ساعت سه و پنج دقیقه بعد از ظهر شنبه است و اولتراهای نوجوان هدنسفیلد تاون دیر کرده‌اند. آن‌ها برای مسابقه تیمشان در لیگ ملی شمال به چستر رسیده‌اند و تاکسی گرفته‌اند تا حضور خود را در ورزشگاه اعلام کنند. اما به نظر می‌رسد خبر ورود آن‌ها پخش شده است. هنگامی که یک ماشین از خانه‌های تاریخی زیبای شهر دور می‌شود و وارد خیابان‌های باریک مسکونی می‌شود، حدود نیم دوجین جوان محلی با کلاه‌پوش ظاهر می‌شوند و از گوشه خیابان می‌دوند. آن‌ها سعی می‌کنند به تاکسی حمله کنند و وقتی تاکسی دور می‌شود، آن را تعقیب می‌کنند. بوی مواد آتش‌زا همه جا را فرا گرفته است. وقتی تاکسی بالاخره دور می‌شود، گروه چستر در وسط جاده می‌ایستند، فریاد می‌زنند و حرکات نمایشی انجام می‌دهند. یکی از آن‌ها که به نظر نمی‌رسد بیش از ۱۶ سال داشته باشد، تیغه‌ای بلند از داخل شلوار خود بیرون می‌آورد و آن را به نمایش می‌گذارد.
این حادثه در همین‌جا پایان یافت و کسی آسیب ندید، اگرچه تحقیقات پلیس آغاز شده است. مسابقه نیز بدون مشکل برگزار شد و گروه هدنسفیلد – که در خانه به «مدرسه گانگسترها» معروف هستند – با اسکورت ایمن توسط پلیس چشر به ایستگاه بازگردانده شدند. این فقط یک آخر هفته دیگر در فوتبال رده‌های پایین انگلیس بود، جایی که موجی از رفتارهای ضد اجتماعی باعث نگرانی شده و واحد پلیس فوتبال بریتانیا (UKFPU) آن را مهم‌ترین اولویت خود اعلام کرده است. با ادامه این اختلالات، این سوال باقی می‌ماند: چه زمانی طول می‌کشد تا نوجوانان دردسر ساز به چیزی خطرناک‌تر تبدیل شوند؟
امسال باشگاه‌ها از ساحل جنوبی تا شمال شرقی، اختلالاتی را گزارش کرده‌اند که توسط هواداران زیر ۱۸ سال ایجاد شده است، برخی از آن‌ها به ظاهر ۱۰ ساله هستند. در ماه فوریه، آلدشات تاون با مجموعه‌ای از حوادث بی‌نظم شامل درگیری‌های بیرون از ورزشگاه مواجه شد، رفتاری که باشگاه آن را «کاملاً غیرقابل قبول و غیرقابل تحمل» توصیف کرد. در ماه اوت، انفیلد تاون از هواداران جوان در دیداری در لوئیس ابراز نگرانی و ناامیدی کرد. دو هفته پیش، یک هوادار گلاستر سیتی در جریان یک مسابقه جام حذفی توسط سنگی که توسط نوجوانان در رِددیچ یونایتد پرتاب شد، مورد اصابت قرار گرفت. حتی سوهم تاون رنجرز از لیگ استانی شرقی در رده نهم، از والدین خواست تا از انتخاب‌های «عاقلانه» فرزندانشان قبل از مسابقه با میلنهال تاون اطمینان حاصل کنند.
هدنسفیلد چندین فصل است که با مشکلاتی مداوم روبرو بوده و در ماه اوت، مالک و رئیس باشگاه، کرگ گِویت، تلاش کرد تا با آن مقابله کند. او گفت که موج فزاینده‌ای از اختلالات در حال آسیب رساندن به باشگاه است، رفتاری که شامل «یورش به زمین، درگیری، توهین به بازیکنان، پرتاب اشیاء به سمت دروازه‌بانان حریف، ورود مواد آتش‌زا به زمین بازی و حتی دخالت در بطری‌های آب بازیکنان» می‌شد. او از هواداران خواست تا رفتار خود را بهبود بخشند وگرنه باشگاه را به طور دائمی آسیب بزنند. این درخواست بلافاصله شنیده نشد. سه هفته پس از اظهارات گِویت، باشگاه ۲۰ هوادار جوان را پس از اقدام در تلورد از حضور در مسابقات محروم کرد.
هدنسفیلد شهری با ۱۹۰۰۰ نفر جمعیت در لبه منطقه حفاظت شده کنوک چیس است. مرکز شهر مرتب و منظم است، بنای یادبود خوبی از هنگ استافورد در قلب آن قرار دارد. در مسیر رسیدن به ورزشگاه می‌توانید در کراس کیز، جایی که دیک تورپین گفته می‌شود سر خود را بر زمین گذاشته است، یک نوشیدنی میل کنید. شهری است که به نظر می‌رسد با خودش در صلح است و باشگاه در قلب جامعه قرار دارد. اما هر دو با مشکلی دست و پنجه نرم می‌کنند که مردم را متحیر کرده است.
این فصل باشگاه اقداماتی را برای جلوگیری از ورود افراد زیر ۱۶ سال بدون همراه بزرگسال معرفی کرده است. همچنین در روزهای مسابقه امنیت بیشتری وجود دارد، ظاهراً برای مدیریت پارکینگ خودرو. این مداخلات به نظر می‌رسد که هرگونه درگیری در داخل و اطراف ورزشگاه را مهار کرده است، اما اکنون گروه‌هایی متشکل از ۵۰ جوان پس از مسابقه در فاصله‌ای امن جمع می‌شوند تا به دنبال دردسر باشند یا به احتمال زیاد، انرژی خود را برای یک مسابقه خارج از خانه ذخیره کنند. مانند مسابقه در چستر، به عنوان مثال، زمانی که مدرسه گانگسترها به دلیل رفتار ضد اجتماعی از یک قطار اخراج شدند و در طول سفر خود مشروب می‌نوشیدند. برخورد با چنین گروه‌هایی در روز شنبه برای بسیاری از مسافران قطار آشنا خواهد بود.
مدرسه گانگسترها، که نام مستعارشان توسط کارکنان امنیتی هدنسفیلد ابداع شده است، مدیر اجرایی باشگاه، ماروین رابینسون را «گیج» کرده است، کسی که ترجیح می‌دهد وقت خود را صرف مدرن‌سازی باشگاهی کند که دو بار پشت سر هم ترفیع یافته است. او می‌گوید: «من واقعاً مطمئن نیستم که چرا به نظر می‌رسد این یک روند است. این یک مسئله اجتماعی گسترده‌تر است اما چیست و به چه چیزی تبدیل خواهد شد؟ آیا این یک چیز رسانه‌های اجتماعی است؟ آیا مربوط به شهرت یا شناخته شدن برای چیزی است؟ واکنش بزرگسالان آنلاین تقریباً عادی‌سازی آن بوده است. من با آن موافق نیستم.»
به تیک‌تاک بروید و تصویر کمی واضح‌تر می‌شود. از حساب‌های تجمیع‌کننده گرفته تا حساب‌های نیمه ناشناس متعلق به نوجوانان، تعداد زیادی پست وجود دارد که رفتار «لات‌های برتر» را که قبل از «بیرون کردن» حریف از شهر به سمت ورزشگاه «می‌روند» جشن می‌گیرند. اغلب با موسیقی الکترونیک رقص پرشور با یک یا دو لایه جلوه‌های بصری و کپشن‌هایی مانند «این آخر هفته من را مانند یک بچه کوچک در کریسمس احساس می‌کند»، پست‌ها جشن‌گونه و تقریباً نوستالژیک هستند. در هفته‌های اخیر تیک‌تاک شروع به افزودن سلب مسئولیت به آن‌ها کرده است که می‌خواند: «شرکت در این فعالیت می‌تواند منجر به آسیب دیدن شما یا دیگران شود.» تیک‌تاک حسابی به نام «NLN [National League North] gimps and chants» را پس از اطلاع گاردین حذف کرد، زیرا دستورالعمل‌هایی را که محتوای ترویج خشونت را مجاز نمی‌دانند، نقض می‌کرد.
اسطوره‌شناسی خشونت‌های فوتبال به سبک قدیمی در میان این گروه‌ها به خوبی شناخته شده است، با ارجاعاتی رایج به فیلم «خیابان سبز» محصول ۲۰۰۵. اما مدرسه گانگسترهای سال ۲۰۲۶ مانند گروه‌های گذشته رفتار نمی‌کنند. برای شروع، آن‌ها به ندرت، اگر اصلاً، برای مبارزه با رقبای خود قرار می‌گذارند. در عوض، آن‌ها از ویژگی نقشه در اسنپ‌چت برای اطلاع‌رسانی به حریف در مورد حضور خود در آن روز استفاده می‌کنند و از آنجا ادامه می‌دهند. مفهوم رقابت خود سیال است. به عنوان مثال، در میدلندز غربی، نوجوانان هدنسفیلد با کسانی که به طور اسمی با رِددیچ یا کنوک تاون وابسته هستند، متحد می‌شوند. هنگامی که اخیراً در مسابقه هدنسفیلد در هرِرفورد اختلالی رخ داد، پلیس محلی گفت که بیشتر اختلالات توسط هواداران رِددیچ که حامیان سولیهال مورز را تعقیب می‌کردند، ایجاد شده است. این فقط محلی نیست. کودکان به سن ۱۲ سال در شمال غربی بازداشت شده‌اند که از ساحل جنوبی، مسافتی بیش از ۲۰۰ مایل، سفر کرده بودند.
رئیس رِددیچ، دیوید فاولکنر، هنوز با پیامدهای مسابقه گلاستر دو هفته پیش درگیر است. او می‌گوید که مجموعه سیال اتحادها بین گروه‌های اولترا «سیرک مسافرتی» ایجاد کرده است و هیچ‌کس نمی‌داند که دفعه بعد کجا ظاهر خواهد شد. فاولکنر که خود را «رئیس لیگ غیرحرفه‌ای» می‌نامد، شروع به انتشار ویدئوهایی در یوتیوب کرده و توجه‌ها را به اختلالات جلب کرده و خواستار اقدام جمعی شده است.
فاولکنر می‌گوید: «مردم فوتبال لیگ غیرحرفه‌ای را به عنوان یک مرد و سگش می‌شناسند، اما ما باید با این واقعیت که اکنون عظیم است، کنار بیاییم. برخی از باشگاه‌ها تماشاگرانی بیشتر از لیگ یک دارند اما مقررات ده‌ها سال پیش وضع شده‌اند. ما به آن مقررات اضافی، آن حمایت نیاز داریم تا بتوانیم بودجه لازم را برای نصب مواردی مانند دوربین مداربسته و نظارت بیشتر فراهم کنیم. زیرا راه دیگر این است که [تغییر فقط زمانی رخ می‌دهد که] کسی به شدت آسیب ببیند. من در دروازه‌های خود دستگاه فلزیاب ندارم تا جلوی آوردن چاقو توسط بچه‌ها را بگیرم. هیچ‌کدام از این چیزها. ترجیح می‌دهم قبل از وقوع اتفاق اقدام کنم.»
اتحادیه فوتبال می‌گوید که رفتار هواداران عمدتاً مسئله باشگاه‌ها و مقامات مربوطه است، اما در حال کار بر روی توسعه سیاست‌هایی است که هواداران جوان را با خیال راحت به ورزشگاه‌های لیگ ملی خوشامد می‌گوید. در همین حال، واحد پلیس فوتبال بریتانیا در کنار لیگ‌ها و دادستانی تاج‌گذاری برای توسعه سیاست‌های جدید در مورد «ریسک جوانان» کار می‌کند که احتمالاً شامل تمرکز بیشتر بر آموزش از طریق مدارس و کار اجتماعی خواهد بود.
مایک اَنکِرز، معاون مدیر UKFPU، می‌گوید: «این احتمالاً مهم‌ترین حوزه پلیس فوتبال است که ما روی آن تمرکز کرده‌ایم. ما شاهد حضور کودکان ۱۲ یا ۱۳ ساله در رفتارهای ضد اجتماعی در بهترین حالت، و همچنین خشونت واقعی در سراسر کشور هستیم که برخی صدها مایل سفر می‌کنند. خطر بزرگی و مسئله بزرگی برای حفاظت از کودکان وجود دارد. از نظر تمرکز ما، ما اطمینان حاصل می‌کنیم که افراد مناسب را برای یافتن راه‌حل گرد هم می‌آوریم. این فقط پلیس نیست، بلکه نیازمند یک دیدگاه جامع‌تر است.»
اَنکِرز می‌گوید که از فاولکنر در صحبت در مورد این موضوع حمایت می‌کند و معتقد است بسیاری از بزرگسالان باید مسئولیت بیشتری بپذیرند. او می‌گوید: «این کودکان به یک الگوی بزرگسال قوی نیاز دارند. من به شدت زیر سوال می‌برم که اگر فرزند ۱۲ ساله شما برای تماشای فوتبال بیرون می‌رود و بازداشت می‌شود، شاید ۲۰۰ مایل دورتر، پس باید به نحوه سفر او و گفتگوهایی که داشته‌اید نگاه کنید. من فکر می‌کنم نقش مسئولیت والدین بسیار زیاد است.»
مدرسه گانگسترهای هدنسفیلد، پس از پیاده شدن در سکوی چستر توسط پلیس، با قطار به خانه بازگشتند، اما خود را در ترکیبی از جشن‌گیرندگان هالووین و خرابی سراسری سیگنال‌ها گیر افتادند. محدود شده، آن‌ها بر روی تلفن‌های خود خم شدند و فیلم‌هایی از گروه‌های مختلف نوجوانان را تماشا کردند و رویدادهای روز را مورد بحث قرار دادند. در نهایت، آن‌ها موافقت کردند که بهترین تجربه را داشته‌اند. بالاخره، یکی گفت: «چه تجربه‌ای از تعقیب یک تاکسی به دست می‌آوری؟»
تیک‌تاک و اسنپ‌چت برای اظهار نظر فراخوانده شدند.