‌ها در حال تلاش برای کسب اهرم فشار هستند. فراتر از افزایش چشمگیر بودجه برای انجمن‌های عضو، بسیاری از مقامات ارشد فوتبال اظهار داشتند که بزرگترین پیامد بلندمدت شکست FFE افزایش قدرت بزرگترین باشگاه‌های اروپایی خواهد بود.

در حالی که تحول اول در حال حاضر در جریان است و فیفا ماه گذشته اعلام کرد که ۲.۷ میلیارد دلار (۲.۰۵ میلیارد پوند) اضافی از ذخایر خود در چهار سال آینده واگذار خواهد کرد و سرمایه‌گذاری کل خود را به ۶.۳۵ میلیارد دلار (۴.۸۳ میلیارد پوند) افزایش می‌دهد، دومی نیز دور نخواهد بود.

این به این دلیل است که مطالعه EFC تنها مطالعه‌ای نیست که پیامدهای عظیمی برای شکل فوتبال دارد. همانطور که در ماه سپتامبر فاش شد، یک سرمایه‌گذاری مشترک بین EFC و فیفا برای اجرای جنبه تجاری مسابقات باشگاهی جهانی مانند جام باشگاه‌های جهان مدتی است که در دست تهیه است و پیامدهای FFE به عنوان کاتالیزور لازم برای پیشبرد آن ظهور کرده است.

منابع متعدد می‌گویند که این سرمایه‌گذاری مشترک، مشابه توافقی که تحت آن یوفا و EFC مسابقات باشگاهی اروپا را از سال ۲۰۰۸ اداره کرده‌اند و با ایجاد نهاد تجاری UC3 در سال گذشته رسمی شد، آماده پیشبرد است و منتظر تأیید اینفانتینو است.

یک منبع آگاه از مذاکرات ادعا می‌کند که اینفانتینو تا زمان شکست رسوایی FFE در ماه جولای مانع این معامله شده بود، از آن زمان مذاکرات تسریع شده است. حتی ممکن است در جلسه شورای فیفا در ماه آینده در دوحه اعلامیه‌ای صادر شود، اگرچه انتظار می‌رود تا پس از انتخابات ریاست جمهوری در ماه مارس در نهاد حاکمیتی صبر کنند.

محتوای این سرمایه‌گذاری مشترک باعث نگرانی خاصی در یوفا شده است، که تصور می‌شود سلسله مراتب آن تمایل خود را مبنی بر اینکه معامله بین EFC و فیفا در شرایط فعلی عجله نکند، روشن کرده است.

در حالی که یوفا به شدت به اینفانتینو حمله کرده و در آستانه حمایت از نامزدی برای رقابت با او در انتخابات سال آینده است، EFC از زمان ارسال نامه انفجاری به دبیرکل فیفا، ماتیاس گرافستروم، توسط مدیر اجرایی آن، چارلی مارشال، در ۳۱ جولای، عمدتاً سکوت کرده است.

در آن زمان EFC به شدت FFE را محکوم کرد و گاردین فاش کرد که این نهاد تهدید به تحریم جام‌های باشگاه‌های جهان آینده (CWC) و پس گرفتن حمایت خود از تقویم مسابقات بین‌المللی کرده است. طرح فروش روز بعد به طور رسمی کنار گذاشته شد.

یک بخش به ویژه تحریک‌آمیز خوانده شده است: «مگر اینکه یک سرمایه‌گذاری مشترک کاملاً عملیاتی فیفا-EFC CWC، با اختیار انحصاری در مورد، از جمله موارد دیگر، تمام مسائل تجاری و عملیاتی، مدت‌ها قبل از چرخه حقوقی جام باشگاه‌های جهان فیفا ۲۰۲۸ زنان تأسیس شود، EFC حمایت نخواهد کرد – و باشگاه‌های عضو آن در هیچ دوره آینده‌ای، از جمله جام باشگاه‌های جهان فیفا ۲۰۲۸ و ۲۰۲۹ زنان و مردان، شرکت نخواهند کرد.»

الخلیفی در سخنرانی خود در کپنهاگ دو ماه بعد مستقیماً به این موضوع نپرداخت و پیشنهادهایی وجود دارد که راه‌حل متقابلاً سودمند حاصل شده است. این بحران ممکن است شرایط مورد نظر EFC را فراهم کرده باشد. یک منبع ارشد در فوتبال اروپا گفت: «مسئله این نیست که آیا جیانی پیروز می‌شود [در انتخابات]، بلکه وظیفه او چیست و چه کسی پشت آن است؟» «بخش بزرگی از پاسخ EFC است. EFC همانطور که یوفا را تصاحب کرد، فیفا را نیز تصاحب خواهد کرد. باشگاه‌های بزرگ قدرت و کنترل بیشتری به دست آورده‌اند.

«EFC در ابتدا بسیار سخت علیه جیانی موضع گرفت، اما به سرعت عقب‌نشینی کرد. آن‌ها در مورد انتخابات ریاست جمهوری و سایر مسائل حاکمیتی سکوت کرده‌اند، زیرا مشخص است که با فیفا به توافق رسیده‌اند. این سرمایه‌گذاری مشترک قیمت سکوت آن‌هاست.»

نتیجه احتمالاً تسریع روند‌هایی است که در حال حاضر در جریان است. به نظر می‌رسد بزرگترین باشگاه‌های اروپایی از مسابقات جدید پول بیشتری به دست خواهند آورد، به ویژه با توجه به اینکه احتمالاً اندازه و نظم آن‌ها افزایش می‌یابد و با جام باشگاه‌های جهان ۴۸ تیمی مردان در سال ۲۰۲۹ آغاز می‌شود.

چلسی سال گذشته از قهرمانی در اولین دوره گسترش یافته ۱۱۵ میلیون دلار (۸۵ میلیون پوند) درآمد کسب کرد، با شش باشگاه اروپایی در هفت تیم برتر جدول جوایز نقدی و فلومیننزه برزیل تنها تیم غیر اروپایی بود که بیش از ۵۰ میلیون دلار درآمد کسب کرد.

پرداخت‌های همبستگی نیز به سمت اروپا متمایل است، باشگاه‌های آن ۵۰ درصد از ۲۵۰ میلیون دلار را دریافت خواهند کرد، علی‌رغم اینکه تنها ۱۲ شرکت کننده از ۳۲ شرکت کننده را ارائه می‌دهند. مدافعان وضعیت موجود خاطرنشان می‌کنند که اروپا حدود ۷۰ درصد از درآمد فیفا را تولید می‌کند.

یک منبع ارشد در یک کنفدراسیون دیگر گفت که نتیجه اجتناب‌ناپذیر سرمایه‌گذاری مشترک پول کمتری برای بقیه جهان خواهد بود، قطعاً از نظر درصدی. «مهمترین نتیجه بلندمدت بحران فیفا، تحکیم قدرت اقتصادی بزرگترین باشگاه‌های اروپایی خواهد بود.» «این به معنای کاهش دسترسی به مسابقات، درآمد کمتر و حقوق پخش برای بقیه ما است.

«باشگاه‌های اروپایی به خوبی سازماندهی شده‌اند، از نظر اقتصادی منطقی هستند و از این فرصت برای استخراج چیزی از فیفا استفاده کرده‌اند. جیانی اینفانتینو در کار چک نوشتن است و اکنون چک‌های بزرگی را به باشگاه‌ها و همچنین انجمن‌های عضو خواهد نوشت.»

حداقل، این تحولات به راحتی قابل پیش‌بینی هستند. تجزیه و تحلیل اینکه چهره فوتبال اگر «باشگاه‌های فوتبال جهان» فرضی قدرت مورد نظر بسیاری را به دست آورد، چگونه تغییر خواهد کرد، دشوارتر است.

الخلیفی در سخنرانی خود در ماه سپتامبر گفت: «هر باشگاهی در سراسر جهان سزاوار نمایندگی، داشتن صدا و شانس بهتر برای موفقیت است.» اما ثروتمندترین باشگاه‌های جهان آماده‌اند تا از بحران فوتبال سود بیشتری نسبت به هر کس دیگری ببرند.»