کریستین کیوو در همان لحظاتی که سخنانش در حال بیان شدن بود، شروع به تند شدن کرد. « Scontri diretti » به معنای «رویاروییهای مستقیم» است. این اصطلاح معمولاً در چارچوب فوتبال به عنوان خلاصهای برای بازیهای پرمخاطره بین تیمهایی که انتظار میرود در جدول ردهبندی نزدیک به هم قرار بگیرند، به کار میرود - شبیه به «شش امتیازیها» در بازی انگلیسی. اینتر کیوو فصل گذشته با ۱۱ امتیاز اختلاف در صدر سری آ قرار گرفت، اولین فصل او به عنوان سرمربی تیم، اما در طول راه به دلیل حذف زودهنگام از لیگ قهرمانان و عملکرد ضعیف در برخی « scontri diretti » مورد انتقاد قرار گرفت. اینتر چهار بازی از شش بازی مقابل ناپولی، میلان و یوونتوس را باخت. تنها برد آنها در خانه مقابل « بیانکونری » پس از فریب داور توسط الساندرو باستونی برای اخراج پیر کالولو به دست آمد. اما آیا رسانهها اهمیت این بازیها را اشتباه جلوه دادند؟ هیچکس نمیتوانست شک کند که آنها رویدادهای بزرگی بودند. ناپولی در آن زمان مدافع عنوان قهرمانی بود، اینتر یکی از نمادینترین ورزشگاههای فوتبال جهان، سن سیرو، را با میلان مشترک دارد و رقابت آنها با یوونتوس نام مستعار دربی ایتالیا را به خود اختصاص داده است. از این باشگاهها، با این حال، تنها ناپولی واقعاً اینتر را برای عنوان قهرمانی به چالش کشید. حتی در آن زمان، نه چندان با شدت. میلان و یوونتوس به ترتیب در رده پنجم و ششم قرار گرفتند. اینتر تمام بازیهای خود را مقابل رم و کومو که سوم و چهارم شدند، برد. کافی است بگوییم، کیوو این جزئیات را فراموش نکرده است. او در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی خانگی شنبه مقابل ناپولی گفت: «اوه، چقدر دلم برای این تنگ شده بود! « scontri diretti چیست؟ کدامند؟ بازیها با تیمهایی که در چهار تیم برتر قرار میگیرند؟ یا بازیهای سنتی؟ میلان و یووه فصل گذشته، آنها را کجا قرار دهیم؟ آنها خیلی عقب بودند. آیا آنها دیگر « scontri diretti نیستند؟» او بعداً اصرار کرد که این کنایهای به هیچ باشگاهی نبوده و او شخصاً هر بازی را یک « scontro diretto » میدانست، حتی اگر با تیم آخر جدول بازی میکرد. با این حال، چه زمان مناسبی برای یادآوری وضعیت رو به افول اخیر یوونتوس و میلان، با توجه به اینکه این دو تیم در روز یکشنبه شب در تورین به مصاف هم رفتند. فصلها در اوایل سپتامبر تعریف نمیشوند، اما اینها آزمونهای اولیه جذابی برای پیشرفت هر چهار تیم بود. روزنامه ایل کوریره دلو اسپورت، اینتر-ناپولی را در صفحه اول خود «کلاسیکوی جدید» نامید، رقابتی که با سلطه دو باشگاه بر سری آ در دهه ۲۰۲۰ به طور فزایندهای جذاب شده است. آنها پنج عنوان از شش اسکودتوی اخیر را بین خود تقسیم کردهاند و حتی در این دهه یک سرمربی مشترک، آنتونیو کونته، داشتهاند. اکنون ناپولی تحت هدایت ماسیمیلیانو آلگری، سرمربی سابق میلان و یوونتوس است؛ مردی که تاکتیکهای کهنه او در شکست خانگی مقابل کومو او را به عنوان یک دایناسور به تصویر میکشید، اما تیم جدیدش را در روز شنبه به پیشتازی دو گله در برابر اینتر رساند. نیمه اول بدون گل اما بدون حادثه نبود. در عرض شش دقیقه از شروع بازی، هر دو دروازهبان مجبور به مهار توپهای بلند شدند. فدریکو دیمارکو قبل از پایان نیمه اول به تیر دروازه اینتر زد. اما این پس از استراحت بود که هرج و مرج باشکوهی حاکم شد. اینتر درخواست پنالتی هند کرد، سپس ماتئو پولیتانو در انتهای دیگر گلزنی کرد - با ضربه دوم در دروازه جای گرفت تا از دفاع پریشان سود ببرد. راسموس هویلوند در دقیقه ۵۳ گل دوم را برای میهمان به ثمر رساند. لائوتارو مارتینز در دقیقه ۵۶ یکی را برای اینتر جبران کرد. جنون هیجانانگیز و پرشور. اینتر با سرسختی قهرمانان، و ناپولی کوین دی بروین و دیوید نرس را برای تعقیب گل سوم به زمین فرستاد به جای اینکه به برتری خود تکیه کند. مارکوس تورام تیرک دروازه « نراتزوری » را به لرزه درآورد و سپس در دقیقه ۸۲ بازی را مساوی کرد. خنجری برای آلگری، که تا دقیقه ۸۰ غرایز محتاطانهتر خود را حفظ کرده بود، زمانی که او سرانجام بنویت بدیلشیل را به عنوان مدافع میانی سوم به زمین فرستاد. و هنوز پایان نیافته بود. ناپولی دو فرصت طلایی دیگر برای پیروزی را از دست داد. نرس پس از اینکه دی بروین او را در موقعیت گل قرار داد، بدترین تصمیمات را گرفت. فرانک انگیسا از فاصله دو یاردی دروازه خالی را از دست داد. سپس، با گذشت دقیقه ۹۰، خرید جدید اینتر، کرتیس جونز - انگلیسی که اولین بازی خانگی خود را پس از پیوستن از لیورپول به عنوان یار تعویضی انجام میداد - توپی را به محوطه جریمه فرستاد. پس از یک درگیری، توپ به لائوتارو رسید که قبل از بالا رفتن از پارتیشن جداکننده هواداران از زمین پشت دروازه، آن را به گل تبدیل کرد. اینتر در « scontro diretto » با نتیجه ۳-۲ پیروز شد. بازی یکشنبه شب همان سطح از سرگرمی را ارائه نکرد. تا کنون هیچ تساوی بدون گل در این فصل سری آ رخ نداده است، اما با گذشت بیش از یک ساعت در ورزشگاه آلیانز، به نظر میرسید که یوونتوس-میلان اولین بازی بدون گل خواهد بود. چهار بازی از پنج بازی اخیر آنها در سری آ بدون گل به پایان رسیده بود و با وجود تمام صحبتها در مورد فصلهای جدید در هر دو طرف، این بازی بیشتر شبیه به همان روال قبلی بود. یک واقعیت سخت، برای هواداران هر دو تیم، پس از دیدن شروع دو برد تیمهایشان در این فصل. یوونتوس و میلان هر کدام بیش از ۱۶۰ میلیون یورو در تابستان برای نقل و انتقالات هزینه کردند، اما معدودی از خریدهای آنها درخشیدند. راندال کولو موانی و گونسالو راموس که با هزینه گزاف از قطعات یدکی پاری سن ژرمن نجات یافته بودند، در خط حمله هر دو تیم بازی کردند و تنها یک شوت بین خود داشتند که خارج از چارچوب بود. یوونتوس حداقل دوندههای مشتاقی مانند فرانسیسکو کونسیسائو، نیکو گونزالس و کریم الاجبویچ داشت. اولی در اوایل مایک مینیان را آزمایش کرد و بعداً به تیر دروازه ک
