اینکه مایکل کاریک صبح پنجشنبه هنوز سرمربی منچستریونایتد است، منزجرکننده است؛ هیچ‌کس نباید این‌طور با او رفتار شود.
ما همچنین در مورد لیورپول، آرسنال و دنی کلی صحبت‌هایی داریم. ایمیل‌های خود را در مورد همه موضوعات به theeditor@football365.com ارسال کنید.
خداحافظ کاریک، ما هرگز شایسته تو نبودیم از آنجایی که به نظر می‌رسد کاریک امروز اخراج خواهد شد، احساس می‌کنم مجبورم چند نکته را به ایمیل بنویسم.
اول از همه، فکر می‌کنم کاریک باید برود. ما در نبرد سقوط هستیم و فکر می‌کنم کاریک مرد مناسبی برای برگرداندن اوضاع نیست؛ فکر می‌کنم او بازیکنان را از دست داده و آنها به روش‌ها یا تاکتیک‌ها یا ساختار او اعتقاد ندارند و این موقعیت غیرقابل تحملی برای یک مربی است.
هرچه در مورد این بازیکنان فکر می‌کنید، هیچ بازیکنی یا شخصی نمی‌تواند بهترین عملکرد خود را در انجام کاری که به آن اعتقاد ندارد برای کسی که به او اعتقاد ندارد، انجام دهد. این نقش یک مربی است و در حال حاضر کاریک در آن شکست خورده است.
با این گفته، من اصلاً معتقد نیستم که این تقصیر کاریک است، کاریک دست بدی دریافت کرده که آن را به بدترین شکل ممکن بازی کرده است. خود باشگاه یک نمایش دلقک است؛ گلیزرها انگل هستند و اینئوس یک بیماری مغزی. آنها دائماً تصمیمات وحشتناکی می‌گیرند و سپس این وظیفه مربی بعدی است که سعی کند تکه‌های شکسته را جمع کند که این امر باعث ایجاد یک تیم فرانکشتاین شده است که برای بازی در هیچ سبکی طراحی نشده است، بنابراین در هر سبکی به اندازه کافی خوب بازی می‌کند که در این سطح کافی نیست.
یک هیئت مدیره بهتر یک مدیر ورزشی را منصوب می‌کرد که می‌توانست علی‌رغم تغییرات مدیریتی، برخی از تداوم را حفظ کند، اما این باشگاه ما نیست.
آنچه واقعاً مرا شوکه می‌کند نحوه برخورد باشگاه با مایکل کاریک است و من واقعاً نباید تعجب کنم با توجه به نحوه برخورد آنها با بسیاری از کارکنان دیگر، از کسانی که پول کافی برای پرداخت هزینه سفرشان به فینال جام حذفی نداشتند در حالی که رهبران ماشین‌های شخصی سوار می‌شدند، تا کسانی که ناهارشان را گرفتند، تا تیم بدنام بمب که من معتقدم کاملاً آموریم نبود، تا رفتار شرم‌آورشان با داوید دخ شیا.
روشی برای اخراج کسی وجود دارد و این آن روش نیست. فراموش کنید که کاریک همیشه یک اسطوره باشگاه خواهد بود، هر کارمندی شایسته است که بفهمد اول از همه اخراج می‌شود. نه از طریق رسانه‌ها یا از یک دوست، بلکه از طرف کسی که تصمیم می‌گیرد. بنابراین هرچند احساس می‌کردم کاریک باید برود، اما آرزو می‌کردم که بهتر مدیریت می‌شد زیرا او شایسته بهتر از این بود.
اگر مصمم هستیم که «بد» باشیم، حداقل نمی‌توانیم مشتی «بی‌شعور» باشیم؟ دنیل، کمبریج روز موش‌خرمایی برای منچستریونایتد است شنیدن اینکه شما به عنوان مربی در آستانه اخراج هستید و باشگاه در حال نهایی کردن توافق با جانشین شما است، از طریق رسانه‌ها وحشتناک است، اما بعید می‌دانم روزنامه‌ها زیاد در مورد وضعیت پیر ساژ صحبت کنند. اما برای منچستریونایتد، قبل از ناهار ده مقاله خواهید داشت.
این بمباران رسانه‌ای مداوم دلیل اصلی افت ماست. هر مربی جدیدی نمی‌تواند چند بازی را بدون اینکه آسمان فرو بریزد، ببازد. هر خرید جدیدی باید فوراً موفق شود وگرنه شکست خورده تلقی می‌شود. دریبل خوب پسر آکادمی، اما آیا دیدی یامال چه کار می‌کند. رسانه‌ها هرگز زحمت در نظر گرفتن فشاری که بر بازیکنان و مربیان وارد می‌کنند را نمی‌دهند، چون فرگوسن آنقدر عالی بود که ما هر بازی را ۸-۲ می‌بردیم. و من همچنین گلدبریج، نویل و همه اینفلوئنسرهای یوتیوب را در این لانه خودشیفتگان تشنه کلیک که برای بلندترین و عصبانی‌ترین بودن می‌جنگند، شامل می‌کنم.
منظورم این است که سیتی به تازگی به خاطر یک کلاهبرداری میلیارد دلاری ده ساله، که باشگاه‌های سراسر زنجیره را تحت تأثیر قرار داده و صدها میلیون پوند جایزه از دست داده‌اند، مجرم شناخته شده است، اما اوه نه یونایتد با تحقیر به بورنموث باخت (که هر سال اتفاق می‌افتد). بیایید در مورد بحران در منچستر قرمز صحبت کنیم.
کاراگر وقتی گفت که (حتی با تهدید سقوط) منچستریونایتد نمی‌تواند ۳-۰ به بارسا ببازد و آن را به یک موضوع بی‌اهمیت تبدیل کند، مانند استون ویلا. هوادار متوسط هم این را می‌داند و به همین دلیل است که کاریک مورد تشویق قرار می‌گیرد و تن هاگ پس از فینال جام حذفی حمایت می‌شود.
متأسفانه، با ۴۲۷ میلیون هوادار و ۴۲۸ میلیون نفرت‌کننده، کشتی تایتانیک کلیک منچستریونایتد برای چرخش بیش از حد بزرگ است. و بنابراین ما با هر کوه یخی عظیمی که در راه است، عجله می‌کنیم. امروز روز موش‌خرمایی است. گوراو MUFC آمستردام (سیتی از تقلب فرار خواهد کرد چون ما با جلسه موناکو مشغول بودیم) پوچتینو به صبر نیاز دارد به عنوان کسی که سال‌هاست تیم ملی آمریکا را دنبال می‌کنم، همیشه از موریسیو پوچتینو برای آن عملکرد مقابل پاراگوئه در آخرین جام جهانی سپاسگزار خواهم بود. برای بقیه جهان ممکن است به نظر می‌رسد که «هی، این بچه‌ها خوب هستند»، اما برای طرفداران قدیمی تیم ملی آمریکا، این شبیه فوتبال خدایان بود. هیچ‌کس چیزی شبیه به آن ندیده بود. حدس می‌زنم غیرقابل تکرار بود، و همه ما می‌دانیم که تیم چگونه از مسابقات حذف شد، اما خوشحالم که آن را دیدم.
فکر می‌کنم او یک گزینه مناسب برای منچستریونایتد است، با فرض اینکه با او صبور باشند (در پشت سر نخندید). او می‌داند چگونه بازیکنان جوان را توسعه دهد و تعادل خوبی از هوش تاکتیکی و مدیریت انسان ارائه می‌دهد. من نمی‌دانم او به عنوان مربی باشگاه چقدر توان دارد، اما او سقف بالایی دارد، و این تمام چیزی است که در این مرحله می‌توانید بخواهید. برای او در یونایتد آرزوی موفقیت می‌کنم، به شرطی که گلیزرها و جیم راتکلیف تا آن زمان رفته باشند.
در هر صورت، «متشکرم، فوتبال!» او پس از پیروزی تاتنهام مقابل آژاکس، یکی از لحظات بزرگ تاریخ ورزش است. (متأسفانه فقط نسخه بعدی و آرام‌تر آن در وب حفظ شده است.) پیتر جی، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا متقاعد نشده‌ام توسط ایراولا در لیورپول ده بازی، آندونی ایراولا دقیقاً به اندازه آرنه اسلوت امتیاز کسب کرده است. ما مربی را عوض کردیم، پول زیادی خرج کردیم و در همان نقطه قرار گرفتیم.
سپس سلهرست پارک وجود دارد. کریستال پالاس، در انتهای جدول، بعد از ظهر را با استفاده از آلیسون برای تمرین تیراندازی گذراند. ما به خاطر دوره طلایی ایساک فرار کردیم. اگر او روزی خنک شود، ایراولا ممکن است مجبور شود پوشه تاکتیک ۱ صفحه‌ای خود را باز کند.
برنامه بازی ما چیست؟ وینگر خیلی سریع می‌دود، سانتر می‌کند. مدافع فراموش می‌کند چگونه دفاع کند. ایساک آن را وارد می‌کند. ترکیب‌های سریع کجا هستند؟ پاس‌هایی که سه مدافع را از بازی خارج می‌کنند؟ تنها کسانی که ما به طور منظم غافلگیر می‌کنیم، هافبک‌های خودمان هستند.
ما ایساک، بارکولا و ویرتز را به ایراولا داده‌ایم. این کیف پول کجا بود وقتی کلوپ اینجا بود؟ تعجب می‌کنم اگر او با این حمایت می‌ماند. مرد آرتور ملوی لعنتی را می‌گیرد.
ایراولا – برای من نه. قرارداد دو ساله او اکنون بسیار منطقی به نظر می‌رسد. او یک مربی در سطح اولیور گلاسنر است.
اما اوضاع رو به بهبود است. اگر زمزمه‌های بزوس و آمیت باتیا درست باشد، پنج سال آینده می‌توانیم تیمی داشته باشیم که با رئال مادرید یا پاری سن ژرمن رقابت کند.
بالا قرمزها. وینی پی یک هوادار آرسنال زمان زیادی را صرف می‌گوید رایس خیلی خوب است این وقفه بین‌المللی است.
بنابراین بیایید گل‌های لیگ دکلان رایس را با برخی از بهترین هافبک‌های میانی تاریخ مقایسه کنیم.
ندود: ۷، ۲، ۵، ۶، ۹، ۴ – به طور مداوم خوب، اما هرگز دو رقمی نشد. سیدورف: هرگز بیش از ۷ گل لیگ برای رئال، اینتر، میلان (میانگین ۴ در هر فصل) به ثمر نرساند. داویدز: در اوج/بهترین دوران خود هرگز بیش از ۲ گل لیگ به ثمر نرساند. ویدال: ۸، ۳، ۶، ۴، ۴، ۷ (۲ پنالتی)، ۱۱ (۲ پنالتی)، ۱۰ (۵ پنالتی) – گل‌های خوب شامل پنالتی‌ها. پیرلو: بهترین ۹ گل لیگ در ۰۲-۰۳. (میانگین ۳.۵ گل در هر فصل از سال ۰۱) کاسمیرو: ۹ گل برای منچستریونایتد بهترین فصل. (میانگین ۱۰ سال قبل ۳ گل در هر فصل) اسین: میانگین ۳ گل در هر فصل ژاوی: میانگین ۳.۷۵ گل در هر فصل. آلونسو: میانگین ۲ گل در هر فصل. کروس: ۲.۵ گل در هر فصل (بایرن و رئال) جرارد: ۹، ۱۳، ۱۰، ۵، ۴، ۹، ۱۶، ۱۱، ۷ – فوق‌العاده لمپارد: ۱۰ فصل متوالی ۱۰+ گل – دیوانه‌وار ویرا: میانگین ۳.۳ گل در هر فصل در ۱۰ سال بهترین خود برای آرسنال و یوونتوس.
و در نهایت رایس: ۴، ۴، ۷ برای آرسنال (میانگین ۵ در هر فصل کامل در لیگ)
لمپس و جرارد دو تا از بهترین هافبک‌های تاریخ لیگ برتر هستند، و هر دو (به خصوص لمپارد) به طور مداوم در نقش تهاجمی‌تری بازی می‌کردند. همراه با مودریچ، اینیستا، کاکا، زیدان، شولز و غیره. سوابق هافبک‌های دفاعی کلاسیک‌تر مانند کین، ماکله‌له، کانته، بوسکتس و غیره را مقایسه نکردم.
نکته این است که سابقه گلزنی رایس بهتر از اکثر هافبک‌های بزرگ است. و تأثیر او در دفاع به خوبی بهترین هافبک‌های دفاعی است و بخش بزرگی از ساختار دفاعی آرسنال است. آیا او می‌تواند بیشتر گل بزند؟ بله. آیا او هرگز اعداد لمپارد را به شما می‌دهد؟ نه، البته که نه. همچنین فراموش نکنیم که رایس در ۳ سال اول خود در آرسنال ۲۰ پاس گل لیگ هم دارد.
نتیجه‌گیری: شاید نصف قیمت نباشد، اما ارزش هر پنی را دارد. کلاه روحش شاد دنی کلی دو چیز برای ذکر وجود دارد. اول، روحش شاد دنی. تو یک گوینده فوق‌العاده بودی (صرف نظر از تیم مورد علاقه ات!) و بدون تو، من احتمالاً این ایمیل را ارسال نمی‌کردم.
دوم، اگرچه من طرفدار RHT/TS x و آرسنال باج‌گیری مداوم او نیستم، اما از پیام او تحت تأثیر قرار گرفتم. مادرم بر اثر سرطان مری درگذشت، بنابراین من می‌توانم وضعیت را تا حدودی درک کنم.
همدردی من با همه کسانی است که از این بیماری رنج می‌برند یا کسانی که عزیزی را به دلیل آن از دست داده‌اند.
اما ما همیشه فوتبال و نظرات را خواهیم داشت، درست است؟ بسیاری از اینها به لطف دنی است. استو – هوادار آرسنال در فرانسه