آیا برای بحران تاتنهام خیلی زود است؟ که پاسخ به آن قطعا این است که برای بحران تاتنهام هرگز زود نیست. پس از چهار بازی لیگ برتر، آنها هنوز گلی نزدهاند. این نوع روند هرگز در تاریخ آنها در ابتدای فصل لیگ رخ نداده است. حداقل، آنها این بار چند شوت در چارچوب زدند، در حالی که آخر هفته گذشته در تساوی ۰-۰ مقابل ناتینگهام فارست موفق به این کار نشدند. اولین شوت – از ماتئوس فرناندز – در شروع نیمه دوم با تشویق کنایهآمیز تماشاگران جنوب همراه شد. این قطعاً چیزی نیست که باشگاه انتظار داشت وقتی در تابستان ۳۰۰ میلیون پوند برای بازسازی ترکیب هزینه کرد. اسپرز مضطرب بود، فاقد قطعیت بود – به جز در مورد اینکه هرگز قرار نبود گل بزنند. آنها خوش شانس بودند که اورتون، که همچنان با سرسختی شکستناپذیر باقی مانده است، در سمت دیگر دروازه گل نزد. تیم دیوید مویس در نیمه دوم فرصتهای بزرگی از طریق تیرنو بری، کیرنان دیوزبری-هال و وینگر سابق اسپرز، برنان جانسون داشت. اورتون به طرز فوقالعادهای دفاع کرد، اگرچه با کندی اسپرز کمک گرفتند و برای تساوی ارزش کامل داشتند. آنها احتمالاً سزاوار پیروزی بودند. اسپرز امسال فقط یک بازی خانگی در لیگ برده است – در شرایط مرگ و زندگی مقابل اورتون در روز پایانی فصل گذشته. با بازگشت به نوامبر ۲۰۲۴، رکورد آنها در این رقابتها در اینجا به شرح زیر است: ۳۵ بازی، ۵ برد، ۱۰ تساوی، ۲۰ باخت. در حالی که اورتون از نتیجه با هواداران خود در پایان بازی لذت میبرد، هواداران اسپرز به یک موسیقی آشنا روی آوردند: انفجاری از هو کردن. به سختی میشد بازی فصل گذشته در اینجا را به یاد نیاورد که اسپرز ۱-۰ پیروز شد تا در لیگ بماند. شکست و آنها سقوط میکردند. این یک موقعیت فوقالعاده عصبی برای آنها بود، تا آخرین لحظات وقتهای اضافه. جنبه بدبینانه در میان هواداران میزبان از بین نرفته است. بسیار دور از آن. قبل از شروع بازی میشد آن را شنید. موفق باشید؟ بله، به آن نیاز خواهیم داشت. از این قبیل چیزها. بخش عمدهای از ماموریت تلاش برای از بین بردن موانع روانی بود. آنها شکست خوردند. امید هم بود. همیشه در پسزمینه میجوشد. و اسپرز شروع خوبی داشت، با فشار به جلو، توپ را سریع حرکت میداد. رودریگو بنتانکور خود را تحمیل کرد. ساویو تودهای از سرعت و فریب بود. آماری وجود داشت که اسپرز را از نظر کیفیت فرصتهای ایجاد شده بدترین تیم لیگ رتبهبندی میکرد. آنها با مالکیت خود در مقابل دفاع اورتون که میداند چگونه خفه کند، چه کاری میتوانستند انجام دهند؟ این سوالی بود که کوبنده بود. اورتون پس از نتایج خوب در دیدارهای ابتدایی خود با اعتماد به نفس سفر کرده بود. ترکیب آنها به طرز نگرانکنندهای نازک است. اما آنها در این مقطع از فصل به اندازه کافی دارند و پیامدهای آن روز انتقال فاجعهبار به نظر میرسد که تیم را متحد کرده است. اورتون دومین تیم بد در شاخص کیفیت فرصت بود اما همیشه احتمال داشت که با نحوه دفاعشان سنجیده شوند. اسپرز نیمه اول نیمه اول را فشار آورد، اگرچه برداشتها در مقابل دروازه کم بود. یان پل فن هکه پس از ضربه آزاد اندی رابرتسون از زاویه تنگ در پست دور، نیمه والی را بالا زد و این تنها فرصت آنها در ۴۵ دقیقه اول بود. یک لغزش از فرناندز در داخل محوطه پس از یک پاس خوب از فن هکه از میان خطوط، که نشاندهنده وضعیت آنها بود. اضطراب به جمعیت منتقل شد و برگشت. جیمز گارنر در پایان نیمه اول با یک ضربه آزاد آنتونین کینکی را به چالش کشید که اولین شوت در چارچوب محسوب شد. وقتی فرناندز در دقیقه ۴۷ از راه دور شوت زد، با آن کنایه روبرو شد. اورتون پس از شروع مجدد فعالتر بود. آنها از اعصاب اسپرز تغذیه کردند. آنها تهدید به عبور از خط دفاعی کردند. تایریک جورج آرچی گری را که به جای پدرو پوروی مصدوم در دفاع راست ایستاده بود، شکست داد؛ دزروبی همچنین به دلیل مصدومیت در دفاع چپ، اوگوگی را در اختیار نداشت. پاس جورج، بری را در پست دور پیدا کرد و ضربه سر او به کینکی برخورد کرد و از چارچوب خارج شد. دروازهبان از آن کم خبر داشت. جورج همچنین یک شوت زد که به بنتانکور برخورد کرد. اسپرز با اشتباهات وحشتناک در توپزنی تضعیف شد. پاسهای زیادی وجود داشت که به طرز وحشتناکی از هدف دور بودند، از جمله یکی از کینکی که او مستقیماً به دیوزبری-هال در لبه منطقه خود فرستاد. کینکی با یک مهار هوشمندانه جبران کرد. دیوزبری-هال از پاس دادن یک فرصت طلایی ابراز تاسف کرد. اورتون تیم محتملتری برای گلزنی بود. اسپرز با شیاطین درونی خود مبارزه کرد. بین برخی از بازیکنانشان کلمات تندی رد و بدل شد، عمر مارموش در یک مقطع از ناامیدی پیشی گرفت. جانسون در دقیقه ۷۵، پس از یک پاس از دیوزبری-هال، شانس خود را از دست داد. اسپرز در پایان یک جرقه داشت پس از اینکه جردن پیکفورد یک دفع ضعیف را مستقیماً به جیمز مدیسون، که به عنوان جانشین وارد شده بود، فرستاد. اسپرز آن را به تعویضی دیگر، لوکاس برگوال، منتقل کردند و شوت زمینی او پیکفورد را به چالش کشید. این یک مهار راحت بود. اورتون دقیقاً همین بود.
