مانشستریونایتد با تعویق تصمیم‌گیری به مایکل کریک، به دنبال تعیین مسیر خود است
منچستریونایتد در دوران مدرن تصمیمات اشتباه زیادی گرفته است، به طوری که حتی لحظات تردید آنها نیز می‌تواند سرشار از پیامد باشد. آخرین مورد با ماندن مایکل کریک در سمت خود، همچنان در زمین تمرین کارینگتون، همچنان در حال آماده‌سازی تیمش برای سفر به چلسی، و همچنان در پستی که بسیاری تصور می‌کردند تا کنون آن را ترک کرده است، رخ داده است.
طبق گزارش I News، کریک پس از جلسه‌ای بحرانی بین مقامات ارشد که بدون اخراج او پایان یافت، همچنان در راس کار است. در میان شایعات و انتظاراتی که اولد ترافورد را احاطه کرده است، این یک تصمیم قابل توجه محسوب می‌شود. همچنین یک تصمیم روشنگرانه است.
یونایتد یک امتیاز بالاتر از منطقه سقوط قرار دارد. این جمله با توجه به مقیاس این باشگاه همچنان باید تکان‌دهنده باشد. این نشان‌دهنده سقوط استانداردها و هویت است و توضیح می‌دهد که چرا بسیاری انتظار داشتند که سلسله مراتب پس از یک توالی ناامیدکننده دیگر که کریک را در معرض دید قرار داد، به سرعت اقدام کنند. در عوض، آنها مکث کرده‌اند. اینکه این مکث عاقلانه است یا ضعف، به زودی مشخص خواهد شد.
منچستریونایتد تصمیم بزرگ را به تعویق انداخت
جزئیاتی که از کارینگتون منتشر می‌شود، تصویری آشنا از یونایتد مدرن را ترسیم می‌کند: عدم اطمینان که در قالب فرآیند ارائه شده است. گزارش شده است که کریک در روز سه‌شنبه طبق معمول در زمین تمرین بود و بازیکنان را برای روز شنبه آماده می‌کرد، در حالی که پیام‌های باشگاه تاکید داشتند که او و تیم فرصتی برای بهبود اوضاع در زمین خواهند داشت.
این ممکن است به نظر رای اعتماد باشد، اما در فوتبال اغلب این کلماتی هستند که فضایی را قبل از اتفاقی دیگر پر می‌کنند. آنچه در اینجا محتمل‌تر به نظر می‌رسد این است که یونایتد در مورد گام بعدی به اجماع نرسیده است. روز دوشنبه انتظار می‌رفت که کریک هفتمین سرمربی دائمی باشد که شغل خود را در ۱۳ سال از دست می‌دهد. در عوض، سردرگمی، هیاهو و سپس سکوت بود.
حتی آن سکوت نیز نمادین بود. کریک که انتظار نمی‌رفت در روز تعطیل برنامه‌ریزی شده در کارینگتون حضور داشته باشد، برای تماشای بازی تیم زیر ۲۱ سال در دیداری دوستانه مقابل هال سیتی حاضر شد. این اقدام مردی بود که همچنان در این نقش حضور داشت، یا حداقل از رفتار به عنوان کسی که از آن جدا شده است، امتناع می‌کرد. در غیاب یک تصمیم رسمی، او همچنان سرمربی منچستریونایتد است و این خود در مورد وضعیت فعلی باشگاه حرف‌های زیادی می‌زند.
رویارویی با چلسی فشار را بر سلسله مراتب اولد ترافورد افزایش می‌دهد
توضیح این مهلت به نظر می‌رسد ریشه در دو چیز دارد: هزینه و سردرگمی. گفته می‌شود عمر بررادا و جیسون ویلکاکس معتقدند که هیچ فایده‌ای در جدایی نیست مگر اینکه جایگزین درست، کاملاً متعهد و به وضوح برتر در دسترس باشد. از یک نظر، این منطقی است. یونایتد با اتلاف حیرت‌انگیز، مدیران و بسته‌های غرامت را مصرف کرده است. اخراج دیگر به معنای صورتحساب دیگر، بسته خاتمه خدمت دیگر، و تلاش دیگر برای توضیح اینکه چرا طرح قبلی از ابتدا معیوب بود، خواهد بود.
با این حال، احتیاط نیز ریسک دارد. نتایج منتظر قطعیت هیئت مدیره نمی‌مانند. چلسی در خانه، مکان بخشنده‌ای برای یک تیم شکننده نیست. اگر یونایتد دوباره ببازد، جو پیرامون کریک ممکن است تیره‌تر شود و مدیرانی که اقدام را به تعویق انداختند، در این بررسی سهم خواهند داشت.
یک جنبه سیاسی نیز در این میان وجود دارد. برخی در داخل باشگاه معتقدند که چرخه اخراج‌ها باید متوقف شود. این قابل درک است. تغییر مداوم مرد روی نیمکت، ساختار شکسته را ترمیم نکرده است. اما پایان دادن به چرخه تنها زمانی کارساز است که مربی واقعاً راه‌حل باشد. نگه داشتن یک مربی به این دلیل که باشگاه از اخراج مربیان خسته شده است، استراتژی نیست، بلکه خستگی است.
جستجوی مربی نشان‌دهنده عدم اطمینان در مورد گام بعدی است
فهرست جانشینان احتمالی، حس گیر افتادن یونایتد بین انگیزه‌ها را تشدید می‌کند. ادی هاو طرفدارانی دارد، به خصوص به دلیل سابقه او در لیگ برتر، اما غرامت مرتبط با وضعیت قراردادی او، این حرکت را پیچیده می‌کند. نام‌های دیگر، از جمله فابیان هورتزلر و اونای امری، از نظر مالی دشوار به نظر می‌رسند. جولیان ناگلزمان در برخی محافل حامیانی دارد، اگرچه شک و تردید در مورد مناسب بودن او در نظر کسانی که تجربه لیگ برتر انگلیس را در اولویت قرار می‌دهند، باقی مانده است.
عکس IMAGO
این عدم اجماع مهم است. باشگاه‌های بزرگ می‌توانند تصمیمات بی‌رحمانه‌ای بگیرند زیرا دقیقاً می‌دانند که گام بعدی‌شان چیست. یونایتد، همانطور که این اپیزود نشان می‌دهد، در حالی که خانه اطرافشان در حال سوختن است، هنوز در حال بحث در مورد طرح کلی هستند.
و سپس واکنش هواداران وجود دارد. تشویق برای کریک در آخر هفته به طور داخلی مورد توجه قرار گرفته است. این نباید نادیده گرفته شود. هواداران می‌توانند تلاش، وقار و صداقت را تشخیص دهند، به خصوص در زمان‌های تلخ. ممکن است کریک همچنان محبوب باشد زیرا بسیاری احساس می‌کنند که او علت اصلی این بی‌نظمی نیست. او در حال فعالیت در یک سیستم ناکارآمد است که پیش از او دیگران را بلعیده است.
در حال حاضر، سرمربی منچستریونایتد در سمت خود باقی مانده است. بازی چلسی به دلیل آن بزرگتر احساس خواهد شد. اگر تیم پاسخ دهد، این مهلت ممکن است به عنوان نشانه‌ای از اعصاب تلقی شود. اگر دوباره تسلیم شوند، این نمونه دیگری از باشگاهی خواهد بود که در هنگام نیاز به قاطعیت، فلج شده از عدم تصمیم‌گیری است.
نظر ما
این خیره‌کننده است، واقعاً خیره‌کننده است. هر غریزه‌ای می‌گوید داستان به یک سمت می‌رفت و سپس، به نحوی، منچستریونایتد راهی پیدا کرد تا کل ماجرا را با انجام هیچ کاری حتی آشفته‌تر کند. کریک هنوز آنجاست، فصل به سمت شرمندگی پیش می‌رود و باشگاه بین وحشت و فلج شدن گیر افتاده است. نفس‌گیر است، و نه به معنای خوب.
همدلی با کریک وجود دارد زیرا او با نجابت و آرامش رفتار می‌کند و زیرا ناکامی‌های عمیق‌تر در اولد ترافورد از بسیاری از مربیان فراتر رفته است. اما همدلی جدول لیگ را تغییر نمی‌دهد. یک امتیاز بالاتر از سه تیم پایین جدول برای منچستریونایتد غیرقابل تحمل است. این باید تمام زنگ‌های خطر را در ساختمان به صدا درآورد.
شگفت‌انگیزترین چیز، فقدان هدف روشن است. اگر باشگاه معتقد است کریک می‌تواند اوضاع را درست کند، پس به طور کامل از او حمایت کنید و با قاطعیت بگویید. اگر فکر می‌کنند او مرد مناسبی نیست، پس اقدام کنید. این وضعیت بلاتکلیفی به هیچ‌کس کمکی نمی‌کند، به خصوص به بازیکنان که اکنون با عدم اطمینان مانند ابر طوفان‌زا به سمت چلسی می‌روند.
هنوز فرصتی برای پاسخ وجود دارد، زیرا فوتبال راهی برای ایجاد یک پیچش دراماتیک درست زمانی که اوضاع ناامیدکننده‌ترین به نظر می‌رسد، دارد. اما این نیازمند شجاعت، نظم و اتحاد است، تمام ویژگی‌هایی که این تیم بیش از حد اغلب فاقد آن بوده است. شنبه اکنون بسیار مهم به نظر می‌رسد. پیروزی، و شاید هیاهو آرام شود. شکست، و ناباوری به خشم تبدیل خواهد شد.