اسپرز توانایی قابل توجهی در یافتن راههای جدید برای تحمیل درد به هواداران خود دارد و روز شنبه دوباره این کار را انجام داد و از شروعی قوی به شکستی تحقیرآمیز رسید. از جنبه مثبت، آنها دو گل به ثمر رساندند. هر دو گل در اواخر بازی به عنوان دلداری بودند، اما گداها نمیتوانند انتخاب کنند. استون ویلا پس از استفاده از فرصت در وقت اضافه نیمه اول برای به ثمر رساندن گل اول در حالی که «اسپرز» موقتاً با ۱۰ نفر بازی میکرد، بیرحم بود. در نیمه دوم، آنها در دفاع مستحکم و در ضدحملات بالینی بودند، با گلهای عالی از نیکلاس جکسون و امی بوئندیا. با گلزنی یوهان مانزامبی، اینها نشانههای دلگرمکنندهای برای بازسازی پرسرعت اونای امری تیمش بود. زیون سوزوکی احتمالاً بهترین بازیکن زمین بود و قطعاً ستاره نیم ساعت اول پس از اینکه با مجموعهای از سیوها از گلزنی که «اسپرز» به وضوح به دنبال آن بود، جلوگیری کرد. برجسته ترین آنها شاید مهار دوگانه ساویا در دقیقه ۱۱ بود، اما او همچنین آرچی گری را با پاشنه خود به طرز چشمگیری رد کرد. تمام این سیوها باعث ناامیدی در ورزشگاه شد و شروع به تأثیرگذاری بر لحن بازی کرد. هواداران «اسپرز» این حس را پیدا میکردند که ممکن است (یکی دیگر از) آن روزها باشد و بازیکنان ویلا با دانستن اینکه مانعی در پشت سر خود دارند، شروع به آرامش کردند. با پاسهای مستقیم به جکسون که به طور منظم از دفاع «اسپرز» عبور میکرد، مطمئناً فرصتی به دست میآوردند. آن لحظه در وقت اضافه فرا رسید و با یک نیمه از زوج دفاع میانی «اسپرز» - کاپیتان میکی فن ده ون - که در کنار زمین تحت درمان بود. او از ناحیه گونه زخمی داشت و در حالی که بوئندیا پاس دیگری را از خط دفاعی رد کرد، در حال پاکسازی بود. تا حدی مهار شد، اما اندی رابرتسون بیش از حد بازی کرد و توپ را کورکورانه به جان مکگین فرستاد. کاپیتان ویلا توپ را به داخل محوطه جریمه فرستاد، بووباکار کامارا شوتش دفع شد و مانزامبی در دسترس بود تا شوت را از فاصله شش یاردی به تور بسپارد. روبرتو دزربی در نیمه وقت محمد کودوس را به جای ماتئوس فرناندز بیرمق وارد زمین کرد و این بازیکن غنایی در عرض ۱۵ دقیقه پس از ورودش سقف ورزشگاه را به لرزه درآورد، زیرا پس از ارسال پاس از رابرتسون، توپ را از فاصله شش یاردی وارد دروازه کرد، اما VAR به دلیل آفساید اسکاتلندی آن را رد کرد. در آن لحظه احساس شد که بازی تمام شده است، زیرا اعتماد به نفس «اسپرز» بسیار شکننده بود. اما زمانی برای ویلا باقی ماند تا فشار را افزایش دهد، و جکسون نفر بعدی بود که با جادوی شکارچیانه خود گلزنی کرد. جکسون با استفاده از یک ضربه بلند از سوزوکی، توپ را به مانزامبی داد که به سرعت پاس را برگرداند. جکسون توپ را با سینه گرفت، آن را مانند گازا از بالای سر فن ده ون بلند کرد و با پای راست به گوشه پایین سمت راست دروازه زد. آنتونین کینسکی لمس کرد، اما به اندازه کافی نبود. جکسون با بازی در نقش امپراتور روم و پایین آوردن انگشت شست خود به سمت دوربین جشن گرفت. با ۱۰ دقیقه باقی مانده، و ویلا در لبه محوطه «اسپرز» اردو زده بود، بوئندیا با یک ضربه دوربرد عالی به جمع گلزنان پیوست. با حداقل عقبنشینی، توپ از کنار مدافعش چرخید، از کنار دروازه گذشت و سپس برگشت تا به گوشه بالای سمت راست دروازه برخورد کند. کانر گالاگر که شش دقیقه مانده به پایان وقت عادی وارد زمین شد، در عرض سه دقیقه پس از ورودش گلزنی کرد، در حالی که ژان پل فن هیکه با آخرین لمس بازی اختلاف را به یک گل کاهش داد. اما در پایان بازی همچنان صدای هو کردن شنیده میشد، زیرا هواداران احتمال فزاینده یک فصل دیگر پر از عذاب را در نظر میگرفتند. این بازی بین دو تیم با فرم ضعیف اما امیدهای بالا تبلیغ شده بود. به نظر میرسد ویلا از اولی خلاص شده است، آیا «اسپرز» هنوز میتواند ادعای دومی را داشته باشد؟
